VIII SA/Wa 809/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na akt Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej III stopnia postanawia: odrzucić skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej aktem z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...], powołując się na art. 42a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.), odwołał T. L. (dalej jako skarżący) ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej [...] stopnia w Urzędzie Kontroli Skarbowej w W., w związku z naruszeniem podstawowych obowiązków członka korpusu służby cywilnej polegającym na: formułowaniu ocen i zarzutów względem przełożonych w sposób poniżający, obraźliwy, arogancki – w sposób umyślny kierowany przeciwko pracodawcy, wykonywaniu w godzinach pracy innych czynności niż praca. Ponadto organ pouczył skarżącego o prawie do wniesienia odwołania do sądu pracy. Skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w piśmie z dnia [...] września 2012 r. poinformował skarżącego, że odwołanie ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej nie mieści się w kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Przedmiotowa sprawa dotyczy stosunku pracy, który należy do właściwości sadu powszechnego (Wydziału Pracy). W skardze na akt Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2012 r. skarżący wniósł o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W obszernym uzasadnieniu skarżący wskazał, że w jego ocenie zarówno powołanie jak i odwołanie ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej jest aktem – czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa, w związku z tym odwołanie go ze stanowiska powinno podlegać kognicji sądu administracyjnego. Czym innym natomiast są roszczenia wynikające z bezzasadnego rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Stosownie do treści powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę m.in. wtedy, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest akt odwołania skarżącego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej [...] stopnia w Urzędzie Kontroli Skarbowej. Zgodnie z art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.), inspektorów kontroli skarbowej powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, natomiast stosownie do treści art. 43 powołanej ustawy, w zakresie w niej nieuregulowanym, do inspektorów kontroli skarbowej stosuje się odpowiednio przepisy o służbie cywilnej. Ma to związek ze statusem stanowiska inspektora, które w myśl załącznika Nr 1 do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 grudnia 2009 r. w sprawie określenia stanowisk urzędniczych, wymaganych kwalifikacji zawodowych, stopni służbowych urzędników służby cywilnej, mnożników do ustalania wynagrodzenia oraz szczegółowych zasad ustalania i wypłacania innych świadczeń przysługujących członkom korpusu służby cywilnej (Dz.U. z 2009 r., Nr 211, poz. 1630), jest stanowiskiem urzędniczym zaliczonym do stanowisk samodzielnych w służbie cywilnej w Ministerstwie Finansów oraz urzędach kontroli skarbowej. Powyższe wskazuje, że z wyjątkiem formy powierzenia i pozbawienia stanowiska inspektora kontroli skarbowej jako stanowiska w służbie cywilnej (powołanie i odwołanie), przesłanek powołania i odwołania oraz elementów wynagrodzenia, uregulowanych w ustawie o kontroli skarbowej, pozostałe ich elementy więzi łączącej inspektora z pracodawcą, określają przepisy ustawy o służbie cywilnej. Z przepisu art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2008 r., Nr 227, poz. 1505 ze zm.), stanowiącego wprost, że spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy wynika, iż wspomniana wyżej więź łącząca inspektora z pracodawcą ma charakter stosunku pracy, zaś roszczenia z tego stosunku podlegają kognicji sądów powszechnych, gdyż w ustawie o służbie cywilnej oraz ustawie o kontroli skarbowej brak jest odmiennych regulacji w tym zakresie. Zasadnie zatem organ przyjął, że roszczenie o stwierdzenie wadliwości odwołania ze stanowiska inspektora kontroli skarbowej należy traktować jako roszczenie ze stosunku pracy, o którym mowa w powołanym przepisie ustawy o służbie cywilnej. W tej sytuacji skarga dotycząca roszczeń ze stosunku pracy i w związku z tym podlegająca kognicji sądów powszechnych jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dodatkowo zauważyć należy, że skarżący nie wskazał żadnego przepisu prawa, który dawałby mu uprawnienie do wniesienia skargi na zaskarżony akt. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.