VIII SA/Wa 887/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-07

Skład orzekający: Cezary Kosterna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione, ponieważ skarżący uprawdopodobnił istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej, niepowetowanej szkody oraz trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej, która uniemożliwia jednorazowe wykonanie decyzji. Spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący, osoba niepełnosprawna z trudną sytuacją finansową i zdrowotną, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok. Skarżący argumentował, że egzekucja z jego emerytury, która jest jego jedynym źródłem utrzymania, doprowadzi do utraty możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i kosztów leczenia. Do wniosku dołączono dokumentację medyczną i dowody egzekucji.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] listopada 2015 r. R. K. (dalej: "skarżący") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania powołanej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że jest osobą niepełnosprawną ([...]). Wymaga także stałej opieki i pomocy we wszystkich czynnościach życia codziennego. Z powodu nierentowności dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej, skarżący podjął decyzję o jej zakończeniu z dniem [...] września 2015 r. Utrzymuje się jedynie z emerytury, która nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych (żywność, leki, opłaty mieszkaniowe). Dlatego korzysta z pomocy rodziny. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności. Jedyny majątek zaś to mieszkanie wraz z wyposażeniem, w którym obecnie zamieszkuje i zaspokaja swoje potrzeby życiowe. Aktualnie Naczelnik US prowadzi egzekucję z emerytury skarżącego, co wkrótce doprowadzi do utraty możliwości utrzymania siebie i ponoszenia koniecznych kosztów związanych z leczeniem skarżącego i terapii. Na poparcie swojej argumentacji, skarżący załączył do wniosku stosowną dokumentację, w tym lekarską oraz zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego (zajęcie emerytury skarżącego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej Sąd uznał, że w sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wykazał bowiem, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej, niepowetowanej szkody. Nadto skarżący uprawdopodobnił, że aktualna sytuacja finansowa oraz zdrowotna nie pozwala na wygenerowanie środków umożliwiających jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło