VIII SA/Wa 8/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2020 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutów oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania i kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest skarga Gminy [...] reprezentowanej przez Burmistrza [...] ( dalej także jako: "skarżący") na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ( dalej jako: "[...]WINB", "organ odwoławczy") Nr [...] z dn. [...] listopada 2019r. którym ww. organ działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r.. poz. 2096) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r., poz. 1186) po rozpatrzeniu zażalenia Gminy [...] z dnia [...].08.2019 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. Nr [...] z dnia [...].08.2019 r.. znak: [...] stwierdzające niedopuszczalność zarzutu złożonego w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy Nr [...][...] dnia [...].04.2019 r. celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją Nr [...] dnia [...].10.2016 r. nakazującą Gminie [...] usunięcie w wyznaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] w W. przy ul. L. [...] poprzez wykonanie robót wskazanych w sentencji decyzji i zakazującej użytkowania w/w budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że w związku z niewykonaniem przez Gminę [...] obowiązku wskazanego w w/w decyzji - organ powiatowy. działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r.. poz. 1438) przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku z niej wynikającego. W dniu [...].02.2019 r. PINB w G. wystawił upomnienie wzywające zobowiązaną do wykonania w/w obowiązku. Następnie PINB w G. dniu [...].04.2019 r. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...]. który doręczono zobowiązanej w dniach [...].04.2019 r. Powyższe skutkowało wszczęciem przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia [...].04.2019 r. Gmina [...] wniosła z zachowaniem ustawowego 7 dniowego terminu zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].04.2019 r. znak: [...] w G. stwierdził niedopuszczalność zarzutu złożonego przez Gminę [...] w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...].04.2019 r. mającego na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z decyzji PINB w G. Nr [...]. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].06.2019 r.. znak: [...] [...] WINB uchylił w/w rozstrzygnięcie organu powiatowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi egzekucyjnemu. Pismem z dnia [...].07.2019 r.. znak: [...] PINB w G. wezwał Gminę [...] do wskazania na której z okoliczności wymienionych w art. 33 w/w ustawy opiera swój zarzut oraz uzasadnienia na czym polega " niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym ". Pismem z dnia [...].07.2019 r.. znak: [...] Gmina [...] udzieliła odpowiedzi na w/w wezwanie podnosząc, iż podstawą prawną zarzutów jest art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz wskazując uzasadnienie dot. w/w zarzutu. Pismem z dnia [...].07.2019 r.. znak: [...] PINB w G.wystąpił do Starosty [...] o informację czy Gmina [...] w latach 2018-2019 występowała o wydanie pozwolenia na rozbiórkę m.in. w/w budynku. W piśmie z dnia [...].08.2019 r.. znak: [...] Starosta [...] wskazał, że w latach 2018-2019 nie były wydawane pozwolenia na rozbiórkę oraz zgłoszenia nie wymagające uzyskania pozwolenia na budowę dla Gminy [...]. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].08.2019 r.. znak: [...] PINB w G. stwierdził niedopuszczalność zarzutu w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy Nr [...][...] dnia [...].04.2019 r. celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją Nr [...]. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w ustawowym terminie złożyła Gmina [...] uzasadniając je wadliwością polegającą na błędnym uznaniu przez organ I instancji, że obowiązki objęte tytułem wykonawczym powinny być wykonane pomimo, że niecelowość wykonywania określonych robót budowlano-remontowych wynika z planowanej rozbiórki budynku w którym te roboty miałyby być wykonane. Skarżąca Gmina [...] wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie objętej powyższym tytułem wykonawczym. [...]WINB orzekając, po rozpatrzeniu zażalenia, o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia organu I instancji, podniósł następującą argumentację: Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu podnoszonego w niniejszej sprawie wskazał, że należy się zgodzić z organem powiatowym. że analiza akt sprawy nie ujawniła okoliczności uzasadniającej wniesienie zarzutu o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 5 w/w ustawy, tj. niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. Wskazał, że niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym musi mieć charakter obiektywny i wynikać z przeszkód o charakterze nieusuwalnym. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, organ odwoławczy podniósł, że okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na występowanie po stronie zobowiązanej przeszkód świadczących o niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym oraz nie wykazują okoliczności wykluczających możliwość usunięcia przeszkód. Argumentacja podnoszona przez zobowiązaną zdaniem której w omawianej sprawie zachodzi niewykonalność obowiązku z uwagi na to, że budynek jest przeznaczony na rozbiórkę i niecelowe jest ponoszenie kosztów w zakresie wykonywania robót budowlanych wskazanych w w/w decyzji nie stanowi o niewykonalności obowiązku w rozumieniu art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zamierzenia właściciela obiektu inne niż określone w decyzji nakazowej nie stanowią o niewykonalności obowiązku. [...]WINB podniósł także, że z akt sprawy wynika. że zobowiązana Gmina [...] nie tylko nie wykonała obowiązku, ale uchyla się od jego wykonania pomimo upływu prawie 1 roku licząc od terminu zmienionego przez organ powiatowy. Ponadto zobowiązana nie poczyniła realnych działań (czynności) w celu dobrowolnego przystąpienia do wykonania nałożonego obowiązku, ani do rozbiórki w/w budynku. Następnie organ odwoławczy wskazał, że decyzja nakazowa została wydana w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z zakazem użytkowania obiektu do czasu usunięcia nieprawidłowości. W uzasadnieniu decyzji [...]WINB Nr [...] z dnia [...].12.2016 r. wydanej w niniejszej sprawie wskazano: "W zebranym materiale dowodowym znajduje się protokół z okresowej kontroli budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ew [...] W. przy ul, L. [...] sporządzony w czerwcu 2016r. przez [...] A. S., Z podsumowania w/w protokołu wynika, że "ogólny stan budynku określa się jako awaryjny, w przypadku nie podjęcia natychmiastowych działań. " Ponadto wskazano. że obiekt nadaje się do dalszego użytkowania zgodnie z aktualną funkcją po wykonaniu zaleceń określonych w protokole. " Ponadto zauważyć należy, że z w/w protokołu wynika, że stan elementów przedmiotowego budynku takich jak: pokrycie dachu obróbki blacharskie, stolarka drzwiowa zewnętrzna jest zły i termin wykonania ich napraw określony został na jeden miesiąc "z uwagi na możliwość wystąpienia potencjalnego zagrożenia konstrukcji budynku i bezpieczeństwa użytkowania budynku (budowli). " Natomiast stan techniczny gzymsów został oceniony na zły z zaleceniem bezzwłocznego zabezpieczenia terenu wzdłuż elewacji przed dostępem ludzi. Ponadto w konstrukcji dachowej i więźby dachowej oceniony został na zły/awaryjny i termin wykonania ich napraw określony został również na jeden miesiąc. Reasumując, organ odwoławczy podniósł, że stan obiektu jest nieodpowiedni. co potwierdza treść uzasadnienia decyzji nakładającej obowiązek, jak również materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy. W ocenie [...]WINB z uwagi na możliwość zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska ( ar.66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego) a także długi upływ czasu od dnia wydania decyzji Nr [...] oraz brak podejmowania czynności celem wykonania nałożonego obowiązku - stan budynku się pogarsza. Wobec powyższego należy podjąć wszelkie możliwe działania, aby zobowiązana jak najszybciej zrealizowała obowiązek nałożony w/w decyzją. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że w ramach postępowania w przedmiocie zarzutów organ egzekucyjny a w ramach postępowania ll-go instancyjnego organ wojewódzki - nie miał możliwości ustosunkowania się do kwestii podnoszonej przez Gminę [...] w piśmie z dnia [...].07.2019 r. dot. "poniesienie wydatków finansowych na budynki, które są przeznaczone do rozbiórki może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania karnego wobec dysponenta środkami publicznymi, w zakresie niegospodarności lub przekroczenia uprawnień ze szkodą dla interesu publicznego (art. 231 kk). " gdyż powyższa kwestia została podniesiona z uchybieniem terminu do wniesienia zarzutów w niniejszej sprawie. Wobec powyższego brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania w/w kwestii. Finalnie [...]WINB wskazał, że nie dostrzegł żadnych nieprawidłowości związanych z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie. Niniejsza egzekucja prowadzona jest zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Argumenty przedstawione przez skarżącą Gminę [...] w zażaleniu nie wnoszą do sprawy istotnych elementów i w świetle obowiązujących przepisów nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia organu I instancji. Tak więc pozostają bez wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dn. [...] grudnia 2019r. wniosła Gmina [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: - naruszenie art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpoznanie materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie ustalenia, iż Gmina [...] z uwagi na niewykonalność obowiązku, obecnie nie ma możliwości wykonania robót budowlanych objętych postanowieniem PINB w G., - błędne uznanie, że okoliczności wskazane w piśmie dłużnika z [...] lipca 2019r. stanowią nowy zarzut zgłoszony po terminie i w związku z tym organ nie może brać ich pod uwagę, w sytuacji, gdy było to jedynie dodatkowe uzasadnienie dla podnoszonego zarzutu niewykonalności obowiązku, o którym mowa w art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. i art. 145 § 3 p.p.s. a. o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Nadto na podstawie art. 135 p.p.s.a. wniosła o rozważenie zastosowania tego przepisu i uchylenie w całości również postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wykonywanie przedmiotowych robót jest niewykonalne z tego tytułu, że budynek, w którym miałby być wykonywane roboty jest przeznaczony do rozbiórki. Nie jest zatem celowym wykonywanie w nim robót, które będą pociągały za sobą obowiązek poniesienia znacznych kosztów, w sytuacji, gdy w krótkim czasie cały budynek będzie rozebrany. Ponadto w ocenie skarżącej o niewykonalności obowiązku świadczy bowiem nie tylko niemożność techniczna lub technologiczna w wykonaniu konkretnych działań, lecz również brak celowości ich wykonania spowodowany okolicznościami natury społeczno-ekonomicznej. W stanie faktycznym niniejszej sprawy wg. skarżącej poniesienie wydatków finansowych na budynki, które są przeznaczone do rozbiórki, może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania karnego wobec dysponenta środkami publicznymi, w zakresie niegospodarności lub przekroczenia uprawnień ze szkodą dla interesu publicznego ( art. 231 kk). Wreszcie skarżąca zarzuciła, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę argumentów i wyjaśnień zawartych w piśmie dłużnika z dnia [...] lipca 2019rr, błędnie uznając je za nowy zarzut zgłoszony po terminie do zgłoszenia. Takie stanowisko jest błędne i narusza art. 136 § 1 kpa, gdyż pomija istotne dla orzekania okoliczności. W piśmie wskazano bowiem i obszerniej uzasadnione, że podstawą prawną zgłoszonych zarzutów w rozpoznawanej sprawie był art. 33 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dotyczy on niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym. W piśmie wskazano ponadto, że niewykonalność ta nie musi mieć wyłącznie charakteru technicznego lub ekonomicznego. Mogą to być również przyczyny o charakterze prawnym, stanowiące nieusuwalne przeszkody do wykonania obowiązku. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1279 ze zm., powoływanej dalej jako p. p. s. a.) rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p. p. s. a.). Zaznaczyć również należy, iż sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Dokonując oceny legalności kontrolowanego rozstrzygnięcia z uwzględnieniem powyższych kryteriów sądowej kontroli administracji publicznej Sąd stwierdził, że wniesiona skarga jest niezasadna. Wbrew zarzutom skargi organy nadzoru budowlanego rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania egzekucyjnego w administracji i prawidłowo zastosowały przepisy obowiązującego prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie [...]WINB utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji stwierdzające niedopuszczalność zarzutu złożonego w toku prowadzonego postepowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy celem wyegzekwowania obowiązku nałożonego decyzją z dn. [...] października 2016r. nakazującą Gminie [...] usunięcie w wyznaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr ew. [...] w W. przy ul. L. [...] poprzez wykonanie robót wskazanych w sentencji decyzji i zakazującej użytkowania ww. budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego prawidłowo oceniły zarzut skarżącej jako nieuzasadniony. Ustaliły bowiem prawidłowo, że nie istnieje będąca podstawą zarzutu przesłanka niewykonalności z art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zarzut niewykonalności odnosił się do obowiązków niepieniężnych wynikających z pierwotnego źródła zobowiązania jaki stanowi decyzja z dnia [...].10.2016 r. Przepis art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( dalej jako: "u.p.e.a.") stanowi, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, 4) błąd co do osoby zobowiązanego, 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny, 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Wymieniony wyżej przepis określa więc enumeratywnie zarzuty, jakie przysługują zobowiązanemu. Jednym z tych zarzutów jest niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, na który to zarzut powołuje się skarżąca w swojej skardze do sądu administracyjnego. Według skarżącej "niewykonalność" w przedmiotowej sprawie wynikała z faktu przeznaczenia budynku objętego postępowaniem egzekucyjnym na rozbiórkę i niecelowości ponoszenia w tych warunkach wydatków finansowych na roboty budowlane. Tego rodzaju zbędne wydatki mogą być także, według twierdzeń skarżącej gminy podstawą do wszczęcia postepowania karnego wobec dysponenta środkami publicznymi w zakresie niegospodarności lub przekroczenia uprawnień ze szkoda dla interesu publicznego. Sąd jednak nie podziela tych argumentów. Takie rozumienie przepisu określonego w art. 33 pkt 5 u.p.e.a. wynika z błędnej wykładni. Chodzi tu bowiem o niewykonalność faktyczną obowiązku niepieniężnego, która musi mieć charakter obiektywny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet w przypadku uwzględnienia aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki. Bez znaczenia są w tym przypadku ewentualne utrudnienia, koszty, a także konieczność zapewnienia lokalu zastępczego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2006 r., II OSK 509/05, LEX nr 196712). Przedstawione wyżej stanowisko zostało potwierdzone również w doktrynie, w której wskazuje się, że przesłanką uznania decyzji za niewykonalną nie mogą być trudności w wyegzekwowaniu decyzji, wiążące się z niezadowoleniem adresatów decyzji lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy albo uwarunkowane względami ekonomicznymi i finansowymi, a obowiązek jest niewykonalny w przyczyn faktycznych, jeżeli nie istnieją techniczne możliwości jego realizacji (Przybysz P., "Postępowanie egzekucyjne w administracji", Warszawa 2003, s. 131-132). W świetle zaprezentowanego wyżej stanowiska orzecznictwa sądowoadministracyjnego oraz doktryny, zdaniem Sądu, wykonanie nałożonych na skarżącą decyzją z dnia [...] października 2016 r. obowiązków zmierzających do doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem było możliwe prawnie i technicznie, a okoliczność planowanej rozbiórki ww. budynku przez gminę nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia zarzutu egzekucyjnego. Twierdzenia skarżącej gminy odnoszące się do kosztów nakazanych robót budowlanych powinny być podnoszone i mogły mieć znaczenie w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego w przedmiocie stanu technicznego ww. budynku, które doprowadziło do wydania decyzji z dn. [...] października 2016r. nakazującej Gminie [...] usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości. Natomiast na etapie postepowania egzekucyjnego, które jest przedmiotem kontroli sądowej, zamierzenia gminy w odniesieniu do ww. budynku inne niż określone w decyzji nakazowej nie stanowią o niewykonalności obowiązku i nie mogą być uwzględnione. Okoliczności, które podnosi w toku kontrolowanego postępowania skarżąca gmina nie sposób uznać za niewykonalność obowiązku. W tym kontekście należy przytoczyć pogląd zaprezentowany w wyroku NSA z dnia 8 lutego 2006 r. (sygn. akt II OSK 509/05 publikowany w zbiorze Lex Nr 196712) "Jak przyjmuje się powszechnie w judykaturze w odniesieniu do art. 33 pkt.5 omawianej ustawy dotyczy on niewykonalności obowiązku zaistniałego zarówno po wydaniu decyzji jak i niewykonalności obowiązku, która zaistniała jeszcze przed wydaniem decyzji co uzasadniałoby przyjęcie nieważności decyzji w świetle postanowień art. 156 § 1 pkt 5 kpa. Niewykonalność obowiązku niepieniężnego musi mieć charakter obiektywny. Obowiązek taki musi być niemożliwy do wykonania nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki. Bez znaczenia są w tym przypadku ewentualne utrudnienia, koszty, a także konieczność zapewnienia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia". Dodatkowo podkreślić należy, iż organ egzekucyjny - stosownie do art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Ciężar dowodu, iż obowiązek o charakterze niepieniężnym jest niewykonalny w rozumieniu art. 33 pkt 5 u.p.e.a. obciążą stronę wnoszącą zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Strona wnosząc zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej winna wykazać, że taka niewykonalność faktycznie istnieje. Rzeczą organów egzekucyjnych jest ocena, czy okoliczności podnoszone przez stronę powodują obiektywną niewykonalność obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W ocenie Sądu dokonana w tej sprawie ocena organów była prawidłowa natomiast argumentacja skarżącej bezzasadna. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, ze są one niezasadne. Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia działanie organów nadzoru budowlanego zmierzające do wyegzekwowania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji z dn. [...] października 2016r. nakazującej usunięcie w wyznaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku wielomieszkaniowym położonym przy ul. L. [...] w W. i doprowadzenie jego stanu technicznego do warunków zgodnych z prawem. Zarzuty skarżącej gminy dotyczące braku wystarczającego zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego odnoszą się w istocie do tej decyzji. Ponadto w nawiązaniu do zarzutów skargi tj. naruszenia art. 7, art. 77 § 1w zw. z art. 140 k.p.a. powołana przez organy nadzoru budowlanego obu instancji argumentacja wskazująca na możliwość zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia i środowiska, a także długi upływ czasu od wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych wadliwości – wskazuje, że organy w sposób wyczerpujący rozpatrzyły wszystkie okoliczności i fakty mające znaczenie w sprawie. Jako niezasadny został także uznany zarzut błędnego uznania, że okoliczności zgłoszone w piśmie z dn. [...] lipca 2019r. stanowią nowy zarzut zgłoszony po terminie i w związku z tym organ nie może wziąć go pod uwagę. W odniesieniu do powyższego zarzutu zauważyć należy, że wszczęcie egzekucji administracyjnej w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2019 r. tj. w dniu w którym Gminie [...] doręczono tytuł wykonawczy z dn. [...] kwietnia 2019r. Nr [...]. Zgodnie bowiem z art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. W konsekwencji 7-dniowy termin do zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, upływał dnia [...] kwietnia 2019 r. , co oznacza, że rozpatrywany zarzut podniesiony w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. nadanym tego samego dnia, został zgłoszony po ww. terminie. Podsumowując Sąd uznał, iż w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów u.p.e.a. w związku z czym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji