VIII SA/Wa 833/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnioną postanawia - odrzucić skargę - M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydanie w trybie art. 37 Kpa w przedmiocie uznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnioną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłość. Przy czym katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 Kpa, stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 Kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Nie jest to zatem postanowienie podlegające kontroli sądu administracyjnego w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. Skoro, jak wyżej wskazano, postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to złożona na to postanowienie skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Na marginesie jedynie Sąd zwraca uwagę, że pisma skarżącego 20 czerwca, 3 lipca i 27 lipca 2017 r. kierowane do organu wyższego stopnia były ponagleniami organu I instancji w sprawie przyznania dopłat, a nie skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania. Niemniej jednak wadliwe określenie przez organ złożonego środka nie zmienia oceny, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.