VIII SA/Wa 835/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. wniosku I. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismami z dnia [...] września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie [...] odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono skarżącej w dniu [...] września 2011r., zatem termin do uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...] września 2011r. W dniu [...] października 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia baraków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że po odebraniu wezwań z Sądu poprosiła męża o dokonanie wpłaty wpisu sądowego oraz doręczenie odpisów skargi. Wykonanie tychże czynności mąż skarżącej zlecił swojemu pracownikowi, który zapomniał tego dokonać, a do czego przyznał się w dniu [...] października 2011r. Podniosła, że pracownik męża zawsze sumiennie wypełniał swoje obowiązki. Do wniosku skarżąca dołączyła dowód uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] złotych oraz [...] odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Podkreślić również należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika. Oceniając przedmiotowy wniosek zauważyć należy, że obowiązek uiszczenia wpisu oraz usunięcia braków formalnych skargi ciążył przede wszystkim na skarżącej. Podnoszenie przez skarżącą okoliczności, że sumienny pracownik męża zapomniał dokonać za nią ww. czynności świadczy nie tylko o braku winy, ale wskazuje na działanie zawinione skarżącej – lekkomyślność lub niedbalstwo. Wobec powyższego uznać należy, że strona nie wskazała żadnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Powoływane natomiast przyczyny wskazują na niedochowanie staranności jakiej należy wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Ponadto należy pamiętać, że termin siedmiodniowy zakreślony w wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany ani tym bardziej traktowany przez stronę dowolnie. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. podlega oddaleniu, o czym orzeczono jak w postanowieniu.