VIII SA/Wa 882/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Cezary Kosterna, , Protokolant Specjalista Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2026 r. w Radomiu sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej – Szpital w I. na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia 12 listopada 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; 2) zasądza od Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej – Szpital w I. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych – Instytucji Zarządzającej Programem Fundusze Europejskie dla Mazowsza na lata 2021-2027 ( dalej jako: "MJWPU", "organ") z dn. 12 listopada 2025 r. znak [...], na podstawie którego ww. organ, działając na podstawie art. 68 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021—2027 (Dz. U. 2022 poz. 1079, ze zm., dalej jako: "Ustawa wdrożeniowa"), w odpowiedzi na protest, który wpłynął do Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. w dniu 29.10.2025r., od wyników oceny wniosku numer [...], tytuł: Modernizacja infrastruktury Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej w SPZOZ - Szpital w I., złożonego w ramach naboru nr [...], orzekł, że protest nie został uwzględniony. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: SPZOZ – Szpital w I. ( dalej jako: "skarżący", "wnioskodawca") za pomocą systemu obsługi wniosków aplikacyjnych, złożył wniosek nr [...] o dofinansowanie projektu pn. Modernizacja Infrastruktury Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej w SPZZOZ Szpital w I." w ramach naboru numer [...]. Pismem z dnia 14 października 2025 roku Mazowiecka Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała Skarżącego, że została zatwierdzona ocena złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie projektu, w wyniku której projekt nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej. W wyniku oceny projektu dokonanej przez członków komisji oceny projektów (KOP) projekt otrzymał pozytywna ocenę w kryteriach dostępu i kryteriach merytorycznych ogólnych oraz uzyskał wynik 14 punktów, co stanowi 58,33%. Punktacja uzyskana przez projekt nie pozwala na skierowanie go do finansowania. Zgodnie z regulaminem naboru, projekt spełnia kryteria merytoryczne punktowe w sytuacji, gdy suma punktów uzyskanych podczas oceny kryteriów merytorycznych stanowi co najmniej 60% maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Maksymalna możliwa do uzyskania liczba punktów wynosi 24,00 punktów. Skarżący pismem z dnia 29.10.2025 r. wniósł protest od wyników oceny wniosku kwestionując ocenę: kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 Wsparcie terenów wiejskich. Rozstrzygnięciem z dn. 12 listopada 2025 r. MJWPU orzekła o nie uwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu organ wskazał, że Protest Wnioskodawcy jest niezasadny, a oceny dokonane przez ekspertów KOP są prawidłowe. Wbrew opinii Protestującego, kryterium oceniane jest zgodnie z metodyką przedstawioną przez Oceniających. Punkty w ramach przedmiotowego kryterium przyznawane są jedynie w sytuacji, gdy projekt REALIZOWANY jest na terenach wiejskich. Z wniosku o dofinansowanie wynika, że Wnioskodawcą projektu jest Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej — Szpital w I.. Szpital powiatowy położony w [...] części województwa mazowieckiego, w powiecie [...]. Siedziba Wnioskodawcy znajduje się w mieście I. przy ulicy B. [...]. Brzmienie kryterium w obecnym kształcie nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych a przyjęcie logiki Protestującego byłoby niezgodne z intencją kryterium. Projekt dotyczy Modernizacji infrastruktury Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej w SPZZOZ - Szpital w I., który nie znajduje się na terenach wiejskich, a terenie miasta I.. Podkreślenia wymaga fakt, że bez znaczenia dla niniejszego kryterium pozostaje zasięg oddziaływania podmiotu wnioskującego o wsparcie, brane jest pod uwagę tylko miejsce realizacji projektu. Tej samej zasadzie oceny kryterium podlegały wszystkie projekty biorące udział w ocenie. Stąd przyznana punktacja nie ulega zatem zmianie. Pismem z dn. 3 grudnia 2025 r. skarżący Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Zdrowotnej – Szpital w I. zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: Naruszenie art. 45 ust 1 ustawy wdrożeniowej polegające na nieprecyzyjnym i niejednoznacznym ustaleniu kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 "Wsparcie terenów wiejskich", dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia. W oparciu o powyższy zarzut skarżący wniósł o: 1/ uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, 2/ zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, przedstawiając argumentację i swoje stanowisko skarżący podkreślił, że wg. jego rozumienia, ocena projektu przedłożonego przez skarżącego została dokonana z naruszeniem art. 45 ust.1 ustawy wdrożeniowej polegającym na nieprecyzyjnym i niejednoznacznym ustaleniu szczegółowych kryteriów wyboru nr 5 "Wsparcie terenów wiejskich", dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia. Skarżący podkreśla, iż ustawa wdrożeniowa, Regulamin naboru czy też Karta oceny nie zawiera legalnej definicji pojęcia "teren wiejski"[pic] Ocena powyższego kryterium dokonana przez ekspertów nie uwzględnia oczywistego faktu, iż o ile sama inwestycja będzie realizowana w miejscu udzielania świadczeń zdrowotnych, to dotyczyć będzie mieszkańców zarówno miasta jak również terenów wiejskich gminy a także powiatu. Przy czym podkreślenia wymaga, iż liczba mieszkańców miasta I. wynosi ok. 4200 osób to liczba mieszkańców całej gminy wynosi około 14.500 osób. Z powyższego wynika, iż projekt będzie wspierał w przeważającej mierze mieszkańców wsi. Karta oceny projektu w pkt. 5 Wsparcie terenów wiejskich zawiera zapis, iż kryterium to "premiuje projekty, realizowane na obszarach wiejskich" a projekt realizowany na "terenach wiejskich" uzyska 2 punkty[pic] Pojęcie "teren wiejski" jest terminem nieprecyzyjnym i niejednoznacznym. Natomiast w przypadku projektu w ramach którego udzielane będą świadczenia zdrowotne, winien odnosić się do zakresu oddziaływania, a w niniejszym przypadku projekt będzie wspierał w przeważającej mierze mieszkańców wsi. Irracjonalnym byłoby przyjęcie, iż projekt polegający na uruchomieniu oraz wyposażeniu Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej, aby otrzymać punkty w tym kryterium, fizycznie musiałby być zrealizowany na terenach wiejskich. Do funkcjonowania Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej niezbędne jest specjalistyczne zaplecze oraz wysoko wykwalifikowanego personelu. Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej de facto funkcjonują jedynie w strukturach podmiotów leczniczych a te, w naszych realiach, nie funkcjonują na wsi tylko w miastach. W związku z powyższym, w ocenie skarżącego, ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. W przedmiotowej sprawie, kontroli Sądu podlegało rozstrzygnięcie polegające na nieuwzględnieniu protestu wniesionego od negatywnej oceny wniosku o dofinasowanie projektu. Wniosek zostały zgłoszony w odpowiedzi na nabór nr [...] i dotyczył dofinansowania projektu: - [...], tytuł: Modernizacja infrastruktury Zakładu Rehabilitacji Ogólnoustrojowej w SPZOZ - Szpital w I.. Przed przystąpieniem do rozważań merytorycznych dotyczących kontrolowanego rozstrzygnięcia, Sąd uznaje za stosowne zasygnalizowanie ram prawnych w zakresie których toczyło się postępowanie oraz zostało wydane kontrolowane rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021 - 2027 (Dz. U. z 2022 poz. 1079 ) – dalej ustawa wdrożeniowa, właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (ust. 2). Wyjaśnić należy, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Z kolei zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Natomiast równy dostęp do informacji nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2025 r. sygn. akt III SA/Kr 615/25). Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy, w celu wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja przeprowadza nabór wniosków o dofinansowanie projektu, zwany dalej "naborem". Warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest: 1) przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz 2) udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom (ust.2). Udostępnienie regulaminu wyboru projektów, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów następuje w formie ogłoszenia o naborze upublicznianego na stronie internetowej właściwej instytucji oraz na portalu (ust. 3). Ogłoszenie o naborze zawiera nazwę właściwej instytucji, wskazanie przedmiotu naboru, informację o potencjalnych wnioskodawcach, termin składania wniosków o dofinansowanie projektu, regulamin wyboru projektów oraz dane do kontaktu (ust. 4). Regulamin konkursu (art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej) ma charakter wiążący zarówno dla ustanawiającej go właściwej instytucji jak i dla podmiotów aplikujących w podlegającym jego regulacjom postępowaniu konkursowym, powinien m.in. w sposób precyzyjny określać kryteria wyboru projektów. Z treści z kolei art. 53 ust. 1 ustawy wynika, że w celu dokonania oceny projektów właściwa instytucja powołuje komisję oceny projektów oraz określa regulamin jej pracy. W skład komisji oceny projektów wchodzą pracownicy właściwej instytucji posiadający wiedzę, umiejętności, doświadczenie lub wymagane uprawnienia w dziedzinie objętej programem, w ramach której jest dokonywany wybór projektów (art. 53 ust. 2 ustawy). Eksperci komisji oceny projektów są odpowiedzialni za jakość podejmowanych decyzji, tj. za obiektywną i rzetelną ocenę udokumentowaną w kartach oceny projektów, w szczególności za jasność oraz przejrzystość wyników oceny, wypełnienie wszystkich pól w kartach oceny projektów oraz szczegółowe uzasadnienie oceny każdego kryterium. Zgodnie z art. 54 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Stosownie zaś do art. 43 ustawy, wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów. W myśl art. 73 ust. 8 pkt 1-3 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2, albo w przedmiocie negatywnej ponownej oceny, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji, która pozostawiła protest bez rozpatrzenia; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy istotne jest zwrócenie uwagi na zakres tej kontroli sądowoadministracyjnej. Zagadnienie to trafnie wyjaśnił WSA w Kielcach w wyroku z 26 września 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 353/24 wskazując, iż kontrola sądowoadministracyjna stanowiska organu nieuwzględniającego protestu sprowadza się do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza wyżej przedstawionych reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola bowiem powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego oraz zarządu w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami w sposób jasny, niebudzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji. Nadto sąd administracyjny rozpoznając skargę na wydane rozstrzygnięcie, posiada jedynie kompetencję do badania pod kątem legalności tylko tego rozstrzygnięcia. Nie może odnosić się do generalnych założeń całego postępowania konkursowego, zasad jego przeprowadzania, a także sposobu sformułowania kryteriów oceny przedłożonych przez strony projektów. Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Wskazać należy, że przy dokonywaniu kontroli działania organu dokonującego oceny projektu sąd nie dokonuje ponownej oceny projektu lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd, jak wyżej wskazano, jedynie kontroluje ocenę dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności w ramach postępowania konkursowego. W szczególności kontroli sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony. Dlatego też w orzecznictwie akcentowany jest pogląd, zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 45 ustawy wdrożeniowej uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia (por. wyrok WSA w Łodzi z 14 lutego 2018 r., III SA/ Łd 1072/17; wyrok WSA w Kielcach z 26 września 2024 r., sygn. akt I SA/Ke 353/24, wyrok WSA w Gliwicach z 12 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gl 142/25). Mając powyższe uwagi na względzie oraz dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 78 ust. 8 pkt. 1 lit. "a" ustawy wdrożeniowej, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Zatem w kontrolowanej sprawie ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania MJWPU z prawem, w tym zgodności m.in. z: – ustawą wdrożeniową; – Regulaminem wyboru projektów nr [...] w ramach Funduszy Europejskich dla Mazowsza 2021-2027, Priorytet V Fundusze Europejskie dla wyższej jakości życia na Mazowszu, Działanie Ochrona zdrowia, Tytuł projektu – Modernizacja infrastruktury Zakładu Rehabilitacji Ogólnej w SPZZOZ – Szpital w I., – Kryteriami Wyboru Projektów dla naboru [...] (Regulamin). W ocenie Sądu należy przyznać rację skarżącemu, iż przy rozpoznawaniu protestu doszło do naruszenia art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej polegającego na nieprecyzyjnym i niejednoznacznym ustaleniu kryterium merytorycznego szczegółowego nr 5 tj. wsparcie terenów wiejskich, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru, jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia. Zarówno regulamin naboru jak i karta oceny nie zawierają legalnej definicji pojęcia "teren wiejski". W karcie oceny zawarto stwierdzenie, iż projekt realizowany jest na terenie gminy miejsko-wiejskiej I.. Sama realizacja projektu to teren miejski – miasto I.. Przyznano 0 pkt. Nie uwzględniając protestu MJWPU wskazała, że punkty w ramach przyznawane są jedynie w sytuacji, gdy projekt realizowany jest na terenie gminy wiejskiej. Siedziba wnioskodawcy znajduje się w mieście I., bez znaczenia dla tego kryterium pozostaje zasięg oddziaływania podmiotu wnioskującego o wsparcie, brane jest pod uwagę tylko miejsce realizacji projektu. Stwierdzenie MJWPU, że punkty w ramach przedmiotowego kryterium przyznawane są jedynie w sytuacji, gdy projekt realizowany jest na terenie gminy wiejskiej nie znajduje oparcia w karcie oceny projektu. Karta oceny projektu w pkt. 5 Wsparcie terenów wiejskich zawiera zapis, iż kryterium to "premiuje projekty, realizowane na obszarach wiejskich" a projekt realizowany na "terenach wiejskich" uzyska 2 punkty. Zauważyć należy, że pojęcie "teren wiejski" jest terminem nieprecyzyjnym i niejednoznacznym. Obszar wiejski według definicji GUS to teren położony poza granicami administracyjnymi miast. W Unii Europejskiej obszarem wiejskim jest teren, na którym gęstość zaludnienia jest niższa niż 100 os./km kw. Według OECD obszarem wiejskim jest teren, na którym gęstość zaludnienia jest niższa niż 150 os./km kw. Na marginesie gęstość zaludnienia w gminie I. wynosi 57 os./km kw, a liczba mieszkańców 4228. W myśl definicji zawartej w PROW 2007-2013 obszary wiejskie to miejscowości znajdujące się w granicach administracyjnych gmin miejsko-wiejskich z wyjątkiem miast liczących powyżej 20 tyś. mieszkańców, a PROW 2014-2020 to obszary jak wyżej, z wyjątkiem miast liczących powyżej 5 tyś. mieszkańców. Mając na uwadze wskazaną wyżej niejednoznaczność w definiowaniu pojęcia teren wiejski, nie można terenu tego utożsamiać z gminą wiejską, jak to uczyniła MJWPU w tej sprawie. W kontekście powyższego Sąd ponadto wskazuje, że powyższe rozumienie pojęcia "teren wiejski" jest preferowane także przez organ, co wynika z dokumentu przedłożonego przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dn. 15 stycznia 2026 r. wytworzonego przez MJWPU pn. "Doszczegółowienie zapisów kryteriów premiujących nr 2 "Obszary wiejskie", z którego wynika, że obszary wiejskie to obszary słabo zaludnione, na których więcej niż 50% populacji zamieszkuje tereny wiejskie". Reasumując powyższe Sąd uznał, że skarga była uzasadniona w zakresie jw., i że w obliczu poczynionych zastrzeżeń, przez brak rzetelności, przejrzystości, naruszenia zasady niedyskryminacji i prawidłowości rozpoznania protestu doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy wdrożeniowej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 76 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 209 i art. 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.), zasądzając od MJWPU na rzecz skarżącego 697 zł, przy czym na kwotę tę składają się: równowartość uiszczonego wpisu sądowego od skargi (200 zł), równowartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (480 zł).