VIII SA/Wa 856/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-13

Skład orzekający: Artur Kot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków wniosku jest uzasadniony, jeśli strona skarżąca nie uzupełniła braków, a jedynie polemizowała z treścią wezwania?
Ratio decidendi
Sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania nie jest uzasadniony, gdy strona skarżąca nie uzupełniła braków wniosku w wyznaczonym terminie, a jedynie polemizowała z treścią wezwania. W takiej sytuacji sąd utrzymuje w mocy zarządzenie referendarza, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczącymi prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia braków wniosku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie uzupełnił braków, a jedynie wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza, twierdząc, że dopełnił wymaganych czynności. Sąd rozpoznał sprzeciw na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku A. L.o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanowił: utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem z 6 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek A. L. (dalej: "skarżący") o przyznanie prawa pomocy. Pismem z [...] marca 2016 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków wniosku poprzez wskazanie jego zakresu i nadesłanie dodatkowych informacji dotyczących jego sytuacji materialnej w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu [...] marca 2016 r. Referendarz w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazał, że skarżący nie dokonał czynności, o której mowa w wyżej wymienionym wezwaniu. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia. Zdaniem skarżącego dopełnił czynności, o której mowa w wezwaniu pismem z [...] marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "uppsa"), od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z art. 260 § 1 oraz § 3 uppsa. Zgodnie art. 257 uppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zdaniem Sądu, skarżący nie dokonał czynności (nie uzupełnił braków wniosku), o których mowa w wezwaniu z [...] marca 2016 r. Polemika skarżącego z treścią wezwania nie może zostać uznana za uzupełnienie braków wniosku. Tym bardziej, że skarżący po raz kolejny uchylił się w niniejszej sprawie od rzetelnego wskazania swojej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych. Tym samym sprzeciw skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw, zaś zawarta w nim argumentacja nie może stanowić zdaniem Sądu podstawy do zmiany (uchylenia) zarządzenia referendarza sądowego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, referendarz sądowy prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Działając na podstawie art. 260 § 1 i § 3 w zw. z art. 257 uppsa Sąd orzekł zatem, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło