VIII SA/Wa 834/19

WyrokWSA w Warszawie2019-12-30

Skład orzekający: Marek Wroczyński, Iwona Owsińska-Gwiazda, Leszek Kobylski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony w terminie przewidzianym w art. 148 K.p.a. w sytuacji, gdy strona nie została doręczona decyzji, ale została poinformowana o jej wydaniu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji w stopniu pozwalającym na jej identyfikację, a nie od daty doręczenia decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca dowiedziała się o decyzji 4 stycznia 2019 r., a wniosek o wznowienie złożyła po upływie miesięcznego terminu, co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania.
Stan faktyczny
Decyzją Wójta Gminy P. z grudnia 2018 r. ustalono warunki zabudowy dla inwestycji budowy budynku mieszkalnego. Decyzja nie została doręczona spółce skarżącej, która została poinformowana, że nie ma statusu strony. Skarżąca złożyła odwołanie, które zostało uznane za niedopuszczalne z powodu uchybienia terminu. WSA uchylił to postanowienie, jednak SKO ponownie stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania, które zostało odmówione z powodu uchybienia miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w R. z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca, spółka, strona) jest, wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 oraz 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: K.p.a.) postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie to zapadło w następujących okolicznościach: Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...] wydaną przez Wójta Gminy P. ustalono warunki zabudowy i sposób zagospodarowania terenu dla inwestycji zamierzonej przez D. W. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ewid. [...] Obręb W. gm. P.. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek, ostatniej ze stron decyzję doręczono w dniu [...] grudnia 2018 r. Powyższa decyzja nie została skierowana do skarżącej. Pismem z dnia 28 grudnia 2018 r. Wójt Gminy P. poinformował natomiast spółkę, że nie przysługuje jej status strony w postępowaniu zakończonym ww. decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. Odwołanie od ww. decyzji Wójta skarżąca wniosła dn. [...] stycznia 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło, że odwołanie skarżącej od decyzji organu I instancji z dn. [...] grudnia 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. W wyniku złożenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 maja 2019 r. sygn. akt VIII SA/Wa 341/19 uchylił powyższe postanowienie w całości. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. stwierdziło niedopuszczalność odwołania skarżącej od ww. decyzji Wójta Gminy P.. Kolegium ponownie rozpatrując sprawę stwierdziło, że skarżąca nie została uznana za stronę w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Ponadto od decyzji o warunkach zabudowy nie zostało wniesione odwołanie przez żadną ze stron, której decyzję doręczono. W takiej sytuacji decyzja stała się ostateczna wskutek upływu terminu odwoławczego. W konsekwencji zasadnym stało się stwierdzenie niedopuszczalności odwołania spółki z przyczyn przedmiotowych. Skarżąca pismem z dnia 27 marca 2019 r. wystąpiła do SKO w R. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Wójta Gminy P. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. znak: [...]. Kolegium postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019r. odmówiło wznowienia niniejszego postępowania wskazując, iż wniosek nie został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 K.p.a. Na powyższe skarżąca złożyła wniosek z dnia 22 sierpnia 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ utrzymując w mocy postanowienie SKO z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] wskazał, iż wprawdzie w przedmiotowej sprawie decyzja została wydana w ostatniej instancji przez Wójta Gminy P. (decyzja z dnia [...].12.2018r. znak: [...]), to jednak właściwym organem do rozpatrzenia wniosku skarżącej o wznowienie postępowania, jest Kolegium - w oparciu o art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że zgodnie z art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Organ wskazał, że skarżąca posiadała już w pierwszej połowie stycznia 2019r. wiedzę o wydaniu decyzji Wójta Gminy P. Nr [...] z dnia [...].12.2018r. znak: [...]. SKO stwierdziło, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...].03.2019r. (data nadania 09.04.2019r.) został złożony z uchybieniem ustawowego terminu (miesięcznego), o którym mowa w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na ww. postanowienie wniosła spółka zarzucając naruszenie: 1. art. 7 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na dowolnej (a nie swobodnej) i wybiórczej ocenie dowodów, z pominięciem części okoliczności sprawy wynikających ze zgromadzonego materiału dowodowego i logicznych wyjaśnień Skarżącej, która to dowolna ocena skutkowała błędnym ustaleniem przez SKO, że Skarżąca uzyskała wiedzę o wydaniu Decyzji I Instancji, już 4 stycznia 2019 r. co miałoby oznaczać, że uchybiła ona terminowi do złożenia wniosku o wznowienie odwołania składając taki wniosek 9 kwietnia 2019 r. - podczas gdy: Skarżąca faktycznie wiedzę o wydaniu Decyzji I Instancji uzyskała później niż ustaliło to SKO, a to dopiero w dniu 18 marca 2019 r. (co znajduje podstawę w zebranym materiale dowodowym), a wniosek Skarżącej o wznowienie postępowania został złożony w terminie miesięcznym, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Skarżąca wskazała, że wbrew ustaleniom SKO, pisma datowane na 28 2rudnia 2018 r. (otrzymane przez Skarżącą 2 i 4 stycznia 2019 r.) nie zawierały informacji o wydaniu Decyzji I Instancji, ani nawet jakiejkolwiek wzmianki mogącej sugerować Skarżącej ponad wszelką wątpliwość że Decyzja I Instancji została już faktycznie wydana. Z kolei odmienne i sprzeczne z treścią wyżej wspomnianych dokumentów ustalenia SKO skutkowały również błędnym ustaleniem, że Skarżąca złożyła swój wniosek po upływie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Ponadto wbrew ustaleniom SKO, fakt sformułowania szczegółowych zarzutów w okolicznościach niniejszej sprawy nie dowodzi wiedzy Skarżącej o wydaniu Decyzji I Instancji, a twierdzenie takie w całości pomija okoliczność, że: możliwość sformułowania szczegółowych zarzutów wyniknęła z faktu udostępnienia Skarżącej do wglądu niepodpisanego projektu decyzji zalegającego w aktach sprawy (tj. Skarżąca wykonując zdjęcia udostępnionych jej akt sprawy, co miało miejsce zanim pozbawiono Skarżącą statusu strony, wykonała również zdjęcia zalegającemu w aktach i niepodpisanemu projektowi decyzji), zarzuty odwołania od Decyzji były praktycznie w całości powieleniem zarzutów sformułowanych w innych odwołaniach, skierowanych przeciwko decyzji o zbliżonym przedmiocie postępowania; 2. art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i wadliwym przyjęciu przez SKO, że Skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Ponadto zgodnie z art. 119pkt. 3 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd doszedł do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą kwestią sporną w niniejszym postępowaniu było określenie początku biegu terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji Wójta z dnia [...] grudnia 2018 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Zdaniem SKO w sytuacji gdy uprawnienie do wniesienia odwołania ma więcej niż jeden podmiot, a podlegająca zaskarżeniu decyzja nie została doręczona im wszystkim, przyjmuje się, że termin do wniesienia odwołania dla podmiotu pominiętego biegnie od dnia doręczenia decyzji podmiotowi, któremu zapewniono udział w postępowaniu, a w przypadku gdy w różnych datach doręczono decyzję więcej niż jednemu takiemu podmiotowi – od najpóźniejszej daty doręczenia decyzji. Zdaniem organu Skarżąca uzyskała informację o wydaniu Decyzji I Instancji wprost z pism Wójta Gminy P. datowanych na [...] grudnia 2018 r. (doręczonych odpowiednio 2 i 4 stycznia 2019 r.). Według skarżącej , pisma, na które organ ten się powoływał, nie zawierały wyraźnej informacji o wydaniu Decyzji I Instancji, lecz wzmiankę o sporządzeniu projektu decyzji oraz przeprowadzeniu postępowania pozwalającego na wydanie decyzji pozytywnych. Nadto, w ocenie skarżącej o istotności i prawnej doniosłości poczynionego przez SKO ustalenia faktycznego świadczył fakt, iż było ono podstawą do stwierdzenia przez SKO złożenia przez Skarżącą wniosku o wznowienie postępowania z uchybieniem jednomiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 149 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Na postanowienie służy zażalenie. Stosownie do art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Natomiast w myśl art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wymienionego, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 149 § 2 kpa. Z powyższego wynika, że niewątpliwie obowiązek dewolucji z art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wymaga zaistnienia związku pomiędzy którąkolwiek z przesłanek wznowienia postępowania a działaniem lub zaniechaniem organu wymienionego w § 1 art. 150 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pojęcie "działalności", zawarte w art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego obejmuje bowiem tylko takie działanie lub zaniechanie organu, które doprowadziło do zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast przepis art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie wymaga by działanie lub zaniechanie organu miało charakter kwalifikowany, w szczególności zawiniony. W ocenie Sądu podzielić należy stanowisko Kolegium, że Wójt Gminy P. powiadomił skarżącą o uprawnieniach przysługujących stronie na podstawie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i wyznaczył jej termin na ich realizację do dnia 14.12.2018r. W wyznaczonym terminie skarżąca skorzystała z tych uprawnień. Przedstawiła swoje uwagi i zastrzeżenia odnośnie planowanej inwestycji. Nadto, Wójt Gminy P. wydał w dniu [...].12.2018r. decyzję w sprawie, nie biorąc pod uwagę, iż przy uwzględnieniu "drogi pocztowej" stosowne wyjaśnienia mogły jeszcze wpłynąć do organu, co faktycznie nastąpiło. Decyzja ta nie została doręczona skarżącej. Pismem z dnia 28.12.2018r. Wójt Gminy P. poinformował skarżącą, że na podstawie uzyskanych informacji z rejestru gruntów ze Starostwa Powiatowego w B. nie przysługuje jej status strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Weryfikacja przez Wójta Gminy P. ww. przymiotu strony dokonana została już po wydaniu przez niego decyzji w sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie odnotował organ odwoławczy, że wprawdzie w przedmiotowej sprawie decyzja została wydana w ostatniej instancji przez Wójta Gminy P., to jednak w świetle powyższych rozważań właściwym organem do rozpatrzenia wniosku skarżącej o wznowienie postępowania, jest Kolegium - w oparciu o art. 150 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd ocenił, że Kolegium prawidłowo uznało, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o wznowienie postępowania oparty o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W niniejszej sprawie decydujące znaczenie miał dzień, w którym skarżąca dowiedziała się o decyzji Wójta Gminy P. Nr [...] z dnia [...].12.2018r. znak: [...]. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia (zapoznała się z całą decyzją), wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Pamiętać przy tym należy, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co może mieć miejsce dopiero po jej doręczaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23.02.2012r., sygn. akt VIII SA/Wa 1025/11,LEX nr 1121800). Z okoliczności sprawy wynikało, że pismem z dnia 28.12.2018r. znak: [...], Wójt Gminy P. poinformował skarżącą że na podstawie uzyskanych informacji z rejestru gruntów ze Starostwa Powiatowego w B. nie przysługuje jej status strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Dodał także, iż wszelka korespondencja była dotychczas kierowana/przesyłana do niej omyłkowo, a decyzje zostają wydawane/doręczane wyłącznie stronom postępowania. Natomiast w drugim piśmie z tej samej daty znak: [...], [...], skierowanym do skarżącej, Wójt Gminy P. zawarł następujące wyjaśnienia: "W związku ze złożonymi przez Państwa pismami o wydanie decyzji odmownych o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji jak niżej: a) (...), b) (...), c) budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną w miejscowości W., gmina P., dz. nr ewid.[...], której inwestorem jest Pan D. W., zam. W. [...], [...] P., - Urząd Gminy w P. informuje, że projekty w/w decyzji zostały wykonane przez osobę uprawnioną oraz przeprowadzona procedura administracyjna pozwoliła na wydanie decyzji pozytywnych." W ocenie Sądu należy zaaprobować stanowisko organu, że wprawdzie w treści drugiego z ww. pism nie podano daty wydania decyzji, to jednak sformułowanie "pozwoliła na wydanie decyzji pozytywnych" wskazuje, iż decyzje dotyczące inwestycji wskazanych w tym piśmie, w tym między innymi i przedmiotowej, zostały wydane przed datą sporządzenia tego pisma. Zatem należy stwierdzić, że w dniu 04.01.2019r. skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji pozytywnej dotyczącej przedmiotowej inwestycji, której dotyczy jej wniosek o wznowienie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że przedmiotowy wniosek o wznowienie postępowania z dnia 27.03.2019r. został złożony z uchybieniem ustawowego terminu (miesięcznego), o którym mowa w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego Kolegium postanowiło jak w sentencji. Postanowienie o odmowie wznowienia ma charakter formalny (por. wyrok NSA z dnia 23.01.2014r., sygn. akt II OSK 1987/12, LEX nr 1502250, zgodnie z którym niezależnie od tego, czy podstawą wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania będzie art. 6la, czy też art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, przesłanki ich stosowania są takie same. Mają charakter formalny i sprowadzają się do niedopuszczalności wszczęcia postępowania z powodów podmiotowych lub przedmiotowych.). Postanowienie powinno być zatem wydane, gdy wznowienie nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (por. wyrok NSA z dnia 30.01.2008r., sygn.. akt II OSK 1949/06, LEX nr 437529, zgodnie z którym odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego następuje wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym.). W ocenie Sądu nie doszło zatem do naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. Skarżąca faktycznie wiedzę o wydaniu Decyzji I Instancji uzyskała zgodnie z terminem ustalonym przez SKO, a zatem wniosek Skarżącej o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu miesięcznego, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Jak już wywiedziono wyżej niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., bowiem SKO trafnie przyjął, że Skarżąca uchybiła miesięcznemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło