VIII SA/Wa 880/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-09-27

Skład orzekający: Renata Nawrot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie posiada kwalifikacji adwokata lub radcy prawnego, podlega odrzuceniu jako wniesiona z naruszeniem wymogu przymusu adwokackiego?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym i nie spełnia przesłanek określonych w art. 175 § 2 i 3 PPSA, podlega odrzuceniu jako wniesiona z naruszeniem nieusuwalnego braku formalnego, jakim jest naruszenie przymusu adwokackiego. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 PPSA.
Stan faktyczny
Strona złożyła osobiście skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny. Wcześniej przyznano stronie prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, jednak wyznaczony pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez A. K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. K., A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu wykonania obowiązku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez A. K. Wyrokiem z 22 lutego 2018 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. i A. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu wykonania obowiązku Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, został doręczony skarżącym 4 kwietnia 2018 r. Postanowieniem referendarza sądowego z 29 czerwca 2018 r. skarżącym zostało przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Pismem z 2 sierpnia 2018 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik złożyła opinię o braku podstaw do niesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. z 22 lipca 2018 r. W dniu 7 września 2018 r. skarżący A. K. złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza osoba posiadająca kwalifikacje określone w art. 175 § 2 p.p.s.a., jak również w art. 175 § 3 p.p.s.a. w odniesieniu do określonej kategorii spraw. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. W przeciwieństwie bowiem do wymogów formalnych przewidzianych dla pisma procesowego, którego braki mogą zostać usunięte w trybie art. 49 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę do tego nieuprawnioną należy do braków nieusuwalnych. W konsekwencji, podlega ona odrzuceniu bez wzywania strony o jej uzupełnienie. Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący spełniał wymogi wynikające z art. 175 § 2 p.p.s.a. Skarżący nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi kasacyjnej i mimo to wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe względzie, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło