VIII SA/Wa 866/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. A. P. wniosła w dniu [...] października 2013 roku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2013 roku, znak: [...], którą to decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] maja 2013 roku odmawiającą skarżącej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. DZ.U z 2012 roku, poz. 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministarcyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 roku, syg. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne czy art. 16a ust.1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (tj. DZ.U z 2006 roku, nr 139, poz. 992 ze zm. dalej ustawa o świadczeniach rodzinnych) w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami – konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust.1, art. 71 Konstytucji RP. W niniejszej sprawie jako podstawę rozstrzygnięcia stanowił między innymi przepis art. 16a ust.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, o zbadanie zgodności którego zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego WSA w Poznaniu . Orzekające w sprawie organy odmówiły skarżącej przyznania skarżącej świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niespełnienie między innymi przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Z tego względu odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w sprawie. Mając powyższe na uwadze, jak również kierując się dążeniem do zapewnienia jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zawieszeniu niniejszego postępowania do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie.