VIII SA/Wa 855/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca), Sędzia WSA Cezary Kosterna, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] września 2013 r. określającą P. S. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym powstałe w dniu [...] kwietnia 2012 r. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], nr [...], rok produkcji 2011, pojemność silnika 2980 cm3, w kwocie [...] zł. Powyższa decyzja organu odwoławczego została skierowana do podatnika pod adres wskazywanego przez niego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, tj. Al. N. [...],[...] G.. Jak wynika z prezentaty na potwierdzeniu odbioru ww. decyzji została ona doręczona przez pracownika Poczty Polskiej Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w G. pod adresem: ul. N. [...],[...] G.. Odbiór decyzji pokwitował asesor komorniczy A.C. w dniu [...] czerwca 2014 r. W dniu [...] lipca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P.S. (zwany dalej: "skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy podniósł, że jak wynika z ustalonego wyżej stanu faktycznego sprawy doręczenia zaskarżonej decyzji dokonano bez wątpienia z pominięciem strony, co skutkuje przyjęciem, że nie było ono skuteczne. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. organ odwoławczy poinformował Sąd, że nie próbował ponownie doręczyć skarżącemu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu jest uprzednie otrzymanie przez stronę rozstrzygnięcia w sprawie, a następnie wniesienie skargi w ww. terminie, w trybie przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż decyzja organu odwoławczego nie została skarżącemu skutecznie doręczona. Kwestie doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym podlegają ściśle określonym regułom. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej jako "Ordynacja podatkowa"), pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Stosownie do treści art. 148: § 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. § 2. Pisma mogą być również doręczane: 1) w siedzibie organu podatkowego; 2) w miejscu pracy adresata - osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji; § 3. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie. Zgodnie z art. 149 Ordynacji podatkowej, w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Powyższe oznacza, że w realiach niniejszej sprawy nie ziściło się zdarzenie warunkujące możliwość wniesienia skargi, a tym samym rozpoczynające bieg terminu do jej wniesienia. Nie można bowiem uznać, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona adresatowi w trybie określonym w art. 145, art. 148 lub art. 149 Ordynacji podatkowej, a tym samym, że decyzja ta weszła do obrotu prawnego Decyzja podatkowa zaczyna wywierać skutki prawne względem stron dopiero z dniem jej skutecznego doręczenia. Brak doręczenia decyzji sprawia, że nie może w ogóle rozpocząć bieg terminu na wniesienie skargi, a skarga wniesiona w takich okolicznościach jest niedopuszczalna. Skoro zatem skarga została wniesiona od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu. W tym stanie sprawy obowiązkiem organu odwoławczego będzie dokonanie ponownego doręczenia decyzji, w sposób określony przepisami Ordynacji podatkowej. Dopiero bowiem skuteczne doręczenie decyzji otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.