VIII SA/Wa 879/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia : odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2009r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty. W dniu [...] lutego 2010r. do Sądu wpłynęła wniesiona przez pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna od postanowienia z dnia [...] stycznia 2010r. Od wniesionego środka zaskarżenia nie został uiszczony wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stosownie do postanowień § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003r. Nr 221, poz. 2193), w przypadku skarg w sprawach dotyczących uprawnień do wykonywania określonego zawodu wpis stały wynosi 200 złotych. Natomiast zgodnie z § 3 przedmiotowego rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł. W przedmiotowej sprawie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 złotych nie został uiszczony. Okoliczność ta została potwierdzona przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec powyższego uznać należy, iż skarga kasacyjna Z. S. od postanowienia z dnia 19 stycznia 2010 r. nie została należycie opłacona. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 220 § 3 w związku z art. 221 oraz art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.