VIII SA/Wa 890/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi K. B. i A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2016 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z [...] września 2016 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium", "SKO"), działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a.") stwierdziło niedopuszczalność zażalenia K. i A. B. (dalej: "skarżących") na postanowienie Wójta Gminy O. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...] położonej w C., poprzez budowę 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, 10 budynków gospodarczych oraz 10 bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe i trzech zjazdów z drogi powiatowej dz. Nr ewid. [...] dla A. N. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następujących okolicznościach: Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. organ I instancji działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...] położonej w C., poprzez budowę 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych, 10 budynków gospodarczych oraz 10 bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe i trzech zjazdów z drogi powiatowej dz. Nr ewid. [...] dla A. N. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że organ I instancji nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania ww. sprawie, gdyż odpowiednie organy wydały opinie i rozstrzygnięcia, a postępowanie to nie pozostaje w rozstrzygnięciu przez żadne inne organy, czy sądy. W zażaleniu skarżący podnieśli m.in., że rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zależy od rozstrzygnięcia innego zagadnienia zarejestrowanego pod sygn. akt Urzędu Gminy w O. nr [...]. Ponadto z zażalenia wynika, że toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni składającej się z elektrowni fotowoltaicznej i wiatrowej w C. na działce [...] i sprawa ta nie została zakończona. Kolegium wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Wyjaśnił, iż niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych ma miejsce wówczas, gdy zażalenie wniesione zostało przez osobę nie mającą uprawnienia do wniesienia tego środka. Natomiast niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych ma miejsce wówczas, gdy brak jest przedmiotu zaskarżenia oraz gdy wniesienie zażalenia nie jest możliwe, bowiem przepisy prawa nie dają możliwości zaskarżenia w toku instancji. Kolegium wskazało m.in., że w niniejszej sprawie zażalenie wniesione zostało przez uprawnione podmioty, natomiast k.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. SKO przytoczyło brzmienie przepisu art. 101 § 3 k.p.a., zgodnie z którym zażalenie przysługuje na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Kolegium wywiodło, iż zażalenie przysługuje jedynie na te postanowienia, które wstrzymują tok postępowania w sprawie. Powołało się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1999/15, w którym wskazano, iż istotą nowelizacji art. 101 § 3 k.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Jednocześnie Kolegium zauważyło, iż postanowienie organu I instancji zawiera błędne pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do organu wyższego stopnia, lecz błędne pouczenie nie tworzy uprawnienia dla strony do której zostało skierowane. W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie skarżący zarzucili naruszenie art. 101 ust. 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że w sprawach mających za przedmiot zawieszenie postępowania, zażaleniu podlegają tylko postanowienie o zawieszeniu postępowania i postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, tym samym dokonując rozdziału na postanowienia zaskarżalne i niezaskarżalne, mające za przedmiot zawieszenie postępowania, a w rezultacie uznania, iż postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania ma charakter niezaskarżalny. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznaniu przez Kolegium. Odpowiadając na skargę, Kolegium podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57 a, który jednak na gruncie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że tego rodzaju naruszenia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do treści art. 134 w związku z art. 144 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jedną z podstawowych przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia jest wyłączenie przez ustawodawcę możliwości wniesienia zażalenia na określone rodzaje postanowień. Przesłanka ta wystąpiła w niniejszej sprawie. Na mocy art. 101 § 3 k.p.a. jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowę podjęcia zawieszonego postępowania stronie przysługuje zażalenie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przepis art. 101 § 3 k.p.a. nie obejmuje postanowień negatywnych (vide: np. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2509/12, czy wyrok NSA z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 340/13). Sąd w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela. Orzecznictwo w tym zakresie jest ugruntowane. Sąd zauważa, iż dnia 11 kwietnia 2011 r. weszła bowiem w życie ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Zmiana ta polegała m.in. na dodaniu do § 3 art. 101 k.p.a. zwrotu, że zażalenie służy również na postanowienie w sprawie "odmowy podjęcia zawieszonego postępowania". Istotą tej nowelizacji było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżenia postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego. Nie można więc obecnie interpretować przepisu art. 101 § 3 k.p.a., w ten sposób, że zwrot "w sprawie zawieszenia" oznacza również postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Zwrot ten należy rozumieć w węższym znaczeniu. Obejmuje on jedynie zawieszenie postępowania i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania. Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługiwało zatem zażalenie, a wniesione przez stronę musiało zostać uznane za niedopuszczalne, co obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia z art. 134 k.p.a. W związku z powyższym organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na podstawie art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.