VIII SA/Wa 872/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 22 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K.o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 i 2006 r. postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- B. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 i 2006 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, dwójką dzieci i teściami. Dochód rodziny z tytułu działalności gospodarczej oraz emerytury teściów określił na kwotę [...] zł. Jako posiadany majątek wymienił dom – [...] m², nieruchomość rolną [...] ha, działkę z budynkiem gospodarczym ok. [...] arów, oszczędności pieniężne w wysokości [...] zł, samochód [...] z 2006 r., [...] z 2007 r., [...] z 2000 r., [...] samochody ciężarowe z przyczepami oraz naczepę. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3 ppsa). Przystępując do rozpoznania wniosku wskazać należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 ppsa). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Analiza wniosku prowadzi do stwierdzenia, że po stronie skarżącego nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim stwierdzić należy, że skarżący poza posiadanym majątkiem (nieruchomości, samochody) ma zgromadzone znaczne oszczędności ([...] zł), co w zasadzie dyskwalifikuje go jako stronę ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych. Kwota ta bowiem wielokrotnie przewyższa wartość tych kosztów ([...] zł tytułem wpisu od skargi). Trudno zatem przyjąć, że poniesienie kosztów do jakich jest zobowiązany mogłoby prowadzić do powstania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym skarżącego i jego rodziny. Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa i art. 258 § 1 pkt 8 ppsa postanowiono jak w sentencji.