VIII SA/Wa 874/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-07

Skład orzekający: Monika Kramek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, prowadzący działalność gospodarczą i osiągający wysokie przychody, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, mimo posiadania majątku i znaczących obrotów na rachunku bankowym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że skarżący, będący przedsiębiorcą osiągającym wysokie przychody z działalności gospodarczej, nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej mu poniesienie kosztów postępowania. Analiza jego sytuacji finansowej, w tym obrotów na rachunku bankowym, nie potwierdziła trudności finansowych uzasadniających zwolnienie.
Stan faktyczny
Skarżący J. M. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu dotyczącym określenia zobowiązania podatkowego w VAT. W uzasadnieniu wskazał na trudną sytuację finansową firmy i rodziny, wymieniając posiadany majątek. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, przedstawił zeznanie podatkowe, wyciągi z rachunków bankowych i inne dokumenty. Sąd uznał, że przedstawione dowody nie uzasadniają przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 I 2006 r. postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- Wnioskiem załączonym do skargi J. M. zastępowany przez pełnomocnika zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i dwójką małoletnich dzieci, a sytuacja finansowa firmy i rodziny jest "ciężka", nikt nie osiąga dochodu. Jako jedyny majątek wymienił dom o powierzchni [...] m², nieruchomość rolną [...] ha oraz [...] ciągniki samochodowe z naczepami. Wobec powziętych wątpliwości, co do sytuacji materialnej skarżącego pismem z dnia [...] września 2010 r. zobowiązano go do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi skarżący złożył kserokopię zeznania podatkowego za 2009 r., z którego wynika, że osiągnął przychód w wysokości [...] zł (koszt uzyskania przychodu [...] zł), wyciągi z rachunków bankowych, na których wartość operacji od lipca do września 2010 r. wynosiła od [...] do [...] zł, decyzję o ustaleniu wysokości podatku od nieruchomości, faktury za energię na łączną kwotę – ok. [...] zł. Ponadto skarżący oświadczył, że jego żona prowadzi własną działalność gospodarczą. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 – 3 ppsa). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 ppsa). Stosownie natomiast do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek J. M. dotyczy dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania wynoszą [...] zł tytułem wpisu od skargi. Przystępując do rozpoznania wniosku w tak określonym zakresie, wskazać należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 ppsa). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać ze wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazanej w treści wniosku tak, aby można było jednoznacznie stwierdzić, że skarżący nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, stan faktyczny sprawy oraz sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, stwierdzić należy, że w sprawie brak jest podstaw dla przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą – usługi [...], z której osiąga bardzo wysokie przychody ([...] zł), ponosząc jednocześnie znaczne koszty związane z ta działalnością. Przy czym podkreślić należy, że w przypadku przedsiębiorców, a do takich należy skarżący, miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak by w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, dokonywanie zakupów w odpowiednim okresie, obniżenie dochodu przez przesuniecie kosztów w czasie, amortyzacja majątku trwałego. Istotniejsze zatem jest to, że skarżący uzyskuje przychody z działalności gospodarczej i że przychody te kształtują się na znacznym poziomie. Również analiza operacji na rachunku bankowym skarżącego i jego żony nie potwierdza informacji o trudnej sytuacji rodziny, a w szczególności o tym, że zgromadzenie kwoty [...] zł na opłacenie skargi przekracza możliwości finansowe skarżącego. Powyższe oznacza, że skarżący nie wykazał, aby znajdował się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło