VIII SA/Wa 863/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. P. Ż. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" oddala skargę. Prezes Agencji Rynku Rolnego (dalej: "organ odwoławczy", "Prezes ARR") decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 poz. 349 ze zm.), art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 401 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] (dalej: "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. o odmowie przyznania J. P. Ż. (dalej: "skarżący") pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z tytułu uczestnictwa w systemie jakości - integrowana produkcja roślin. U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia. W dniu [...] stycznia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z tytułu uczestnictwa w systemie jakości - integrowana produkcja roślin. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. organ I instancji, działając na podstawie § 9 ust. 2 w związku z § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 sierpnia 2015 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2015 r., poz. 1195; dalej: "rozporządzenie z 6 sierpnia 2015 r.") oraz art. 104 k.p.a. odmówił przyznania skarżącemu pomocy w ramach poddziałania 3.1 "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" PROW 2014-2020. Organ I instancji uznał, iż skarżącemu nie została przyznana jednolita płatność obszarowa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy albo w którym składa wniosek o przyznanie pomocy. Na powyższą decyzję skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. wniósł odwołanie wnosząc o przyznanie wnioskowanej pomocy. Wyjaśnił, iż numer identyfikacyjny producenta rolnego, którym się posłużył we wniosku o przyznanie pomocy nadany został przez ARiMR na niego i współmałżonkę – M. W.- [...], na którą przyznawane są jednolite płatności obszarowe. Skarżący podniósł, iż nie był świadomy warunków łączenia płatności obszarowych ze wsparciem w ramach systemu integrowanej produkcji roślin. Rozpatrując odwołanie skarżącego, organ odwoławczy wskazaną na wstępie niniejszego uzasadnienia decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Przedstawił przebieg postępowania w sprawie. Zauważył, iż jeden z warunków, określony w § 3 pkt 8 rozporządzenia z 6 sierpnia 2015 r., wymaga, aby wnioskodawcą był rolnik aktywny zawodowo w rozumieniu art. 9 rozporządzenia 1307/2013 (Dz.Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608 ze zm.), któremu została przyznana jednolita płatność obszarowa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok: poprzedzający rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy albo w którym składa wniosek o przyznanie pomocy, jeżeli termin określony w § 5 ust. 2, tj. termin składania wniosków o przyznanie pomocy, rozpoczyna się po otrzymaniu tej płatności oraz złoży oświadczenie, że będzie ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za kolejne lata, w których zostanie objęty pomocą. Prezes ARR wskazał, że ze zgromadzonej dokumentacji wynika, iż skarżący w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 3.1 "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" nie spełniał przesłanki z § 3 pkt 8 rozporządzenia z 6 sierpnia 2015 r. i nie miał przyznanej jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 12 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2015 r. poz. 807 ze zm.), w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę, natomiast w przypadku gdy wnioskodawca prowadzi samodzielnie odrębne gospodarstwo rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą, jest mu nadawany odrębny numer identyfikacyjny. Konkludując Prezes ARR stwierdził, iż skarżący nie był rolnikiem aktywnym zawodowo, któremu została przyznana jednolita płatność obszarowa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy albo w którym składa wniosek o przyznanie pomocy i nie może przy składaniu wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 3.1 "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" - integrowana produkcja roślin posługiwać się numerem identyfikacyjnym żony. Brak spełnienia przesłanek do przyznania pomocy określonych w § 3 pkt 8 rozporządzenia z 6 sierpnia 2015 r., skutkuje odmową przyznania pomocy, zgodnie z § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych rozstrzygnięć. Autor skargi zarzucił naruszenie przepisów: 1) art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego na podstawie niepełnego materiału dowodowego, spowodowane dowolną oceną takiego materiału dowodowego, podczas gdy prawidłowa jego analiza prowadzi do odmiennych wniosków; 2) art. 10 § 1 w zw. z art. 81 k.p.a. polegające na niezapewnieniu stronie czynnego udziału w postępowaniu poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów; 3) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie faktów uznanych przez organ za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz niewskazanie przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; 4) § 9 ust. 2 w zw. z § 3 pkt 8 rozporządzenia z 6 sierpnia 2015 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a polegające na błędnym uznaniu braku przesłanek do udzielenia pomocy finansowej; 5) art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, że skarżący nie może posługiwać się numerem indentyfikacyjnym nadanym na nazwisko żony M. [...] W.- [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania skarżącemu pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z tytułu uczestnictwa w systemie jakości - integrowana produkcja roślin. Na wstępie należy wskazać, iż warunki przyznania pomocy w ramach poddziałania 3.1 "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości", określa treść § 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na przystępowanie do systemów jakości" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1195). Zgodnie z § 3 pkt 8 rozporządzenia z 6 sierpnia 2015 r. pomoc jest przyznawana rolnikowi aktywnemu zawodowo w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, ze zm.; dalej: "rozporządzenie nr 1307/2013") któremu została przyznana jednolita płatność obszarowa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok: a) poprzedzający rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy albo b) w którym składa wniosek o przyznanie pomocy, jeżeli termin określony w § 5 ust. 2 rozpoczyna się po otrzymaniu tej płatności oraz złoży oświadczenie, że będzie ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za kolejne lata, w których zostanie objęty pomocą. A zatem mając na uwadze powyższą regulację, wymogiem jest, aby wnioskodawcą był rolnik, któremu została przyznana jednolita płatność obszarowa w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o przyznanie pomocy, albo w którym składa wniosek o przyznanie pomocy, jeżeli termin określony w § 5 ust. 2, tj. termin składania wniosków o przyznanie pomocy, rozpoczyna się po otrzymaniu tej płatności oraz złoży oświadczenie, że będzie ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za kolejne lata, w których zostanie objęty pomocą. Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy, Sąd zauważa, iż z akt sprawy wynika, że w dacie składania wniosku o przyznanie pomocy skarżący nie spełniał przesłanki określonej w przepis § 3 pkt 8 rozporządzenia z 6 sierpnia 2015 r. i nie miał przyznanej jednolitej płatności obszarowej w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Przedmiotowa płatność była z kolei przyznana M. [...] W.- [...] (żonie skarżącego), która posiada numer identyfikacyjny producenta rolnego [...]. Skarżący posiada natomiast swój odrębny numer identyfikacyjny [...] nadany przez ARiMR w dniu [...] grudnia 2010 r. W odniesieniu do zarzutów skargi dotyczących sprzecznej z orzecznictwem interpretacji art. 12 ust. 4 ustawy z 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2015 r. poz. 807, ze zm.), Sąd zauważa, iż zgodnie z treścią przepisu art. 12 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się: 1) jeden numer identyfikacyjny temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę; 2) odrębny numer identyfikacyjny od numeru, o którym mowa w pkt 1, jeżeli wnioskodawca prowadzi samodzielnie odrębne gospodarstwo rolne stanowiące zorganizowaną całość gospodarczą. Treść przytoczonego przepisu art. 12 ust. 4 ustawy, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Nadto dokument, w którym został nadany żonie skarżącego numer identyfikacyjny producenta rolnego [...] wskazuje imię i nazwisko posiadacza tego numeru. A zatem nie znajduje uzasadnienia stanowisko skarżącego, że numer identyfikacyjny zostaje nadany dla obojga małżonków i że mają oni prawo posługiwać się nim dowolnie, gdyż przepis jednoznacznie stanowi, iż numer zostaje nadany tylko jednemu ze współmałżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę, na wpisanie go do ewidencji producentów. Jednocześnie należy podkreślić, że nadanie jednego numeru identyfikacyjnego nie oznacza, iż małżonek, który wyraził pisemną zgodę na nadanie numeru identyfikacyjnego drugiemu z małżonków, może posługiwać się numerem identyfikującym drugiego małżonka. Nadanie jednego numeru oznacza, iż w przypadku, gdy małżonkowie są współposiadaczami gospodarstwa rolnego nie mogą uzyskać odrębnych numerów identyfikacyjnych, które mogą być nadawane w przypadku samodzielnych odrębnych gospodarstw rolnych stanowiących zorganizowaną całość gospodarczą. Taką wykładnię przepisu art. 12 ust. 4 ustawy potwierdza regulacja zawarta w przepisie art. 12 ust. 2 oraz art. 13 ust. 4 ustawy, która stanowi, iż podmioty wpisane do ewidencji producentów w kontaktach z Agencją są zobowiązane do posługiwania się numerem identyfikacyjnym, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. W świetle powyższego za nieuzasadnione należy uznać zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego. Z kolei odnosząc się do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego Sąd również uznał je za niezasadne. Należy bowiem zauważyć, iż zgodnie z art. 7 ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. W konsekwencji, skargę jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.