VIII SA/Wa 862/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi GP "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji w wysokości [...] ([...]) złotych ; 2) zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej GP "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] spółka z o.o. z siedzibą w W. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Nr [...] z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Wnioskiem z 30 września 2014 r. [...] spółka z o.o. z siedzibą w W. P. – wstępnie uznana grupa (zwana dalej także: grupa, skarżąca, spółka) zwróciła się do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (zwany dalej: Dyrektor, organ I instancji) o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. (I półrocze 4 roku realizacji planu dochodzenia do uznania za grupę producentów). Po uzupełnieniu braków formalnych wniosku oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego dotyczącego poczynionych przez spółkę wydatków związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania Dyrektor decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., działając na podstawie: art. 117 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15 czerwca 2011 r., zwane dalej: rozporządzeniem 543/2011), w związku z art. 231 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE)nr 1037/2001 i (WE)nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013., str.671, zwane dalej: rozporządzeniem 1309/2013), art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a i lit. b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. 2011 r. Nr 145 poz. 868 ze zm., zwana dalej: u.o.r.), i art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), orzekł o: 1. przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości [...] zł, z czego pomoc ze środków UE wynosi: [...] zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł oraz nałożenia kary finansowej w wysokości [...] zł; 2. przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł, z czego pomoc ze środków UE wynosi: [...] zł, wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł oraz nałożenia kary finansowej w wysokości [...]. Uzasadniając podjętą decyzję organ I instancji podał, iż zgodnie z wykazem faktur i rachunków potwierdzających wartość poniesionych kwalifikowalnych kosztów inwestycji w okresie objętych wnioskiem oraz dokumentami potwierdzającymi zrealizowanie ujętych w p.d.u. inwestycji, grupa do wyliczenia pomocy finansowej przyjęła – jako kwalifikowalny koszt inwestycji kwotę [...] zł netto i tym samym wnioskowała o zwrot kosztów kwalifikowalnych w wysokości [...] zł. Do przedłożonego przez grupę kosztorysu powykonawczego biegły kosztorysant nie wniósł uwag. Biegły nie wniósł także zastrzeżeń w odniesieniu do rozliczenia kosztów związanych z zakupem i montażem instalacji chłodniczej. Dyrektor stwierdził, iż grupa zrealizowała inwestycję polegającą na zakupie instalacji chłodniczej w zakresie innym niż podany w p.d.u. Zgodnie z p.d.u. koszty zakupu urządzeń chłodniczych obejmowały następujące elementy: 1 agregat chłodniczy, 1 skraplacz, 14 szt. chłodnic, 4 szt. płuczek węglowych dla całości instalacji, komplet automatyki i materiałów instalacyjnych, montaż instalacji. Natomiast z przedstawionych dokumentów wynika, że grupa nabyła: 4 skraplacze powietrzne, 2 agregaty chłodnicze, 14 chłodnic, 2 płuczki węglowe, automatykę, sterowanie i montaż. Zatem nie można uznać kosztów poniesionych na zakup elementów inwestycji w ilości większej niż podana w p.d.u, tj. : 3 skraplaczy powietrza na kwotę [...] zł, 1 agregatu chłodniczego na kwotę [...] zł. łączna kwota nie kwalifikująca się do naliczenia pomocy wyniosła [...] zł. Wyjaśnił dalej, iż we wniosku spółka wskazała, iż ubiega się o zwrot kosztów związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji budowlanej. Ustalając koszty w tym zakresie organ I instancji przyjął, że koszt projektu stanowi 50% wartości [...] zł, natomiast analiza prognozowanego budżetu, doradztwo w zakresie technologii i doboru materiałów do budowy, doradztwo w zakresie instalacji technicznych budynku stanowią po [...] zł. Ostatecznie ustalił, iż różnica procentowa pomiędzy łączną wnioskowaną kwotą, a łączną należną kwotą pomocy finansowej wynosi [...] zł (6%). Zatem łączna kwota pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2014 r. po uwzględnieniu obniżki ([...] zł) wynosi [...] zł. W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie spółka zaskarżyła decyzję organu I instancji w części – w zakresie, w jakim pomniejszono pomoc finansową w wysokości [...] zł oraz nałożono karę finansową w wysokości [...] zł. Spółka wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w pełnej wnioskowanej kwocie, tj. [...] zł. Wydanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postepowania, tj.: 1. § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r. poz. 872, zwane dalej: rozporządzeniem MRiRW) w związku z pkt 9 i 12 Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r. Nr 98, poz. 822, zwane dalej: rozporządzeniem z 2009 r.), dotyczącego grupy na podstawie § 8 rozporządzenia, polegającą na zakwestionowaniu przez Dyrektora kwalifikowalności poniesionych przez grupę kosztów na realizację inwestycji polegających na zakupie instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych, poniesieniu kosztów związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji, w następstwie odmówiono przyznania należnej kwoty pomocy finansowej; 2. § 1 ust. 1 pkt 1, § 2 ust. 1 rozporządzenia, poprzez odmowę przyznania spółce pomocy finansowej dotyczącej inwestycji polegającej na zakupie instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych, poniesieniu kosztów związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji; 3. nie rozpoznanie istoty sprawy w zakresie wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. co do kwoty [...] zł oraz obrazę art. 7 art. 77 i art. 80 k.p.a., polegającą na naruszeniu zasady prawdy obiektywnej, poprzez pominięcie wyjaśnień wskazujących na zasadność skonfigurowania urządzeń chłodniczych według specyfikacji określonej w przedłożonym przez spółkę wniosku o przyznanie pomocy finansowej; 4. nie rozpoznanie istoty sprawy w zakresie wnioskowanej kwoty pomocy finansowy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. co do kwoty [...] zł oraz obrazę art. 7 art. 77 i 80 k.p.a., ponieważ pozycje wymienione w specyfikacji do faktury nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., przedstawiają poniesione przez grupę w okresie wnioskowanym realne koszty stanowiące składowe pozycji "koszty prac projektowych", stanowiącej element II etapu inwestycji "Koszty związane z przygotowaniem i realizacją inwestycji budowlanej", zatwierdzonej w p.d.u.. Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją Nr [...] z [...] lipca 2015 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej: Prezes, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekł o: 1. uchyleniu w części zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. i nałożenia kary finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u.; 2. przyznaniu dodatkowej pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. w wysokości [...] zł (w tym pomoc ze środków UE wynosi [...] zł); 3. odmowie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji w wysokości [...] zł. Łączna kwota pomocy finansowej wynosi [...] zł. W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu sprawy i treści przepisów prawa mającego zastosowanie w przedmiotowej materii, Prezes wskazał, że z uwagi na fakt, iż spółka zaskarżyła decyzję w części dotyczącej obniżenia wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u. oraz nałożenia kary finansowej, rozstrzyga tylko w tym zakresie. W wyniku ponownej analizy kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u., określono wartość poniesionych kwalifikowanych kosztów inwestycji. Prezes wyjaśnił, iż we wniosku o przyznanie pomocy grupa przedstawiła do rozliczenia inwestycję polegającą m in. na "zakupie i montażu instalacji chłodniczej'' w budynku sortowniczo - przechowalniczym. Zadeklarowana we wniosku o przyznanie pomocy finansowej, wartość poniesionych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u., zrealizowanych w okresie objętym wnioskiem, przyjętych do naliczenia pomocy finansowej przez spółę wyniosła [...] zł netto. We wnioskowanej kwocie grupa uwzględniła następujące inwestycje: 1) budowa bloku 14 komór chłodniczych za kwotę [...] zł netto, 2) zakup instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych za kwotę [...] zł netto, w tym: agregat chłodniczy - 1 szt., skraplacz - 1 szt., chłodnice - 14 szt., płuczka CO2 - 4 szt., automatyka i materiały instalacyjne - 1 kpl., montaż instalacji, 3) zakup 40 szt. pojemników do zbioru owoców za kwotę [...] zł netto; 4) koszty związane z przygotowaniem i realizacją całej inwestycji za kwotę [...] zł netto, 5) zakup gruntów na cele budowlane za kwotę [...] zł netto. Zgodnie z art. 47 pkt. 1 lit. a, rozporządzenia 543/2011, grupie przysługuje zwrot 75% poniesionych kosztów kwalifikowanych inwestycji, tym samym spółka, wnioskowała o zwrot kosztów kwalifikowanych inwestycji w wysokości [...] zł netto ([...] zł netto x 75% = [...] zł netto). Podał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia 2009 r., potwierdzeniem spełniania przez grupę warunków przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u., jest m. in. złożenie przez grupę producentów faktury albo dokumentu o równoważnej wartości dowodowej, potwierdzających wysokość poniesionych kosztów na zrealizowanie inwestycji lub jej etapu. Do wniosku o przyznanie pomocy finansowej, grupa załączyła fakturę VAT nr [...] z [...] czerwca 2014 r. na instalację chłodniczą do budynków sortowniczo-przechowalniczych, etap II. Jako załącznik do ww. faktury, została przedłożona szczegółowa specyfikacja, z której wynika, że grupa przedstawiła do objęcia pomocą finansową następujące elementy instalacji chłodniczej: skraplacz - 4 szt., agregat chłodniczy - 2 szt., chłodnice - 14 szt., płuczka CO2 - 2 szt., automatyka – 2 kpl., sterowanie – 2 kpl., montaż - 2 kpl. Z opinii biegłego złożonej na okoliczność zachowania zasad gospodarności przy nabyciu ww. przedmiotu inwestycji wynika, że wszystkie przedmiotowe urządzenia wykazują charakter nowości, a koszty poniesione na ich zakup nie odbiegają od cen rynkowych. Zdaniem organu odwoławczego pomimo kosztów poniesionych przez grupę, które nie odbiegają od cen rynkowych takiej instalacji chłodniczej, grupa zrealizowała inwestycję w zakresie innym niż zakładany pierwotnie w p.d.u. Wskazał, iż grupa nie składała do organu I instancji wniosku w sprawie zmian do zatwierdzonego p.d.u., nie można więc uznać kosztów poniesionych przez grupę na zakup elementów inwestycji w ilości większej niż podana w zatwierdzonym p.d.u., tj.: 3 szt. skraplaczy powietrza za łączną kwotę [...] zł, 1 agregatu chłodniczego za kwotę [...] zł. Łączna kwota, która nie może zostać przyjęta do naliczenia pomocy dla grupy wyniosła [...] zł netto. Stwierdził, iż spółka zrealizowała inwestycję niezgodnie z zatwierdzonym p.d.u. i nie można uznać dodatkowych kosztów poniesionych na realizację inwestycji, za koszty kwalifikujące się do naliczenia pomocy. Prezes prowadząc ponowną weryfikację sprawy, dokonał powtórnego wyliczenia wartości prac projektowych ujętych w specyfikacji do faktury nr [...] z [...] czerwca 2014 r., bazując na rozporządzeniu z 2004 r. Ocenił, iż wartość przygotowania i zarządzania realizacją inwestycji budowlanej, podana przez grupę w p.d.u. oraz na fakturze nr [...] wynosi [...] zł, natomiast koszt inwestycji budowlanej dla II etapu inwestycji wynosi [...] zł. Koszty inwestycji planowanych robót budowlanych mieszczą się w granicach pomiędzy [...] zł a [...] zł. Należy przyjąć zatem, że wskaźnik procentowy (W%), stosowany dla obliczenia wartości prac projektowych (WPP) kształtuje się pomiędzy 6,25% a 6,9% przy założeniach, że planowana inwestycja zalicza się do kategorii 4 złożoności. Zgodnie z powyższym, procentowy wskaźnik (W%) dla inwestycji ujętej w p.d.u. wynosi [...] % (W% = ([...] zł x 100 %) / [...] zł = [...] %). Uznać zatem należy, że grupa prawidłowo przyjęła koszty inwestycji planowanych robót budowlanych w wysokości [...] zł. Odnosząc się do interpretacji organu I instancji co do uznania kosztów doradztwa i analizy, które według Dyrektora nie są wymienione w załączniku do rozporządzenia z 2009 r., a zatem nie mogą stanowić kosztów kwalifikowanych, Prezes stwierdził, że koszty te, jak najbardziej ujęte są w pkt 12 załącznika do rozporządzenia z 2009 r. W konsekwencji organ odwoławczy przyjął, że wartości prac projektowych, tj. przygotowanie i zarządzanie realizacją inwestycji budowlanej, ujęte na fakturze nr [...] z [...] czerwca 2014 r. w całości stanowią koszt kwalifikowany. Podał dalej, iż dokonał weryfikacji okoliczności w których spółka wykazała, że nie ponosi odpowiedzialności za włączenie niekwalifikowanych kosztów do wniosku o przyznanie pomocy, o której mowa w art. 117 rozporządzenia 543/2011. Przedstawiona przez grupę argumentacja zawarta w odwołaniu oraz złożone na etapie postępowania wyjaśniającego w organie I instancji, oświadczenie sprzedawcy dotyczące zasadności zakupu poszczególnych elementów instalacji chłodniczej oraz opinia techniczna rzeczoznawcy, dotycząca oszacowania wartości wykonanej instalacji chłodniczej oraz integralności zastosowanych urządzeń wskazują, iż zasadnym i celowym było zrealizowanie inwestycji w postaci instalacji chłodniczej z użyciem takiej liczby urządzeń, jak faktycznie zrealizowała to grupa. Uznał wydatkowane przez grupę koszty, jako uzasadnione i poniesione bez winy spółki, co kwalifikuje do odstąpienia od zastosowania kary, o której mowa w art. 117 rozporządzenia 543/2011. Stwierdził, iż do kosztów które można uznać za kwalifikowane za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. należą koszty przygotowania i realizacji inwestycji planowanych robót budowlanych. Natomiast, jako niekwalifikowane należy uznać część kosztów dodatkowych urządzeń w ramach instalacji chłodniczej. Niezasadne jest jednak w tym przypadku zastosowanie kary wynikającej z włączenia ww. kosztów do wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Zatem przedmiotową decyzją przyznał spółce dodatkowo różnicę pomiędzy należną kwotą pomocy finansowej, a kwotą pomocy przyznaną przez organ I instancji, tj. w wysokości [...] zł ([...] zł – [...] zł = [...]zł). Jednocześnie odmówił spółce przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji w wysokości [...] zł. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy podał, że w sprawie nie doszło do naruszenia § 1 ust. 1 pkt. 1 i § 2 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia z 2009 r., gdyż zgodnie z § 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a) i b) tego aktu, wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw przyznawana jest pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych m.in. z przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, jeżeli inwestycja lub jej etap zostały ujęte w zatwierdzonym p.d.u. na dany okres rozliczeniowy oraz zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym. Grupa zrealizowała inwestycję zakupu dodatkowych elementów instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych, które nie zostały ujęte w zatwierdzonym p.d.u. na dany okres rozliczeniowy. W związku z powyższym nie można uznać dodatkowych kosztów poniesionych na tą realizację jako koszty kwalifikujące się do naliczenia pomocy. Prezes nie dopatrzył się także w działaniu organu I instancji naruszenia przepisów postępowania. Podzielił natomiast argumenty spółki co do niezasadności nałożenia kary w formie zmniejszenia kwoty pomocy w zakresie inwestycji dotyczącej instalacji chłodniczej. W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u., w kwocie [...] zł oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wydanej decyzji skarżąca postawiła zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.: § 1 ust. 1 w związku z § 5 rozporządzenia w związku z pkt 9) załącznika do rozporządzenia z 2009 r. - Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że: -) kwalifikowanymi kosztami inwestycji polegającej na "Zakupie instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych" są wyłącznie elementy tejże instalacji wskazane w poglądowym opisie inwestycji ujętej w zatwierdzonym p.d.u. pomimo, że kwalifikowanymi kosztami tej inwestycji są koszty: •związane z inwestycją ujętą w zatwierdzonym p.d.u., określone w pkt 9) ww. załącznika do rozporządzenia, •poniesione na zrealizowanie inwestycji ujętej w danym okresie rozliczeniowym, •nieprzekraczające kwoty zatwierdzonej w planie dochodzenia do uznania, •przyczyniające się do spełnienia celu, w jakim inwestycja została ujęta w p.d.u., tj. do spełnienia warunków uznania grupy producentów za organizację producentów, o czym mowa w § 2 pkt 4) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2009 r., Nr 5, poz. 27); -) inwestycja została zrealizowana niezgodnie z zatwierdzonym p.d.u. i w zakresie innym, niż zakładany pierwotnie w p.d.u., a skarżąca poniosła dodatkowe koszty na realizację inwestycji, których nie można uznać za kwalifikowane, pomimo że inwestycją ujętą w planie dochodzenia do uznania jest "Zakup instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalnlczych" (a nie np. "Zakup 14 chłodnic, 4 szt. płuczek CO2, 1 szt. agregatu chłodniczego etc."), co wynika wprost z ducha i konstrukcji przepisów aktów normatywnych regulujących mechanizm pomocy finansowej, nazewnictwa i konstrukcji planu dochodzenia do uznania, formularza wniosku o przyznanie pomocy, załączników i oświadczeń złożonych wraz z wnioskiem, a wiec wszystkie urządzenia i elementy instalacji chłodniczej, opisane specyfikacją do przedłożonej przez skarżącą faktury VAT nr [...], spełniają kryteria kosztów kwalifikowanych, ponieważ dotyczą inwestycji ujętej w planie dochodzenia do uznania, odpowiadają kosztom kwalifikowanym zdefiniowanym w pkt 9) Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji - załącznika do rozporządzenia z 2009 r., a inwestycja zrealizowana przez skarżącą pozwoli na spełnienie warunków uznania grupy producentów za organizację producentów. Uzasadniając skarżąca podniosła, że zgodnie z pkt 9) Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji, stanowiącym załącznik do rozporządzenia z 2009 r., który ma zastosowanie do skarżącej na podstawie § 8 rozporządzenia, kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty: "zakupu narzędzi oraz zakupu i montażu maszyn" oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowania owoców i warzyw do sprzedaży (...)". Inwestycją ujętą w zatwierdzonym p.d.u. jest "Zakup instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych". Celem zaś ujęcia inwestycji w p.d.u. jest zapewnienie grupie możliwości długotrwałego przechowywania owoców i warzyw w komorach chłodniczych, w warunkach niepogarszających ich jakości. Jak wynika z treści p.d.u., koszty realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego oszacowano na podstawie ofert pozyskanych przez skarżącą na etapie ujmowania tej inwestycji w p.d.u. Podobnie, ogólny opis inwestycji znajdujący się na str. 26-27 p.d.u., zaczerpnięty został z przykładowej oferty profesjonalnego sprzedawcy. Podał, że opis inwestycji w p.d.u. skarżącej koncentruje się wokół celu, dla jakiego przedmiotowa inwestycja została ujęta w p.d.u., wskazując na pożądany stan końcowy po jej realizacji, jak również zawiera uzasadnienie, pozwalające stwierdzić, że realizacja tej inwestycji przyczyni się do spełnienia kryteriów uznania za organizacje producentów, w zakresie zapewnienia swoim członkom warunków technicznych do przechowywania i przygotowania produktów do sprzedaży. Z kolei opis techniczny instalacji, potraktowany jest bardzo zdawkowo, w kilku punktach, bez wskazania jakichkolwiek parametrów technicznych wymienionych urządzeń. Przepisy rozporządzenia 1234/2007 oraz rozporządzenia 543/2011 określają główne zasady mechanizmu pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw. Stosownie do powyższych zasad, wstępnie uznanym grupom producentów przyznawana jest pomoc na inwestycje, których realizacja ma im umożliwić spełnienie kryteriów uznania za organizację producentów. Powyższe oznacza, że inwestycje ujęte w p.d.u. są realizowane w określonym celu - w celu spełnienia przez wstępnie uznane grupy kryteriów uznania za organizacje producentów, a nie same dla siebie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji również wspomina o możliwości dokonywaniu zmian w p.d.u.. Możliwość wprowadzania zmian do p.d.u., została jednak wprowadzona po to, aby umożliwić grupom reagowanie na otoczenie rynkowe i jak najlepsze dopasowanie planowanych inwestycji do zmieniających się potrzeb i potencjału grupy. Zdaniem spółki brak określonych przepisami wymogów, co do szczegółowości i parametrów opisu inwestycji ujętych w p.d.u., przy jednoczesnym ustanowieniu wymogu przeprowadzenia przez organ ponownej analizy na etapie wniosku o przyznanie pomocy, w zakresie: spełnienia wymogu celowości zrealizowanej inwestycji i jej zbieżności z potencjałem grupy planowanym na ostatni rok PDU (a tym samym zgodności z kryteriami uznania), wprost dowodzi przyjęcia przez system założenia, możliwości zmian np. pewnych, parametrów technicznych inwestycji ujętej w PDU na etapie jej realizacji, bez potrzeby zmiany p.d.u.. Skarżąca podniosła, iż orzekające w sprawie organy obu instancji zaniechały przeprowadzenia badania, całkowicie pomijając fakt, że opis znajdujący się pod nazwą inwestycji ujętą w p.d.u., ma na celu jedynie wykazanie celowości inwestycji ujętej w p.d.u. i jej zbieżność z potrzebami grupy i jej członków, określanymi w związku z wielkością produkcji owoców i warzyw planowaną na ostatni rok realizacji p.d.u.. Podkreśliła, że to na organie ciąży zadanie zweryfikowania i potwierdzenia w drodze wydania pozytywnej opinii, że znajdująca się w odrębnym rozdziale p.d.u. analiza, dotycząca planowanych inwestycji i działań, pozwala na stwierdzenie, że ujęte w p.d.u. inwestycje są dopasowane do potencjału i potrzeb grupy w ostatnim roku p.d.u. i odpowiadają kosztom kwalifikowanym zdefiniowanym w Wykazie kosztów kwalifikowanych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia z 2009 r., a ich realizacja przyczyni się do spełnienia przez grupę kryteriów uznania za organizację producentów. Zaznaczyła także, że zmiana pewnych parametrów ujętej w p.d.u. inwestycji, która następuje w trakcie realizacji p.d.u., nie jest zmianą zakresu rzeczowego inwestycji ujętej w p.d.u., o ile z analizy przeprowadzonej przez organ na etapie rozpatrywania wniosku o pomoc wynika, że zrealizowana inwestycja jest zgodna z potrzebami i potencjałem grupy (§ 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia) oraz pozwoli na spełnienie celu, dla którego została ujęta w p.d.u.. Zakres rzeczowy inwestycji jest określeniem nazwy inwestycji, charakteryzującej cel jej realizacji. Zakres rzeczowy inwestycji, to nie szczegółowe parametry i opis techniczny (których zresztą nie zawiera p.d.u. skarżącej, zatwierdzony przez właściwe organy), ponieważ odstępstwo od przykładowych parametrów, nie musi mieć wpływu na realizację celu inwestycji. Nie ma znaczenia, czy dla inwestycji polegającej na wykonaniu instalacji chłodniczej w komorach o pojemności 2000 ton zostanie zastosowany jeden agregat chłodniczy i dwie płuczki CO2 (jak wynika z opisu w p.d.u. zaczerpniętego z przykładowej oferty) czy dwa agregaty i jedną płuczkę CO2 (jak wynika z faktycznej realizacji), gdy cel inwestycji, polegający na zapewnieniu warunków chłodniczych w komorach o pojemności 2000 ton, zostanie osiągnięty. Ze zmianą zakresu rzeczowego inwestycji mamy do czynienia wtedy, kiedy np. zamiast ujętej w p.d.u. inwestycji polegającej na budowie przechowalni owoców, budujemy i przedstawiamy do rozliczenia sortownię owoców. Są to inwestycje o dwóch, zupełnie odmiennych funkcjonalnościach, służące do dwóch różnych celów, a więc charakteryzujące się różniącym się od siebie zakresem rzeczowym. W sytuacji skarżącej, nie ma wątpliwości, że zrealizowała ona w danym okresie rozliczeniowym inwestycję ujętą w p.d.u. oraz poniosła koszty wykonania inwestycji zaakceptowane przez organ, nieprzekraczające kosztów z zatwierdzonego p.d.u.. Wszystkie elementy instalacji chłodniczej, zaprezentowane w specyfikacji dołączonej do przedłożonej do refundacji faktury VAT nr [...], odpowiadają kosztom kwalifikowanym, zdefiniowanym w pkt 9) Wykazu kosztów kwalifikowanych. Zatem, dla kwalifikowalności kosztów dotyczących ujętej w p.d.u. inwestycji, nie ma znaczenia fakt dokonania zakupu instalacji chłodniczej, w ramach której przyjęto lepsze i bardziej racjonalne rozwiązania dotyczące konfiguracji urządzeń, względem przykładowej konfiguracji opisanej w p.d.u.. Zdaniem spółki koszty poniesione przez skarżącą za inwestycję "Zakup instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowaIniczych spełniają wszelkie przesłanki refundacji określone w § 1 ust. 1 rozporządzenia, ponieważ bezsprzecznie dotyczą zrealizowanej inwestycji ujętej w p.d.u. na dany okres rozliczeniowy, a o ich kwalifikowalności przesądza Wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji. Realizacja inwestycji wpływa na osiągnięcie celu, dla jakiego inwestycja została ujęta w p.d.u., sam zaś sposób jej realizacji - w kontekście nieistotnych dla spełnienia celu odstępstw od opisu w p.d.u. - hołduje zasadzie racjonalnego wydatkowania środków publicznych w zakresie uzyskania najlepszych efektów z danych nakładów. Rozporządzenie nie formułuje pojęcia "elementów inwestycji". Według tego aktu, aby spełnić warunki przyznania pomocy finansowej, to nie elementy inwestycji mają być ujęte w p.d.u. na dany okres rozliczeniowy, a inwestycja. To nie p.d.u. określa koszty kwalifikowane związane z ujętą w nim inwestycją, tylko Wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji, stanowiący załącznik do rozporządzenia. Jeśli więc inwestycja (Zakup instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo- przechowalniczych) jest ujęta w p.d.u. na dany okres rozliczeniowy, to koszty kwalifikowane z nią związane - w myśl § 5 rozporządzenia - określone są w Wykazie kwalifikowanych kosztów inwestycji, a o spełnieniu warunku refundacji decyduje faktura, poświadczająca poniesienie kosztów związanych z daną inwestycją. W uzupełnieniu skargi skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika podała, że podtrzymuje skargę w całości, zaś zaskarżonej decyzji zarzuca dodatkowo naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci błędnego zastosowania art. 103a ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. Urz. UE L 299 z 16 listopada 2007 r., str. 1, zwanego dalej: rozporządzeniem 1234/2007) w związku z art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. b) u.o.r. w związku z § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a) oraz § 5 rozporządzenia w związku z pkt 6) załącznika do rozporządzenia z 2009 r., poprzez przyjęcie, że inwestycja polegająca na zakupie instalacji chłodniczej, do czternastu komór chłodniczych o ładowności 220 ton każda o łącznej, powierzchni ok. 1600 m2 została zrealizowana przez skarżącą niezgodnie z zatwierdzonym p.d.u., tj. poprzez zakup i instalację dodatkowych trzech sztuk skraplaczy powietrza oraz jednego agregatu chłodniczego, pomimo że: skarżąca zrealizowała inwestycje ujętą w p.d.u. jako inwestycja zakupu instalacji chłodniczej do czternastu komór chłodniczych w zakresie 220 ton każda oraz powierzchni 1600 m2; organ błędnie odczytuje treść planu i powołuje się na podane w planie przykładowe koszty realizacji inwestycji, w których zostały wymienione elementy składowe instalacji, natomiast wiążący dla spółki oraz organu jest jedynie opis inwestycji, a nie wymienione w planie wydatki na jej realizację. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba, że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd przeprowadza ocenę zgodności decyzji z prawem. W szczególności istotne jest ustalenie, czy w postępowaniu przed organami administracyjnymi zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenie, iż okoliczności te nie zostały w sposób prawidłowy wyjaśnione uniemożliwia dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, w szczególności, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1981 r., sygn. akt S.A. 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7). Decyzja jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom postępowania administracyjnego, jak też uregulowaniom prawa materialnego (por. wyrok NSA z 7 października 2002 r., sygn. akt II SA 2554/04, LEX nr 77 220). Mając na uwadze powyższe kryteria kontroli sądowej, stwierdzić należy, że w kontrolowanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi a w konsekwencji kontroli Sądu jest decyzja organu odwoławczego (zaskarżona w części), dotycząca odmowy przyznania dla skarżącej pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie [...] zł, tj. pkt (tiret) trzeci sentencji decyzji. Organ odmówił skarżącej wnioskowanej pomocy powołując się na art. 103 a ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007, z którego wynika, że pomoc dla grup producentów w trakcie okresu przejściowego dopuszczonego zgodnie z art. 125e ww. rozporządzenia, państwa członkowskie mogą przyznać grupom producentów sektora owoców i warzyw utworzonych w celu ubiegania się o uznanie ich za organizacje producentów. Powołując się na § 1 ust. 1 pkt 1 lit a) i b) rozporządzenia, organ odwoławczy wskazał, iż wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji, związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem, przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uznana, jeżeli inwestycja lub jej etap: a) zostały ujęte w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy, b) zostały zrealizowane w danym okresie rozliczeniowym. W ocenie organu odwoławczego, skoro skarżąca w zatwierdzonym p.d.u. jak wywodzi organ, wskazała w jakie urządzenia i w jakiej ilości wyposaży inwestycję: tj. budowa bloku 14 komór chłodniczych za kwotę [...] zł netto, zakup instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych za kwotę [...] zł netto, w tym :a) agregat chłodniczy – 1 sztuka, b) skraplacz – 1 sztuka, c) chłodnice - 14 sztuk, d) płuczka CO2 – 4 sztuki, e) automatyka i materiały instalacyjne – 1 kpl, f) montaż instalacji, g) zakup 40 szt. pojemników do zbioru owoców za kwotę [...] zł netto, h) koszty związane z przygotowaniem i realizacją całej inwestycji za kwotę netto [...] zł netto, i) zakup gruntów na cele budowlane za kwotę [...] zł netto, a do wniosku o przyznanie pomocy finansowej, spółka złożyła fakturę VAT nr [...] wraz ze szczegółową specyfikacją, z której wynika, że do objęcia pomocą finansową przedstawiła następujące elementy instalacji chłodniczej: 1) Skraplacz powietrzny 4 sztuki, 2) Agregat chłodniczy 2 sztuki, 3) Chłodnica powietrza 14 sztuk, 4) Płuczka węglowa CO2 2 sztuki, 5) Automatyka, 6) Sterowanie, 7) Montaż zatem grupa zrealizowała inwestycję w zakresie innym niż zakładany pierwotnie w p.d.u.. Spółka jak podniósł organ odwoławczy nie składała wniosku o zmianę zatwierdzonego p.d.u.. Tym samym organ odwoławczy przyjął, iż nie może uznać kosztów poniesionych przez grupę na zakup elementów inwestycji w ilości większej niż podana w zatwierdzonym p.d.u., tj.: 3 sztuk skraplaczy powietrza za łączną kwotę [...] zł i 1 agregatu chłodniczego za kwotę [...] zł. W przekonaniu sądu istotne znaczenie ma ustalenie czy na etapie sporządzania planu można przewidzieć w najdrobniejszych szczegółach, jakie urządzenia będą niezbędne do zrealizowania celu danej inwestycji oraz czy wszystkie zgłoszone przez skarżącą koszty dotyczące inwestycji, są kosztami kwalifikowanymi, określonymi wykazem kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w p.d.u.. Niewątpliwie plan dochodzenia do uznania ma charakter wiążący, zarówno grupę, jak i właściwe organy. Wstępnie uznana grupa producentów zobowiązana jest zrealizować plan - zgodnie z dyspozycją § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r., w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. 2013, poz. 1178, zwanego dalej: rozporządzeniem z dnia 19 września 2013 r.) - w zakresie wyznaczanym przez art. 37 akapit 1 lit "c" rozporządzenia 543/2011, czyli zobowiązana jest wykonać "działania i inwestycje, jakie należy zrealizować w celu uzyskania uznania". Oznacza to, że ustawodawca stanął na stanowisku, iż wiążący charakter p.d.u. dotyczy zrealizowania działań i inwestycji w zakresie osiągnięcia celu inwestycji, czyli w zakresie pozwalającym na spełnienie warunku uznania grupy za organizację. Tym samym, brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że literalna realizacja p.d.u. jest warunkiem przyznania pomocy finansowej, gdyż warunkiem koniecznym jest zrealizowanie działań i inwestycji ujętych w p.d.u., których realizacja ma służyć osiągnięciu określonego celu. Pozostałe, szczegółowe warunki przyznawania pomocy finansowej określa rozporządzenie i załącznik do rozporządzenia - Wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że inwestycja dotycząca zakupu instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych, zrealizowana przez skarżącą i okoliczność powyższa nie jest kwestionowana przez organ odwoławczy. W tym miejscu zwrócić uwagę należy, że wraz ze specyfikacją do złożonej faktury VAT nr [...], grupa przedłożyła oświadczenie sprzedawcy, że zmiany dotyczące ilości zastosowanych urządzeń miały na celu poprawę wydajności całej instalacji oraz nie miały niekorzystnego wpływu na parametry układu chłodniczego oraz kontrolowanej atmosfery. Zastosowanie zamiast jednego dużego energochłonnego agregatu, dwóch mniejszych agregatów chłodniczych o zbliżonej mocy sumarycznej miało na celu poprawę bezpieczeństwa w przypadku awarii. Następstwem zastosowania dwóch mniejszych agregatów było dopasowanie do nich 4 skraplaczy powietrznych zamiast jednego. Powyższe rozwiązanie techniczne w znacznym stopniu zmniejszy zużycie energii całego układu chłodniczego. Zaznaczyć także należy, że powołany przez organ I instancji biegły – rzeczoznawca SIMP, po dokonaniu wizji i wykonaniu dokumentacji fotograficznej urządzeń, stwierdził, iż wszystkie przedmiotowe urządzenia wykazują charakter nowości, a koszty na ich zakup nie odbiegają od cen rynkowych. W ocenie Sądu w składzie orzekającym nie można zgodzić się z twierdzeniem organu odwoławczego, że grupa zrealizowała inwestycję w zakresie innym niż zakładana pierwotnie w p.d.u.. W § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z 12 lipca 2013 r. określono, że pomoc przyznaje się na pokrycie kosztów inwestycji ujętej w planie dochodzenia do uznania na dany okres rozliczeniowy. Celem ww. przepisów i całego systemu jest w istocie przyznawanie pomocy finansowej, poprzez refundację części kosztów poniesionych przez grupę. Zatem, w sytuacji wykonania inwestycji ujętej w planie i po kosztach w nim określonych, gdzie nie budzi wątpliwości - również zdaniem organu - zrealizowanie inwestycji w sposób pozwalający na spełnienie przypisanego jej celu, wydaje się, że należy zastosować rozumowanie celowościowe i wykładnię funkcjonalną oraz dać prymat sformułowanemu precyzyjnie zakresowi inwestycji, polegającej na: "zakupie instalacji chłodniczej do budynków sortowniczo-przechowalniczych za kwotę [...] zł netto". Na marginesie tych rozważań, prawidłowość powyżej prezentowanej wykładni potwierdza uzasadnienie do nowelizacji rozporządzenia z dnia 19 września 2013 r., które zastąpiło rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2008 r. W nowelizacji tej zmieniono treść brzmienia § 3 ust. 3 rozporządzenia dnia 19 września 2013 r., który stanowi, że "wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw może być uznana za organizację producentów owoców i warzyw, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1 i 2 oraz zrealizuje w całości plan dochodzenia do uznania w zakresie określonym w art. 37 akapit 1 lit. "c" rozporządzenia 543/2011". Przepis ten uzależnia uznanie grupy za organizację od realizacji p.d.u. - i podobnie jak przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie - ma wpływ na kwestię charakteru planu. W brzmieniu sprzed ww. nowelizacji przepis ten brzmiał: "wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw może być uznana za organizację producentów owoców i warzyw, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1 i 2 oraz zrealizuje w całości plan dochodzenia do uznania". Zmiana polegała więc na dopisaniu, że warunkiem uznania jest zrealizowanie planu dochodzenia do uznania w zakresie wyznaczanym przez art. 37 akapit 1 lit. c 543/2011. Dodatkowo w uzasadnieniu nowelizacji wskazano, że "dosłowna interpretacja nowelizowanego przepisu może doprowadzić do sytuacji, w której grupa producentów nie uzyskuje uznania za organizację producentów w związku z np. dokonaniem zakupu urządzenia innej marki niż określona w planie dochodzenia do uznania. Istotne jest, że pojęcie kosztu kwalifikowanego wyznacza § 5 rozporządzenia z dnia 12 lipca 2013 r., odsyłając do załącznika tego rozporządzenia, tj. Wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Wykaz ten określa koszty kwalifikowane inwestycji ujętych w zatwierdzonym p.d.u.. Na tej podstawie, kwalifikowalność kosztów jest badana na etapie rozliczania wniosku o przyznanie pomocy finansowej, poprzez sprawdzenie poniesionych kosztów z określonym w załączniku ich wykazem, a nie treścią planu dochodzenia do uznania. Fakt ujęcia we wniosku wydatków, nie wskazanych wprost w p.d.u., a dotyczących inwestycji ujętej w planie na dany okres rozliczeniowy, przesądza o kwalifikowalności tego wydatku. To nie uznanie organu określa więc, co jest kosztem kwalifikowanym, a załącznik do rozporządzenia - Wykaz kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w planie dochodzenia do uznania, co wynika expressis verbis z treści § 5 ww. rozporządzenia. W przekonaniu sądu każdy zgłoszony wraz z wnioskiem przez skarżącą koszt dotyczący wykonania instalacji chłodniczej jest kosztem kwalifikowanym, jeżeli dotyczy on inwestycji ujętej w planie na dany okres rozliczeniowy i spełnia warunki kwalifikowalności określone Wykazem kwalifikowanych kosztów inwestycji. Sąd jednocześnie nie podziela stanowiska organu odwoławczego, że grupa zrealizowała inwestycję zakupu dodatkowych elementów instalacji chłodniczej, które nie zostały ujęte w zatwierdzonym p.d.u. na dany okres rozliczeniowy. Organy nie rozważyły w dostatecznym stopniu, że skarżąca nie określiła w planie kategorycznego katalogu kosztów realizacji inwestycji, nie rozważyły także celu inwestycji, mając na uwadze jej zakres. Zakresem inwestycji był zakup instalacji chłodniczej do bloku czternastu komór chłodniczych o ładowności 220 ton każda, o powierzchni 1600 m². Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie odnosi się do rozważań organu dlaczego organ odwoławczy nie uznał zrealizowania zakresu inwestycji, w sytuacji zakupu instalacji chłodniczej. Organ odwoławczy przyznał jednocześnie, że zastosowane przez grupę rozwiązanie jest uzasadnione, że biegły potwierdził, iż wszystkie urządzenia wykazują charakter nowości, a koszty poniesione na ich zakup nie odbiegają od cen rynkowych. Pominięto w rozważaniach organu kwestie zakresu rzeczowego inwestycji, który pozostał bez zmian, bowiem instalacja chłodnicza w komorach o pojemności 2000 ton została wykonana zgodnie z założeniem. Również nie ma wątpliwości, że grupa dokonała realizacji inwestycji w danym okresie rozliczeniowym – inwestycji ujętej w p.d.u., poniosła także koszty przyjęte przez ARiMR, nieprzekraczające kosztów z zatwierdzonego p.d.u. Zatem rozstrzygające organy nie rozważyły, czy agregat chłodniczy i trzy skraplacze (nazwane przez organ odwoławczy dodatkowymi ) wchodzą w skład inwestycji – instalacji chłodniczej dla bloku komór chłodniczych, tylko z góry uznały, że grupa zrealizowała inwestycję w zakresie innym niż pierwotnie zakładany. Przeczy temu w pewnym stopniu sam organ odwoławczy, uznając koszty wydatkowane przez grupę jako koszty uzasadnione i poniesione bez winy grupy, co kwalifikowało do odstąpienia od zastosowania kary, o której mowa w art. 117 rozporządzenia nr 543/2011 i jednocześnie uwzględnienia oświadczenia sprzedawcy w zakresie zasadności zakupu poszczególnych elementów instalacji chłodniczej. Z drugiej strony organ odwoławczy uznaje koszty wydatkowane przez grupę na zakup dwóch mniejszych agregatów (zamiast jednego dużego) i trzech skraplaczy powietrznych (zamiast jednego) za koszty niekwalifikowane. Reasumując stwierdzić należy, że w zaskarżonej decyzji brak rozważań organu, czy dodatkowy agregat i trzy skraplacze, mając na uwadze ich przeznaczenie, cel i umieszczenie w ramach instalacji chłodniczej dla bloku komór chłodniczych należy uznać za wchodzący w skład wyposażenia instalacji chłodniczej dla bloku komór chłodniczych, co oznaczałoby, iż zostały ujęte w p.d.u., a zatem powinny być uznane za koszt kwalifikowany. Wobec braku tego rodzaju rozważań organy w toku ponownego rozpoznania sprawy w części objętej zaskarżeniem i opisanej w punkcie 1 wyroku winny rozważyć przytoczone wyżej argumenty oraz także argumenty strony zawarte w skardze, jak również w razie potrzeby przeprowadzić w tym zakresie dodatkowe postępowanie dowodowe i ustalić w sposób wyczerpujący stan faktyczny oraz podać go ocenie zgodnie z przepisami prawa. W ocenie Sądu, w związku z naruszeniem przez organ odwoławczy przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy sąd uchylił zaskarżoną decyzję, a za przedwczesne uznał odnoszenie się do zawartych w skardze, jak i w jej obszernym uzupełnieniu licznych zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy, w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia winien w przekonywujący sposób wyjaśnić ww. kwestie budzące wątpliwości Sądu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach (punkt drugi sentencji wyroku) znajduje oparcie w art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Na powyższe koszty składają się: wpis sądowy [...] zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł, bowiem skarżąca była reprezentowana przez adwokata oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł.