VIII SA/Wa 800/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie VIII SA/Wa 800/12 w ten sposób, że: - w wersie 1 na stronie 1 uzasadnienia w miejsce daty "[...] maja 2011 r." wpisać datę "[...] maja 2012" oraz - w wersie 3 na stronie 4 uzasadnienia w miejsce słów: "znak [...] z dnia [...] stycznia 2012 r." wpisać prawidłowo "znak [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r." Wyrokiem z 17 stycznia 2013 r. sygn. akt VIII SA/Wa 800/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej, orzekł w punkcie 1 o uchyleniu zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]. Jednak na stronie 1 i 4 pisemnego uzasadnienia tego wyroku Sąd omyłkowo wskazał błędnie: rok decyzji organu I instancji oraz numer i datę wydania decyzji organu II instancji. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 tego art.). W świetle wykładni celowościowej za uzasadniony należy uznać pogląd, że sprostowania w powyższym zakresie można również dokonać w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155). Sprostowanie wyroku i uzasadnienia nie jest ograniczone żadnym terminem, można go dokonać w każdym czasie. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W tym przypadku doszło do oczywistej omyłki polegającej na błędnym wskazaniu w uzasadnieniu wyroku znaku i dat zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Dlatego należało tę nieścisłość sprostować na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.