VIII SA/Wa 821/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2021 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2021 r. znak [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2021 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej także jako "organ odwoławczy", "SKO" lub Kolegium"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej: "kpa"), po rozpoznaniu zażalenia A. L. (dalej: "skarżąca", "strona"), na postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. (dalej także jako "organ I instancji") z [...]kwietnia 2021 r., znak: [...], negatywnie opiniujące wniosek skarżącej o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży - utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach: Wnioskiem z 4 stycznia 2021 r. strona zwróciła się do Wójta Gminy J. o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży, zlokalizowanym w J., ul. N. [...]. Pismem z 14 stycznia 2021 r. Wójt Gminy J. zwrócił się do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. o zaopiniowanie ww. wniosku. Postanowieniem z [...] stycznia 2021r. organ I instancji negatywnie zaopiniował ww. wniosek. Na skutek zażalenia na ww. postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. postanowieniem z [...]marca 2021 r. znak: [...] uchyliło ww. postanowienie w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując na nieprawidłowości w ustaleniach odległości punktu sprzedaży napojów alkoholowych od obiektów chronionych. Rozpoznając sprawę ponownie, postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 18 ust. 3a ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2277 ze zm.; dalej także jako "u.w.t.p.a."), w związku z uchwałą Rady Gminy J. Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r. w sprawie określenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży oraz poza miejscem sprzedaży, zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych oraz ograniczeń w godzinach nocnej sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży na terenie Gminy J. (Dz. Urz. Woj. [...]z 2018 r., poz. 8057) oraz uchwałą Rady Gminy J. Nr XXVI/159/2020 z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie zmiany uchwały w sprawie określenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży oraz poza miejscem sprzedaży, zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych oraz ograniczeń w godzinach nocnej sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży na terenie Gminy J.e (Dz. Urz. Woj. [...] z 2020 r., poz. 6982) postanowił negatywnie zaopiniować wniosek skarżącej. Z uzasadnienia postanowienia organu I instancji wynika, że odległość punktu sprzedaży napojów alkoholowych mierzona zgodnie z zasadami ruchu drogowego do najbliższego ogólnodostępnego wejścia do punktu sprzedaży napojów alkoholowych wskazanego przez skarżącą, tj. furtki od najbliższego wejścia na teren obiektu chronionego, otwartej strefy aktywności lokalnej (OSA) wynosi 46,10 m. Punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie spełnia zatem zapisów określonych w § 2 ust. 1 uchwały Rady Gminy J. Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r. Zażalenie na ww. rozstrzygnięcie organu I instancji wywiodła skarżąca. Zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że odległość punktu sprzedaży napojów alkoholowych mierzona najkrótszą drogą dojścia od najbliższego ogólnodostępnego wejścia do punktu sprzedaży napojów alkoholowych, tj. J., ul. N. [...] do najbliższego wejścia na teren obiektów chronionych (otwartej strefy aktywności lokalnej OSA), położony jest w odległości 46,10 m i w konsekwencji naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a., w związku z § 2 ust. 1, 2 i 3 uchwały Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr LVI/354/2018 zmienionej Uchwałą Rady Gminy J. z dnia [...]czerwca 2020 r. nr XXVI/159/2020. Według skarżącej otwarta strefa aktywności lokalnej nie jest ogrodzona, brak jest do niej jakiegokolwiek urządzonego wejścia. Brak jest także wskazania wejścia do obiektu przez zarządzającego obiektem i tym samym brak jest możliwości ustalenia, czy punkt sprzedaży napojów alkoholowych znajduje się w odległości mniejszej lub większej niż 50 m od najbliższego wejścia na teren obiektów chronionych w rozumieniu § 2 ust. 2 i 3 uchwały Rady Gminy J. z dnia [...]sierpnia 2018 r., w szczególności gdy odległość od najbliżej usytuowanego sprzętu znajdującego się w otwartej strefie aktywności lokalnej OSA do furtki wynosi 50,50 m. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono także, że pomiary dokonywane przez członków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. z 27 stycznia 2021r. i 15 kwietnia 2021r. różnią się, co wskazuje na dowolność pomiarów. Skarżąca podała, że z protokołu z 27 stycznia 2021 r. wynika, że odległość mierzona od wejścia na plac zabaw do furtki znajdującej się przy ulicy J. wynosi 80 m, natomiast z protokołu z 15 kwietnia 2021 r. - 82,80 m. Za całkowicie dowolne skarżąca uznała ustalenie przez organ I instancji, że odległość mierzona od wejścia na otwartą strefę aktywności lokalnej OSA do furtki prowadzącej do punktu sprzedaży wynosi 46,10 m. Według skarżącej bezspornym jest, że odległość od wejścia do ogrodzonych obiektów chronionych do furtki prowadzącej do punktu sprzedaży przekracza 50 m. Spornym jest aby odległość od wejścia do nieogrodzonych obiektów chronionych (wskazanych przez członków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych) jako otwarta strefa aktywności lokalnej OSA do furtki prowadzącej do punktu sprzedaży wynosiła 46,10 m w sytuacji, gdy do otwartej strefy aktywności lokalnej brak jest urządzonego wejścia lub wejścia wskazanego przez zarządzającego obiektem. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie postanowienia z [...] lipca 2021 r. SKO przytoczyło brzmienie art. 12 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 18 ust. 1 i ust. 3a u.w.t.p.a. Następnie wskazało na treść § 2.1, § 2.2, § 2.3 oraz § 2.4 uchwały Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r. Kolegium wyjaśniło, że w dniu 15 kwietnia 2021 r. członkowie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. przeprowadzili oględziny nieruchomości położonej przy ulicy N. [...]. Z protokołu oględzin wynika, że, przy udziale wnioskodawczyni, dokonano pomiarów odległości pomiędzy punktem sprzedaży napojów alkoholowych przy ulicy N. [...], a obiektami chronionymi. W wyniku pomiarów ustalono, że odległość punktu sprzedaży napojów alkoholowych od placu zabaw do furtki (wskazanej jako główne wejście do lokalu przez stronę jako zarządzającą obiektem) wynosi 82,80 m. Odległość od małego placu zabaw do furtki wynosi 52,00 m, zaś odległość od OSA do furtki wynosi 46,10 m. W protokole nr [...] z posiedzenia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. z 15 kwietnia 2021 r. podano, że pomiar odległości punktu sprzedaży napojów alkoholowych od obiektów objętych ochroną, w tym placów zabaw i otwartych stref aktywności lokalnej (OSA) mierzona była zgodnie z zasadami ruchu pieszych przyjętymi w ustawie Prawo o ruchu drogowym do najbliższego ogólnodostępnego wejścia do punktu sprzedaży napojów alkoholowych wskazanego przez skarżącą, tj. do furtki, do najbliższego wejścia na teren obiektu chronionego, tj. otwartej strefy aktywności lokalnej (OSA). Organ odwoławczy stwierdził zatem, że z powyższego wynika, iż punkt sprzedaży, w którym ma być prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych znajduje się w odległości mniejszej (46,10 m) niż wymagana przepisami uchwały (50 m). Brak zatem było podstaw do pozytywnego zaopiniowania wniosku skarżącej. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, Kolegium uznało je za niezasadne. Organ odwoławczy wyjaśnił m.in., że spornego pomiaru dokonano zgodnie z zasadami ruchu drogowego do najbliższego ogólnodostępnego wejścia do punktu sprzedaży napojów alkoholowych, tj. furtki, do najbliższego wejścia na teren obiektu chronionego, tj. otwartej strefy aktywności lokalnej (OSA). Ponadto pomiar ten został dokonany zgodnie z § 2.2 uchwały Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r. zmienionej uchwałą Nr XXVI/159/2020 z dnia [...] czerwca 2020 r. Jednocześnie SKO zauważyło, że oględzin nieruchomości dokonano przy udziale wnioskodawczyni, która podpisała protokół, nie zgłaszając zastrzeżeń do dokonywanych pomiarów. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z 11 sierpnia 2021 r. wniosła skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Autor skargi zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa, tj.: 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez dokonanie przez organ oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z ww. przepisów, niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności zaniechanie wyjaśnienia istotnej dla niniejszej sprawy okoliczności czy pomiary odległości pomiędzy punktem sprzedaży a Otwartą Strefą Aktywności Lokalnej (OSA) były wykonane prawidłowo, w szczególności gdy teren OSA nie jest ogrodzony a wejście do tego obiektu nie zostało wskazane przez zarządzającego a wyznaczone przez członków Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J., a w konsekwencji dowolną ocenę, że odległość pomiędzy punktem sprzedaży a obiektem chronionym wynosi 46,10 m; 2) art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a. w zw. z § 2 ust. 1, 2 i 3 uchwały Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr LVI/354/2018 zmienionej Uchwałą Rady Gminy J. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr XXVI/159/2020 poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że brak wskazania przez zarządzającego obiektem wejścia na teren OSA nie ma znaczenia dla ustalenia odległości od punktu sprzedaży do obiektu chronionego w sytuacji, gdy zgodnie z § 2 ust. 3 ww. uchwały dla obiektu znajdującego się na posesji nieogrodzonej wejście do obiektu oznacza ogólnodostępne wejście wskazane przez zarządzającego obiektem, a takie wejście nie zostało wskazane przez zarządzającego, a punkt pomiaru oznaczyli członkowie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych na oględzinach. Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia go poprzedzającego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). W myśl art. 135 p.p.s.a. orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty kontroli wynika bowiem, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala – art. 151 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zdaniem Sądu zarzuty skargi nie znajdują usprawiedliwionych podstaw zarówno w zakresie naruszenia przepisów proceduralnych, jak i przepisów prawa materialnego. Dokonana przez organy orzekające ocena, że w kontrolowanej sprawie brak było podstaw do pozytywnego zaopiniowania wniosku skarżącej jest zasadna. W niniejszym postępowaniu kontroli pod względem legalności podawane jest postanowienie z [...] lipca 2021 r., znak [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. utrzymujące w mocy postanowienie Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. z [...] kwietnia 2021 r., znak [...], negatywnie opiniujące wniosek skarżącej o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów zawierających do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy jest przepis art. 18 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w J. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. negatywnie zaopiniowała wniosek skarżącej o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, powołując się na art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a. w związku z uchwałą Rady Gminy J. Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r. w sprawie określenia maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży oraz poza miejscem sprzedaży, zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych oraz ograniczeń w godzinach nocnej sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży na terenie Gminy J. (Dz. Urz. Woj. [...]z 2018 r., poz. 8057) zmienioną uchwałą Nr XXVI/159/2020. Zgodnie z art. 12 ust. 3 u.w.t.p.a. Rada Gminy ustala w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych realizuje zadania przyznane przez ustawodawcę. Przez uprawnienia opiniodawcze Komisje uzyskały zdolność do władczego podejmowania we własnym imieniu działań wywołujących, w określonym zakresie orzecznictwa administracyjnego w sprawach indywidualnych. Komisje rady gminy pod względem procesowym są w stosunku do wójta równorzędnymi organami. Nie zachodzi pomiędzy tymi organami żaden stosunek nadrzędności ani podległości. Uczestniczą one w załatwianiu jednej sprawy administracyjnej, ale każdy z tych organów realizuje odrębne, samodzielne kompetencje (patrz: uchwała składu 5 sędziów NSA z dnia 11 maja 1998 r., sygn. OPK 3/98). Z brzmienia przepisu art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a. wynika, że jedynym kryterium do wydania pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych jest zgodność z uchwałą rady gminy podjętą na podstawie delegacji ustawowej z art. 12 ust. 3 do wydania tego przepisu prawa miejscowego w sprawie zasad usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Przedmiotowa uchwała Rada Gminy w J. Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r. zmieniona uchwałą Nr XXVI/159/2020 w sposób precyzyjny określa w § 2.1, że punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie może być zlokalizowany w odległości mniejszej niż 50 m od: szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych i opiekuńczych, kościołów, cmentarzy, placów zabaw, żłobków i klubów dziecięcych, otwartych stref aktywności lokalnej (OSA), obiektów sportowych, zakładów opieki zdrowotnej. Równocześnie uchwała rady gminy w § 2.2. precyzyjnie określiła, że odległość, o której mowa w ust. 1 mierzona będzie najkrótszą drogą dojścia od najbliższego ogólnodostępnego wejścia do punktu sprzedaży napojów alkoholowych do najbliższego wejścia na teren obiektów chronionych. Pomiaru odległości drogi dokonuje się z uwzględnieniem przepisów ustawy o ruchu drogowym gwarantującym bezpieczeństwo publiczne (ochrona życia i zdrowia). Z kolei w § 2.3. uchwały ustalono, że dla obiektu znajdującego się na posesji nieogrodzonej wejście do obiektu oznacza ogólnodostępne wejście wskazane przez zarządzającego obiektem (brama, drzwi). Natomiast dla punktu sprzedaży napojów alkoholowych znajdującego się na posesji ogrodzonej wejście do obiektu oznacza ogólnodostępne wejście w ogrodzeniu trwałym wskazane przez zarządzającego obiektem (brama, furtka ogrodzenie - (§ 2.4. uchwały). Regulacja uchwały nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych jak mierzyć odległość punktu sprzedaży od chronionych obiektów. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że gminna komisja, na skutek uchylenia przez Kolegium wydanego wcześniej rozstrzygnięcia z [...] stycznia 2021 r., dokonała pomiaru odległości pomiędzy punktem sprzedaży napojów alkoholowych przy ul. N. [...], a obiektami chronionymi. Sąd zauważa, że w pobliżu punktu sprzedaży napojów alkoholowych znajdują się trzy obiekty chronione, tj. duży plac zabaw i mały plac zabaw, które są ogrodzone oraz nieogrodzona, otwarta strefa aktywności lokalnej. Nadto należy podnieść, że skarżąca uczestniczyła w oględzinach ww. nieruchomości zlokalizowanej przy ul. N. [...], jak i wskazała, jako osoba zarządzająca obiektem, główne wejście do przedmiotowego lokalu. Nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość dokonanych pomiarów, zgodnie z zapisami uchwały nr LVI/354/2018 z [...] sierpnia 2018 r. zmienionej uchwałą nr XXVI/159/2020 z [...] czerwca 2020 r., jak i zasadami ruchu pieszych przyjętymi w ustawie Prawo o ruchu drogowym. W wyniku tychże pomiarów ustalono, że odległość punktu sprzedaży napojów alkoholowych od placu zabaw do "furtki" (wskazanej przez skarżącą jako główne wejście do lokalu) wynosi 82,80 m. Z kolei odległość od "małego placu zabaw" do furtki wynosi 52,00 m, zaś odległość od wejścia na otwartą strefę aktywności lokalnej (OSA) mierzona była od najbliższego wejścia (krawędzi deptaka) do "furtki" (czyli wejścia do punktu sprzedaży napojów alkoholowych) i wynosiła 46,10 m. Zasadnie zatem organy orzekające uznały, że powodem negatywnej opinii w przedmiocie wniosku skarżącej było niespełnienie przesłanki określonej w cytowanym wyżej § 2.1 ust. 1 uchwały Rady Gminy J. Nr LVI/354/2018 z dnia [...] sierpnia 2018 r., ponieważ punkt sprzedaży, w którym ma być prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych znajduje się w odległości mniejszej (46,10 m) niż wymagana przepisami uchwały (50 m). W konsekwencji, wobec ustalenia prawidłowego dokonania pomiarów odległości pomiędzy ewentualnym punktem sprzedaży wyrobów alkoholowych i obiektem chronionym, za nieuzasadniony uznać należy zarzut naruszenia art. 18 ust. 3a u.w.t.p.a. Sąd wskazuje na bezsporną okoliczność, że strona uczestniczyła w przeprowadzonej wizji w dniu 15 kwietnia 2021 r. i podpisała protokół nr [...] nie wnosząc do niego zastrzeżeń. Trudno zatem uznać za uzasadnione twierdzenie skarżącej, że sposób dokonania pomiarów w rozpoznawanej sprawie był nieprawidłowy. Sąd wskazuje, że rozpoznając tę sprawę, wbrew zarzutowi skarżącej, nie dopatrzył się, aby organy orzekające działały w sposób naruszający art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa. Z powyższych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, orzekając jak w wyroku.