VIII SA/Wa 831/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant referent stażysta Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2011 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] obie w części odmawiającej przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w części objętej punktem 1) wyroku do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącego S. P. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. po rozpatrzeniu odwołania S. P. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego: W dniu [...] kwietnia 2009 r. S. P., (dalej: "skarżący") złożył wniosek o przyznanie płatności na 2009 r. na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r., nr 35, poz. 217 ze zm.). W przedmiotowym wniosku skarżący zadeklarował łączną powierzchnię gruntów rolnych do przyznania płatności JPO – [...] ha, UPO – [...] ha, PZ – [...] ha. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, skarżący po wezwaniu organu złożył korektę wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej C/Cl z [...] ha do [...] ha oraz zwiększył powierzchnię działki rolnej D/Dl z [...] ha do [...] ha. Przeprowadzona [...] września 2009 r. kontrola na miejscu metodą Foto wykazała wystąpienie następujących nieprawidłowości na działkach rolnych: – D1 (położona na działce o nr ewid. [...]) stwierdzono dokonanie zaniżenia użytkowania rolniczego dla działki rolnej "D1" - UPO z [...] ha (powierzchnia deklarowana we wniosku) na [...] ha; – A1 (położona na działce o nr ewid. [..]), na obszarze której nie stwierdzono uprawy z deklarowanej grupy upraw UPO, natomiast stwierdzono grupę upraw JPO o powierzchni [...] ha. Powierzchnia działki rolnej A1 została w całości wyłączona z uzupełniającej płatności obszarowej; – H1 (położona na działce o nr ewid. [...]), na obszarze której nie stwierdzono uprawy z deklarowanej grupy upraw UPO, natomiast stwierdzono grupę upraw JPO o powierzchni [...] ha. Powierzchnia działki rolnej H1 została w całości wyłączona z uzupełniającej płatności obszarowej. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono łączną powierzchnię gruntów wykluczonych z uzupełniającej płatności obszarowej na [...] ha, co stanowiło różnicę między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną o 31,73 %. Decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w B. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. przyznano skarżącemu jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...] zł oraz odmówiono przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał art. 7 ust. 1-2, art. 19 ust. 1-2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.), art. 50 ust. 3, art. 51 ust. 1 oraz art. 71a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE L 141 z 30 kwietnia 2004 r., str. 18, ze zm.) w związku z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, iż odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych ze względu na stwierdzone różnice między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych ([...] ha), a powierzchnią stwierdzoną ([...] ha). Wyliczona procentowa różnica wyniosła 31,73 %. Powołując się na § 17 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz na art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, stwierdził, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną dla grupy upraw wynosi więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, dla tej grupy upraw nie jest przyznawana żadna pomoc. Od decyzji tej odwołał się skarżący, wskazując iż błędnie wpisał działkę A1 - UPO. Podniósł, iż działka A jest trwałym użytkiem zielonym, do tejże działki przysługuje mu płatność zwierzęca. Stwierdził także, iż w wyniku błędu nie otrzymał płatności uzupełniającej pomimo, że obsiał zbożem ponad [...] ha oraz, że za otrzymane płatności uzupełniające mógłby naprawić uszkodzony zimą dach budynku gospodarczego. Rozpoznając sprawę ponownie, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wskazaną na wstępie ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podniósł, m.in., iż powierzchnię stwierdzoną ustalono w oparciu o raport z czynności kontrolnych z dnia [...] września 2009 r., która wykazała nieprawidłowości w działkach rolnych: A1, C/C1, D/D1, H/H1. Kontrola została przeprowadzona przez upoważnionych do tego inspektorów, protokół został sporządzony prawidłowo, w związku z czym brak jest – w ocenie organu odwoławczego – podstaw do wzruszenia wyników z przeprowadzonej kontroli. Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, iż wyniki kontroli na miejscu, a także treść odwołania nie pozostawiają wątpliwości, iż zgłoszone we wniosku o przyznanie płatności działki rolne nie są uprawiane na wskazanej przez skarżącego powierzchni. Organ odwoławczy stwierdził także, że skarżący nie zgłaszał zastrzeżeń, co do ustaleń zawartych w raporcie z kontroli, nie złożył także stosownej zmiany do wniosku, a zatem wskazywanie na błąd w wypełnianiu wniosku nie może zostać uwzględnione. Ponadto wskazał, iż skarżący w złożonym wniosku o przyznanie płatności zadeklarował działkę rolną A - grupa upraw JPO oraz działkę rolną A1 - grupa upraw UPO. Powyższe znajduje potwierdzenie w załączonym do wniosku załączniku graficznym nr [...]. Organ odwoławczy podniósł, iż w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony (tak jest w przypadku przyznania płatności do gruntów rolnych), to wyłącznie ona określa zakres skierowanego do organu żądania, wskazując w jakim zakresie użytkuje grunty rolne oraz jakie uprawy posiada na poszczególnych działkach rolnych. Zakres złożonego przez skarżącego wniosku nie budził wątpliwości, zatem organ odwoławczy uznał, że organ I instancji prawidłowo odmówił mu przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. Jednocześnie podniósł, że skarżący własnoręcznym podpisem w chwili złożenia wniosku potwierdził, iż zapoznał się z zasadami i warunkami przyznania płatności. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przeprowadzenie ponownej kontroli przez organ odwoławczy. Zarzucił popełnienie przez inspektorów błędu polegającego na stwierdzeniu, że zgłoszone przez niego we wniosku działki rolne nie są uprawiane. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż zarzuty skarżącego są wewnętrznie sprzeczne, gdyż oświadczając, że na działce rolnej A1 nie znajduje się uprawa UPO, twierdzi jednocześnie, że kontrolerzy bezprawnie stwierdzili nieprawidłowości, m.in. na działce rolnej A1 poprzez nie uznanie na tejże działce uprawy UPO. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie – także z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od jej treści. W ocenie Sądu, obie w/w decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Przed przystąpieniem do wskazania dostrzeżonych nieprawidłowości w kontrolowanym postępowaniu Sąd zauważa, że skarżący ubiegał się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił, m. in. przepis art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U. nr 35 , poz. 217) w myśl którego płatność przysługuje rolnikowi na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek grunty wchodzące w skład gospodarstwa rolnego kwalifikujące się do objęcia płatnościami bezpośrednimi zgodnie z art. 143b ust. 4 zdanie 2 rozporządzenia (WE) Nr 1782/2003 jeżeli: posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004, to jest 1 ha oraz utrzymuje wszystkie grunty zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności. Nadto, płatność przyznaje się jeżeli został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ I instancji po rozpoznaniu wniosku skarżącego przyznał jednolitą płatność obszarową na rok 2009, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na pasze i odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych ze względu na stwierdzone różnice między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych ([...] ha), a powierzchnią stwierdzoną ([...] ha). Wyliczona procentowa różnica wyniosła 31,73%. Podał, że powierzchnię stwierdzoną ustalono w oparciu o raport z czynności kontrolnych z [...] września 2009 r. Jako podstawę prawną odmowy przyznania organ powołał przepis paragrafu 17 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, zgodnie z którymi, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną dla grupy upraw wynosi więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, dla tej grupy upraw nie jest przyznawana żadna pomoc. Zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji wydane zostały w oparciu o protokół z kontroli zasadniczej całego gospodarstwa, przeprowadzonej w dniu [...].09.2009 r. metodą foto. Organ odwoławczy wyjaśnił, że kontrola w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzona została w oparciu o przepis art. 32 w/w rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W tym miejscu zauważyć należy, iż mające zastosowanie w niniejszej sprawie przepisy Unii Europejskiej muszą być stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich, chyba że z unormowań rozporządzenia wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają inne reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowej. Skoro zaś zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, płatność przyznawana jest w drodze decyzji administracyjnej, wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Pomimo więc charakteru głównego świadczenia i w związku z tym stosowanych przepisów wspólnotowych rozpatrzenie sprawy winno nastąpić również zgodnie z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej powoływanej jako kpa. Przepisy te zobowiązują zaś organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ rozstrzygający sprawę winien bowiem stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy ( art. 7 kpa). Obowiązany jest też w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 kpa). Obowiązek ten obciąża zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy ponownie rozstrzygający sprawę. Z kolei przepis art. 107 § 3 kpa nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego, które w szczególności powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, i uzasadnienia prawnego wydawanych decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że uzasadnienie organu II instancji nie zawiera pełnego przedstawienia materiału dowodowego na podstawie którego została wydana zaskarżona decyzja. Nie obrazuje w jaki sposób kontrola na miejscu została przeprowadzona i na ile jest ona dokładna. Nadto, pomimo zakwestionowania przez stronę wyników kontroli na miejscu uzasadnienie tej decyzji wskazuje na to, że opiera się ona wyłącznie na protokole z tej kontroli, przyjmując, iż jej wyniki są prawidłowe i uzasadniają zastosowanie sankcji w postaci zmniejszenia płatności, nie odnosi się też do zarzutu z odwołania, iż podczas kontroli część działki była już zaorana, a fakt obsiania jej w całości wnioskodawca chce udowodnić zeznaniami sąsiadów działki. W ocenie Sądu, obie decyzje wydane zostały z istotnym naruszeniem art. 107 § 3 kpa, a także tych przepisów postępowania administracyjnego, które obligują organ do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Trudno bowiem na ich podstawie uznać, że ustalenia dokonane przez organ wyjaśniły w sposób jednoznaczny, że rzeczywiście wniosek zawierał błędne dane i wynikało to z winy samego zainteresowanego, a to uzasadniało dokonanie zmniejszeń w przyznanych płatnościach. Treść tych decyzji, jak i akta sprawy wskazują zdaniem Sądu, iż organy nie tylko nie przeprowadziły pełnego postępowania dowodowego, ale i w sposób wybiórczy zastosowały w sprawie przepisy unijne, pomijając zupełnie te, które chronią prawa strony tego postępowania. Rozwijając powyższe Sąd zauważa, że w sprawie niniejszej zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 przeprowadzono kontrolę na miejscu stosując metodę Foto, przewidzianą w art. 32. Z kontroli tej należało sporządzić – stosownie do treści art. 28 - raport i taki dokument znajduje się w aktach sprawy. Ważne jest również i to, że w myśl ust. 2 art. 28 w przypadku wykrycia nieprawidłowości rolnik otrzymuje kopię raportu z przeprowadzonej kontroli. Jeżeli kontrolę na miejscu przeprowadza się metodą teledetekcji zgodnie z art. 32, Państwa Członkowskie nie mają obowiązku umożliwić rolnikowi lub jego przedstawicielowi podpisania raportu z kontroli, o ile kontrola z wykorzystaniem teledetekcji nie wykaże żadnych nieprawidłowości. Jeżeli kontrole takie wykazują nieprawidłowości, umożliwia się rolnikowi podpisanie raportu z kontroli zanim właściwe władze wyciągną z jej wyników wnioski co do możliwych zmniejszeń lub wykluczeń płatności. Zatem w przypadku, gdy kontrola przeprowadzona metodą Foto wykazała nieprawidłowości należało umożliwić rolnikowi podpisanie sporządzonego raportu – w odpowiednim czasie. Tymczasem z akt sprawy niniejszej nie wynika, by umożliwiono skarżącemu podpisanie raportu z kontroli. Z protokołu kontroli znajdującego się w aktach sprawy niniejszej wynika, iż przekazanie raportu z kontroli dla skarżącego nastąpiło [...] września 2009 r. przesyłką poleconą. Następnie miała miejsce powtórna weryfikacja raportu, zmieniono cały raport, wprowadzono korekty zapisów mające wpływ na wysokość płatności, co wynika z pisma z [...] kwietnia 2010 r. Jednocześnie do akt dołączono kserokopię potwierdzenia nadania dwóch przesyłek poleconych do skarżącego z datą [...].09.09 r. i [...].02.2010 r., z których nie wynika jaki dokument przesłano. W aktach brak dowodu doręczenia raportu stronie. Raport ten wbrew dyspozycji wynikającej z cyt. wyżej art. 28 ust. 2 rozporządzenia nie został podpisany przez rolnika. Bez dodatkowych wyjaśnień trudno ocenić czy organ zachował obowiązek spoczywający na nim z mocy w/w przepisu unijnego a sprowadzający się do zapewnienia praw strony toczącego się postępowania administracyjnego. Kwestia ta wymaga w pierwszej kolejności wyjaśnienia, tym bardziej, że skarżący o kontroli nie był powiadomiony i nie był przy niej obecny. Stosownie do przepisu art. 31 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 28 i 48 rozporządzenia nr 796/2004. Ustęp 7 tego przepisu stanowi, iż w przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu (podkreślenie Sądu) chyba, że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która go sporządziła. Reasumując stwierdzić należy, iż stosownie do cyt. art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., skarżącemu kopia raportu powinna zostać doręczona, a takiego dowodu w aktach sprawy nie ma. Podstawowym dokumentem weryfikującym wielkość działek rolnych wskazanych we wniosku jest protokół z kontroli na miejscu – art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004. W tej sytuacji, obowiązkiem organów obu instancji było oparcie się przy wydawaniu decyzji na kompletnym materiale dowodowym, pozyskanym w ramach przeprowadzonego postępowania kontrolnego. Analiza akt sprawy wskazuje, że kontrolowane decyzje oparte zostały (jak wskazuje organ I instancji) na wynikach uzyskanych podczas kontroli w dniu [...] września 2009 r. Na podstawie raportów z kontroli deklarowana przez skarżącego powierzchnia uprawniona do uzyskania płatności uległa zmniejszeniu. Należy mieć też na uwadze okoliczność, iż dołączony do akt raport z kontroli zawiera szereg skreśleń, przekreśleń, dopisków, poprawek, nadpisań, które nie zostały w jakikolwiek sposób omówione, co czyni ten dokument nieczytelnym, niemożliwym do weryfikacji. Nie wynika z niego np. dlaczego zaistniała potrzeba powtórnej weryfikacji raportu, dlaczego zmieniono cały raport oraz skąd wynikają takie rozbieżności w wynikach kontroli pomiaru działek. Nie wyjaśniono też, dlaczego wprowadzono korekty zapisów mające wpływ na wysokość płatności, co wynika z pisma z [...] kwietnia 2010 r. Organy w uzasadnieniach swoich decyzji nie wyjaśniają tej okoliczności, co jest nieprawidłowością – raport jest bowiem podstawowym dokumentem – dowodem w niniejszym postępowaniu. Uzasadnienia decyzji organów obu instancji zawierają też wzajemne sprzeczności. I tak z uzasadnienia organu I instancji wynika, iż stwierdzono istnienie nieprawidłowości na działkach A1, D/D1, H/H1, a organu odwoławczego także na działce C/C1. Z uwagi na to, że wielkość powierzchni gruntów rolnych, które mają być objęte płatnością obszarową winna być bezspornie ustalona w toku postępowania administracyjnego, zaniechanie podjęcia dodatkowego postępowania dowodowego stanowi naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga także, iż w dniu [...] kwietnia 2009 r. skarżący wystąpił jednym wnioskiem o przyznanie dwóch płatności: płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, których dotyczy niniejsza sprawa oraz płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Dlatego też, zdaniem Sądu należałoby dodatkowo stan faktyczny sprawy rozważyć z uwzględnieniem ust. 2a art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W myśl tego przepisu, jeżeli rolnik zgłasza więcej niż jedno uprawnienie do płatności a zgłoszony obszar spełnia wszelkie pozostałe wymogi -kwalifikowania, zmniejszenia lub wykluczenia przewidziane w ust. 1 i 2 nie stosują się. Rozpoznając ponownie sprawę, organ rozważy wskazane wyżej okoliczności, przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego oraz z uwzględnieniem przepisu art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., a wydane rozstrzygnięcie uzasadni zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując, z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem art 7, 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa., a także art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 – w stopniu który mógł mieć istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W ponownie przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu należy uwzględnić powyżej uczynione przez Sąd uwagi. W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c) w związku z art. 135 i art. 152 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. . ----------------------- 9