VIII SA/Wa 896/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. S. i H. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Wojewoda M. decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpoznaniu odwołania T. S. i H. J. S. - utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...]czerwca 2016 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej firmie [...] M. Ż. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej przy ul. G. w K.. Odwołanie od tej decyzji złożyły T. S. i H. J. S. - współwłaścicielki działki nr [...] wskazując, że planowana inwestycja, na którą nie wyrażają zgody, będzie usytuowana w granicy z ich działką zbudowaną budynkiem mieszkalnym przeznaczonym do remontu. Podniosły, że od kilku lat podejmowały starania w Urzędzie Miasta K. o zrealizowanie prawa pierwokupu działki nr [...], którą ostatecznie nabył inwestor. Postanowieniem z dnia [...]lipca 2016 r. nr [...] Wojewoda M. zlecił Staroście K. przeprowadzenie dodatkowego postępowania mającego na celu uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przedłożenie ekspertyzy technicznej budynku znajdującego się w bezpośredniej bliskości planowanej budowy tj. budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...]. W związku z powyższym Starosta K. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nałożył na M. Ż. [...] obowiązek przedłożenia do dnia [...]sierpnia 2016 r. ekspertyzy j/w, co też inwestor wykonał składając ekspertyzę w Starostwie Powiatowym w K. w dniu [...]sierpnia 2016 r. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Wojewoda M. wyjaśnił, że teren, na którym ma być zrealizowana planowana inwestycja objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...]" w K., zatwierdzonym uchwałą Nr [...]Rady Miejskiej w K. z dnia [...] lutego 2004 r. Działka inwestycyjna nr [...] położona jest na obszarze oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...], przy czym dla wszystkich terenów należących do kategorii funkcjonalnej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ([...]) ustala się przeznaczenie podstawowe pod funkcję mieszkalnictwa indywidualnego. Analiza projektu w ocenie organu odwoławczego wykazała, że wysokość projektowanego budynku jest zgodna z ustaleniami planu, tj. budynek jest jednopiętrowy o dachu kopertowym i nachyleniu połaci [...] %. Organ odwoławczy podkreślił, że z analizy projektu wynika również zachowane zostały ustalonych przez plan miejscowy sposoby odprowadzania wód opadowych oraz ścieków, zaś powierzchnia biologicznie czynna stanowi [...] % terenu działki. Wojewoda stwierdził, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm. – dalej jako "Prawo budowlane"). Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego oraz spełnia wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r., poz. 464 ze zm.). Projekt budowlany sporządziła osoba posiadająca odpowiednie uprawnienia budowlane, zawiera on informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wymagane opinie, uzgodnienia oraz warunki geotechniczne posadowienia obiektu i warunki gruntowo – wodne. Odnosząc się do kwestii usytuowania planowanej inwestycji w granicy z działką sąsiednią organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie zostały zachowane wytyczne wynikające z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1422). Od strony bowiem budynku znajdującego się na działce nr [...], został zaprojektowany garaż, który będzie przylegał do ściany budynku sąsiedniego. Projektowany budynek w pasie o szerokości [...] m wzdłuż granicy działki będzie niższy od istniejącego, a szerokość ściany przylegającej do istniejącego budynku nie będzie większa od jego szerokości. Wskazując na treść sporządzonej, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, ekspertyzy technicznej budynku znajdującego na działce nr [...], należącej do T. S. i H. J. S. organ odwoławczy podniósł, że wynika z niej dostateczny stan tego budynku, zwłaszcza elementów konstrukcyjnych czyli fundamentów, jak i ścian zewnętrznych. Ekspertyza potwierdziła również, że w sąsiedztwie budynku położonego na działce nr [...], można wybudować nowy obiekt. Natomiast opinia rzeczoznawcy majątkowego sporządzona dla Sądu Rejonowego w K., dotycząca oszacowania wartości nieruchomości położonej na działce nr [...], którą dostarczyła H. S., nie stanowiła w ocenie organu odwoławczego oceny stanu technicznego budynku, uwzględniającej stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, po wzniesieniu w jego sąsiedztwie nowego obiektu. Wojewoda podkreślił, że podnoszone przez współwłaścicielki działki nr [...] argumenty wskazujące na uciążliwości związane z inwestycją, prowadzą do konkluzji, że jej realizacja spowoduje niekorzystne skutki w sferze naruszenia interesów faktycznych, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. W ocenie organu odwoławczego okoliczności te nie podważają legalności decyzji organu I instancji, zwłaszcza że nie mogą prowadzić do wniosku o dopuszczeniu się naruszenia prawa przy wydawaniu pozwolenia na budowę. Natomiast twierdzenia odwołujących się, że to one powinny być właścicielkami działki nr [...], gdyż starały się o jej nabycie nie stanowi o naruszeniu art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Konkludując Wojewoda stwierdził, że postępowanie przed organem I instancji zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami przy podjęciu wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Odrębne skargi na powyższą decyzję wniosły T. S. i H. J. S.. Podobnie jak w odwołaniu wskazały na wieloletnie starania zmierzające do wykupienia działki nr [...] oraz brak zgody na planowaną inwestycję bezpośrednio w granicy ich działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 145 § 1 pkt p.p.s.a. sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest dotknięta żadną z wad uzasadniających jej uchylenie, skarga zaś podlega oddaleniu. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody M. z dnia [...] października 2016 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty K. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej firmie [...] M. Ż. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej przy ul. G. w K.. Analizując zgromadzone w sprawie dokumenty, a także mając na względzie uzasadnienia obu wydanych w sprawie decyzji Sąd uznał, iż projekt budowlany został prawidłowo zatwierdzony, albowiem inwestor spełnił wszystkie wymogi konieczne do uzyskania pozwolenia na budowę. Podkreślić należy, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Stanowi o tym wyraźnie przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższego wynika, iż organ nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, o ile przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Tym samym ocenie w niniejszej sprawie podlegało, czy zaskarżona decyzja zapadła z zachowaniem art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 1) oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Dostrzec też trzeba, że z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wynika, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ architektoniczno-budowlany sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W ocenie Sądu, akta sprawy wskazują na to, iż inwestor spełnił wymogi wynikające z cyt. powyżej art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2, a organy orzekające dokonały sprawdzeń, o których mowa w ww. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, słusznie uznając, że przedstawiony projekt jest kompletny, nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zaś projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami. Przede wszystkim wskazać trzeba, iż do wniosku załączono oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, na prawidłowym formularzu i prawidłowo wypełnione. Ponadto inwestor wobec treści art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647) nie miał obowiązku legitymować się decyzją o warunkach zabudowy (w myśl art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego), albowiem działka inwestycyjna objęta została miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...]" w K. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w K. [...] z dnia [...] lutego 2004 r. Przedmiotowa działka nr [...] położona jest na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oznaczonym symbolem [...]. Zgodnie natomiast z załączonym do akt sprawy wypisem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego § 8 ust. 1 planu stanowi, że dla wszystkich terenów należących do kategorii funkcjonalnej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej ([...]) ustala się przeznaczenie podstawowe pod funkcję mieszkalnictwa indywidualnego. Zatem sporna inwestycja spełnia warunki niniejszego planu. Ponadto inwestor uzupełnił dokumentację zgodnie z postanowieniem Starosty G. z dnia [...] sierpnia 2016 r. o ekspertyzę techniczną stanu budynku istniejącego na sąsiedniej działce nr [...], należącej do skarżących, zgodną z § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z wniosków końcowych ekspertyzy wynika, że istnieje możliwość bezpiecznej budowy nowoprojektowanego budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Należy wyjaśnić, iż zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 wymienionego wyżej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem, że jego część leżąca w pasie o szerokości [...] m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej. Sąd zwraca uwagę, że z załączonego do akt sprawy projektu budowlanego wynika, że od strony budynku usytuowanego na działce nr [...], został zaprojektowany garaż, który będzie przylegał do ściany budynku sąsiedniego. Projektowany budynek w pasie o szerokości [...] m wzdłuż granicy działki będzie niższy od istniejącego, a szerokość ściany przylegającej do istniejącego budynku nie będzie większa od jego szerokości. Powyższe potwierdza załączona przez skarżącą J. S. do akt sądowych przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2017 r. dokumentacja fotograficzna częściowo zrealizowanej już inwestycji. Należy w tej sytuacji zgodzić się z organami administracji, że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, brak jest zatem uzasadnionych podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Natomiast okoliczność, że po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji mogą powstać dla sąsiadów określone uciążliwości i utrudnienia w porównaniu z dotychczasowymi warunkami korzystania z nieruchomości - nie podważają legalności decyzji o pozwoleniu na budowę, skoro uciążliwości te, same przez się nie mogą prowadzić do wniosku, że orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa. Brak jest przy tym przepisu prawa, który warunkowałby wydanie pozwolenia na budowę od zgody sąsiada nieruchomości, na której planowana jest inwestycja. Podobnie bez znaczenia pozostają argumenty dotyczące starań o nabycie przez skarżące od miasta K. działki, na której jest realizowana inwestycja, bowiem tytułem prawnym do niej legitymował się ostatecznie inwestor M. Ż.. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji