VIII SA/Wa 889/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...] września 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 28 grudnia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 889/16, starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec uprawomocnienia się ww. orzeczenia i w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 stycznia 2017 r., Sąd pismem z 31 stycznia 2017 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Wezwanie niniejsze doręczone zostało skarżącemu w dniu 6 lutego 2017 r. (k. 68 akt sądowych). W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu od skargi (do 13 lutego 2017 r.) skarżący wpisu nie uiścił. Skarżący złożył natomiast 1 marca 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jako uzasadnienie wniosku podał, iż był w szpitalu, przeszedł poważną operację kardiologiczną, po której nastąpiły komplikacje, co skutkowało kolejną operacją oraz niemożliwością samodzielnej egzystencji. Nie mógł więc wykonywać większości czynności, priorytetem było ratowanie życia i zdrowia. Wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł skarżący uiścił w dniu 13 marca 2017 r. (na wezwanie Sądu doręczone 8 marca 2017 r. – jako uzupełnienie braku formalnego złożonego wniosku, k. 76 akt sądowych). Uzupełniając wniosek o przywrócenie terminu (na wezwanie Sądu), skarżący w piśmie z [...] maja 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) podał, że od [...] grudnia 2016 r. przebywał w Instytucie Kardiologii, gdzie przeszedł operację pomostowania aortalno-wieńcowego, [...] stycznia 2017 r. przeszedł kolejną operację [...]. W związku z powyższym i z powodu niegojenia się mostka zmuszony był do zachowania szczególnej ochrony mostka i niewychodzenia z domu. Przyczyna uchybienia terminu ustała w marcu. Ponownie w szpitalu przebywał w kwietniu 2017 r. Do ww. pisma skarżący dołączył karty informacyjne z Instytutu Kardiologii potwierdzające hospitalizację w okresach: od [...] grudnia 2016 r. do [...] stycznia 2017 r., od [...] do [...] stycznia 2017 r. oraz od [...] do [...] kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do złożenia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z 20 października 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W niniejszej sprawie bezsprzeczną jest okoliczność, iż po negatywnym rozpoznaniu wniosku o prawo pomocy i w związku z prawidłowością doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – 6 lutego 2017 r., siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 13 lutego 2017 r. Bezspornym jest także fakt, iż wpis uiszczony został dopiero przy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu – 13 marca 2017 r. W świetle przywołanych wyżej przepisów prawa ustalenia wymaga po pierwsze kwestia, czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy przyjęciu, iż przyczyna uchybienia terminu ustała od marca 2017 r. można ustalić, iż składając 1 marca 2017 r. wniosek w tym zakresie, skarżący dochował terminu. Kolejną kwestią jest ustalenie, czy niedochowanie ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było wynikiem braku staranności skarżącego. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Powołana we wniosku przyczyna uchybienia terminu, jaką jest długotrwała choroba skarżącego – mogłaby stanowić przesłankę przywrócenia terminu, gdyby miała charakter niespodziewany, bądź też z dokumentacji medycznej wynikałoby, że stan zdrowia w danym okresie, z uwagi na nagłe pogorszenie, uniemożliwiał skarżącemu prowadzenie spraw i dokonywanie czynności. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Skarżący nie przedstawił jednak żadnego dokumentu czy zaświadczenia, które wskazywałoby, że w okresie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, stan jego zdrowia uniemożliwiał samodzielne podejmowanie czynności procesowych. Skarżący nie wykazał również, by w dokonaniu uchybionej czynności nie mógł skorzystać z pomocy innych osób. W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, niedochowanie przez skarżącego terminu w uiszczeniu wpisu sądowego nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu spraw. Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.