VIII SA/Wa 819/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. i S. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. i S. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. i S. Ś. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W dniu [...] kwietnia 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Uzasadniając wniosek powołali się na podeszły wiek i trudne warunki materialne w związku z przewlekłymi chorobami. Podali, że utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości [...] zł, a jedynym majątkiem jest mieszkanie – ok. [...] m². Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ppsa). Prawo pomocy jest instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Stanowi ono realizację uprawnień wynikających z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 roku, Nr 61, poz. 284 ze zm.). Podkreślić jednocześnie należy, że to w interesie wnioskodawcy leży wykazanie, że spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oznacza to, że skarżący występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu zobowiązani byli do wykazania, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Przedstawione we wniosku informacje nie dają jednak podstaw do twierdzenia, że należą oni do kręgu osób, którym przypisać można jakikolwiek stopień ubóstwa, warunkujący przyznanie prawa pomocy. Skarżący utrzymują się ze stałego dochodu w wysokości ponad [...] zł, mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe i nie mają nikogo na utrzymaniu. Trudno zatem uznać, że taka sytuacja wskazuje na trudne warunki materialne. Poza tym skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku i nie wykazali, że posiadając stały dochód istotnie nie są w stanie ponieść wydatku związanego z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.