VIII SA/Wa 797/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu postanawia pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] września 2011 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek M. P. o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na to, że wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu "PPF". Od powyższego zarządzenia pismem z dnia [...] października 2011 r. skarżący wniósł sprzeciw, w którym oświadczył, że żadnych informacji dotyczących stanu majątkowego i rodzinnego na urzędowym formularzu składał nie będzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie skarżący wprost oświadczył, że nie zamierza składać wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który jego zdaniem jest "zbyt osobisty" w związku z czym nie przesyłano mu ponownie takiego wniosku. W tej sytuacji sprzeciw skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W konsekwencji stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na to, że nie został złożony na urzędowym formularzu, należy pozostawić bez rozpoznania, zgodnie z dyspozycją art. 257 powołanej wyżej ustawy, który mówi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.