VIII SA/Wa 820/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Referent stażysta Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2011 r. sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania pisma zgodnie z właściwością 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata R. G. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...], na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) przekazał Staroście B. do załatwienia zgodnie z właściwością wniosek H.B. z dnia [...] stycznia 2010 r. w części dotyczącej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy P. z dnia [...].11.2000 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej inwestorowi Bankowemu Przedsiębiorstwu Telekomunikacyjnemu [...] S.A. na budowę kabla światłowodowego relacji W. – K., na odcinku terenu gminy P. obejmującego miejscowości : B., O., L.S., P. K., F.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że stosownie do art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej, jak i miejscowej. Zgodnie z art. 150 § 1 kpa, organem właściwym do wznowienia postępowania administracyjnego jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) organem administracji architektoniczno – budowlanej pierwszej instancji jest starosta. Decyzja Wójta Gminy P. z [...].11.2000 r. nie została zaskarżona do organu wyższej instancji, dlatego właściwym organem do rozpatrzenia ww. wniosku o wznowienie postępowania jest Starosta B.. Od powyższego postanowienia H.B. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Podniosła, że organy działają opieszale i nie odpowiadają na jej pisma, zaś kolejne rozstrzygnięcia zapadające w jej sprawach pouczają ją o konieczności podjęcia innych kroków prawnych (zażalenie, skarga, odwołanie). Poinformowała, że inwestor zmienił nazwę. Wskazała, że jej podpis na umowie został sfałszowany. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że H.B. w swoim wniosku nie zawarła zarzutów w stosunku do postanowienia z dnia [...] lutego 2010 r., on zaś nie znalazł podstaw do uchylenia kwestionowanego postanowienia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła H. B. (dalej jako skarżąca). W uzasadnieniu skargi powtórzyła wcześniej prezentowaną argumentację. Podniosła, że swoje pisma kierowała do wielu instytucji, które odsyłały ją do innych, zaś Starosta B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy P. z [...].11.2000 r. z powodu złożenia wniosku po upływie przepisanego terminu. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji, i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga nie jest zasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd bierze przy tym pod uwagę czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły przepisów prawa procesowego i prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontroli legalności zaskarżonego aktu sąd dokonuje mając na uwadze stan prawny i akta sprawy, istniejące w dniu jego wydania. Uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest kwestia przekazania według właściwości wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Wójta Gminy P. z 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organy prawidłowo uznały się za niewłaściwe do rozpoznania wniosku, dlatego przekazały go do organu właściwego, jakim w niniejszej sprawie jest Starosta B.. Oceny tej nie sposób w żaden sposób podważyć, gdyż odpowiada ona prawu. Stosownie do treści art. 150 § 1 kpa, organem właściwym do wznowienia postępowania administracyjnego jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) organem administracji architektoniczno – budowlanej pierwszej i ostatniej instancji w tym postępowaniu jest starosta, dlatego to właśnie on, a nie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem właściwym do rozpatrzenia ww. wniosku o wznowienie postępowania. Zauważyć należy, że zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skarga nie zawierają konkretnych zarzutów świadczących o sprzeczności z prawem zaskarżonego postanowienia. Sąd również takich uchybień nie stwierdził. Natomiast gdyby organ niewłaściwy, tj. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Wójta Gminy P. z 2000 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, to byłaby to podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w postępowaniu wznowieniowym, dlatego organy nie tylko mogły, ale wręcz musiały przekazać wniosek skarżącej do organu właściwego do jego rozpoznania. Bez znaczenia jest również fakt, że wcześniejszy wniosek skarżącej skierowany do organu właściwego został rozpatrzony negatywnie, potwierdza to jednak prawidłowość zaskarżonych postanowień o przekazaniu wniosku skarżącej o wznowienie postępowania administracyjnego do rozpoznania organowi (staroście) zgodnie z właściwością. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 1 wyroku. Na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (DZ.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) orzeczono, jak w pkt 2 wyroku.