VIII SA/Wa 900/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak, , Protokolant Specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. K. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie remontu chodnika oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga J.K. (dalej skarżący, wnioskodawca) na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: M. WINB, organ odwoławczy) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie remontu chodnika. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Z uzasadnienia i akt sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2019 r. wnioskodawca złożył wniosek o przeprowadzenie kontroli budowy chodnika przy ulicy [...] w S.. W czasie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2019 r. stwierdzono, że Inwestor Urząd Miejski w S. wykonał remont chodnika wzdłuż ulicy [...] na podstawie zgłoszenie dokonanego w dniu [...] lipca 2019 r. w Starostwie Powiatowym w S. nr [...]. W czasie kontroli Inwestor okazał szkic tyczenia chodnika oraz dokumentację budowlaną dołączoną do dokonanego zgłoszenia, natomiast skarżący stwierdził, że nie dokonano ustalenia granic. Po wszczęciu postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB, organ I instancji) zgromadził w aktach sprawy: zgłoszenie Gminy S. z [...] lipca 2019 r. do Starosty S. robót budowlanych polegających na remoncie chodnika przy ul. [...] w S. (działka o nr ew. [...]) oraz informację, że organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji nie wniósł sprzeciwu do w/w zgłoszenia. Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...], PINB na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 kodeksu postepowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej Prawo budowlane) umorzył postepowanie w sprawie remontu chodnika przy ul. [...] w S. nr ew. działki [...]. Rozpoznając odwołanie skarżącego, powołaną na wstępie decyzją z [...] sierpnia 2021 r., nr [...], M. WINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po przedstawieniu stanu sprawy przed organem I instancji, organ odwoławczy przypomniał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 stycznia 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 680/20, uchylił decyzję tut. organu Nr [...], zobowiązując M. WINB do ponownego rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji PINB w S. Nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie remontu chodnika przy ul. [...] w S.. Organ odwoławczy wyjaśnił, że z zaleceń i wytycznych Sądu wynikała konieczność odniesienia się od zarzutów zawartych w odwołaniu i poczynienia ustaleń w zakresie, czy w stanie faktycznym sprawy doszło do przebudowy czy wybudowania nowego obiektu budowlanego bez ustalenia co znajdowało się wcześniej na przedmiotowej drodze, w szczególności jaka była szerokość chodnika stanowiącego część drogi publicznej przy ul. [...] w S.. Kwestii tej jak zaznaczył Sąd nie wyjaśniły powtórne oględziny. Wykonując wytyczne WSA, M. WINB wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie, inwestor - Gmina S. złożył w dniu [...] lipca 2019 r. w Starostwie Powiatowym w S. zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na remoncie chodnika na działce o nr ew. [...] położonej przy ul [...] w S.. Z opisu technicznego do projektu remontu chodnika wynika, że: "Opracowanie obejmuje część drogową o długości 23,1 mb. W projekcie ujęto rozbiórkę istniejącego chodnika i remont konstrukcji chodnika. Ulica [...] na długości 23.1 m tj. długości projektowanego chodnika posiada nawierzchnię twardą, bitumiczną. Droga posiada ukształtowaną koronę drogi. Przy jezdni znajduje się chodnik z płyt betonowych 50 x 50, zniszczonych. W pasie drogowym występuje sieć kanalizacja sanitarna i sieć wodociągowa. (...). Projektowany chodnik szerokości 1,3 m. (...) Obszar oddziaływania projektowanego chodnika mieści się w granicach działki nr ew. [...]. Projektowany chodnik nie wprowadza zmian powodujących ograniczenia w zagospodarowaniu oraz zabudowy terenu. Planowana inwestycja nie ma negatywnego wpływu na stan środowiska. Teren inwestycji nie znajduje się na terenie wpisanym do rejestru zabytków lub ochrony dziedzictwa naturalnego ". Organ odwoławczy bazując na dokumentacji technicznej oraz zdjęciach pozyskanych z https://www.google.pl/maps/ stwierdził, że przed wykonaniem spornych robót budowlanych w ciągu ulicy [...] w S. istniał chodnik wykonany ze zniszczonych, rozpadających się płyt betonowych. Jak wskazano w opracowaniu technicznym, płyty betonowe posiadały wymiary 50 cm x 50 cm. Obecny chodnik został wykonany z kostki brukowej i posiada szerokość 1.3 m. Powyższe oznacza, że chodnik został poszerzony o 30 cm. W ocenie organu odwoławczego w omawianej sprawie doszło do przebudowy chodnika, który stanowi część drogi przeznaczonej do ruchu pieszego. Podał dalej, że w wyniku przeprowadzonych prac (na podstawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na remoncie chodnika na działce o nr ew. [...] położonej przy ul [...] w S.) doszło do przebudowy chodnika, który jest o ok. 30 cm szerszy niż pierwotnie, jednakże nie doszło do zmiany granicy pasa drogowego. Jednocześnie M. WINB wyjaśnił, że z porównania inwentaryzacji geodezyjnej budynku sporządzonej w dniu [...] grudnia 2010 r., dołączonej przez skarżącego do pisma z [...] sierpnia 2020 r. zatytułowanego jako "wniosek dowodowy" z inwentaryzacją geodezyjną powykonawczą z dnia [...] grudnia 2019 r. wynika, że chodnik nie został wykonany poza pasem drogowym i na działce należącej do wnioskodawcy (działka o nr ew. [...]) - uprzednio istniejący chodnik znajdował się w pasie drogowym, jednakże nie na całej szerokości tego pasa. Obecny chodnik pomimo jego poszerzenia wykonany jest zatem w ramach dotychczasowego pasa drogowego zgodnie z przepisami prawa. M. WINB zaznaczył, iż kluczowe dla oceny sprawy są dowody w postaci mapy sporządzonej przez uprawnionego geodetę z wyraźnym wskazaniem linii granicznych pasa drogowego, nadto możliwość zweryfikowania, czy roboty zostały zrealizowane zgodnie z dokonanym zgłoszeniem zamiaru budowy daje przedkładana przez inwestora m.in. powykonawcza inwentaryzacja budowlana sporządzona przez uprawnionego geodetę. Ze względu na to, że inwentaryzacja powykonawcza dotyczy faktycznie wykonanych robót organ sprawdzający ma możliwość, poprzez porównanie dokumentacji projektowej z inwentaryzacją powykonawczą, oceny czy roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze szkicem sytuacyjnym. Inwestor przedstawił inwentaryzację geodezyjną powykonawczą chodnika sporządzoną przez geodetę uprawnionego L.T. (nr upraw. [...] ). Analizując zgromadzoną dokumentację organ odwoławczy stwierdził, że przedstawione przez inwestora dokumenty potwierdzają, że zrealizowana inwestycja nie została zlokalizowana na terenie nieruchomości o nr ew. [...] stanowiącej własność skarżącego. W podsumowaniu organ odwoławczy dodał, że w omawianej sprawie miała miejsce przebudowa chodnika na w/w nieruchomości, jednak pozostaje to bez wpływu na omawiane postępowanie, gdyż inwestor dopełnił stosownych formalności i zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych, a następnie wykonał je zgodnie ze zgłoszeniem. Ponadto zdaniem M. WINB, skoro inwestycja zrealizowana została zgodnie z dokonanym zgłoszeniem zamiaru jej wykonania, to organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do podejmowania czynności w ramach ustawowych kompetencji. W jego ocenie decyzja o umorzeniu postępowania wydana przez organ I instancji jest prawidłowa. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, wojewódzki organ nadzoru budowlanego wyjaśnił, że szkic tyczenia (załączony do zgłoszenia) jest dokumentem technicznym wytyczenia, wykonanym przez uprawnionego geodetę. Jest to dokument, na którym określa się m.in. zakres powierzchniowy inwestycji. Dokumentem potwierdzającym prawidłowość wykonanych robót jest inwentaryzacja powykonawcza, którą pozyskano w toku postępowania odwoławczego. Odnosząc się do treści pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2020 r. organ odwoławczy wskazał, że organy nadzoru budowlanego nie są organami właściwymi do zajęcia stanowiska w sprawie ustalenia granic nieruchomości oraz badania wymogu uzgodnienia zgłoszenia zamiaru robót z urzędem ds. ochrony zabytków. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję M. WINB, skarżący zarzucił: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 29 ust 3 pkt 1 d w zw. z art. 30 ust 1b i ust i 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie skutkujące utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji PINB w Szydłowcu w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że prace nazwane przez inwestora remontem chodnika były faktycznie budową nowego obiektu i wymagały pozwolenia na realizację inwestycji drogowej (zrid) oraz oświadczenia o dysponowaniu przez inwestora nieruchomością objętą inwestycją, w tym częścią nieruchomości należącej do J.K. co nie zostało przez organy wzięte pod uwagę, 2. naruszenie prawa postępowania tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na wynik postępowania poprzez: a) brak przeprowadzenia czynnościach dodatkowych oględzin (tak w oryginale) z udziałem J.K. w sytuacji gdy czynność ta była kluczowa dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy, bowiem skarżący został pozbawiony możliwości wskazania przy oględzinach nieruchomości faktycznej szerokości jej granicy, braku stabilizacji granic pasa drogowego i działek objętych inwestycją, b) brak zawiadomienia uczestnika J.K. o możliwości końcowego zapoznania się z aktami i ustosunkowania się do nowych dowodów w postaci zdjęć pozyskanych z http://www.google.pl/maps 3. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez niepełne i niewłaściwe rozpatrzenie w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji działanie wbrew zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywatela do władzy publicznej w sytuacji, gdy: a) zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że inwestycja nazwana remontem chodnika (faktycznie jego rozbudowa) została dokonana w ścisłej strefie konserwatorskiej i jako taka powinna zostać uzgodniona z urzędem ochrony zabytków, b) cała inwestycja została dokonana bez wcześniejszego ustalenia granicy działek przez inwestora co doprowadziło do naruszenia prawa własności uczestnika, 4.naruszenie przepisów postępowania tj. art. 8, 9 i 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez: a) wydanie decyzji nie zawierającej w swoim uzasadnieniu argumentów jednoznacznie przekonujących skarżącego dlaczego organ II instancji utrzymał w mocy decyzję PINB w S. skoro w sprawie mamy do czynienia z naruszeniem prawa własności - bowiem nowo wybudowany chodnik zajął część nieruchomości nr [...] pod którą znajdują się fundamenty po rozebranym w 1991 r. budynku, gdyż nie wyraził zgody na ich rozbiórkę konserwator zabytków, a dawny budynek znajdował się w bezpośredniej styczności z dwupłytowym chodnikiem, b) brak wyjaśnienia dlaczego organ utrzymał decyzję PINB w S. skoro inwestycja narusza plan zagospodarowania przestrzennego i wbrew obowiązkowi nie została zgłoszona do konserwatora zabytków, 5) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. w sposób mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy została ona wydana z naruszeniem prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi, skarżący rozwinął postawione zarzuty, akcentując, iż powyższa inwestycja nie była przebudowa chodnika, a inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę M.WINB wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kierując się zatem kryterium legalności dokonują oceny zgodności zaskarżonego aktu z normami prawnymi – proceduralnymi i materialnymi - a ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wspomniane kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu organu administracji publicznej, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postepowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W tak określonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja z dnia [...] grudnia 2019 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., którą organ ten umorzył na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. – postępowanie administracyjne w sprawie remontu chodnika przy ul. [...] w S., jako bezprzedmiotowe. Przypomnieć należy, że uprzednio wyrokiem z 7 stycznia 2021 r. w sprawie VIII SA/Wa 680/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję uznając, że organ nie ustalił właściwie stanu faktycznego w sprawie, a nadto nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy prawidłowości zastosowania przez organy nadzoru budowlanego art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza więc brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkujący tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W ocenie Sądu, stanowisko organów nadzoru budowlanego zasługuje na akceptację. W kontrolowanej sprawie ustalono, że inwestor Gmina S. złożył w dniu [...] lipca 2019 r. w Starostwie Powiatowym w S. zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na remoncie chodnika na działce o nr ew. [...] położonej przy ul [...] w S., zaś organ architektoniczny nie zgłosił sprzeciwu. Z ustaleń organu wynikało, że przed wykonaniem robót budowlanych istniał chodnik wykonany ze zniszczonych rozpadających się płyt betonowych o wymiarach 50cm × 50cm, natomiast obecny chodnik został wykonany z kostki brukowej i posiada szerokość1,3m, co oznacza, że został poszerzony o 30cm. Organ odwoławczy uznając, iż w sprawie doszło do przebudowy chodnika, stanowiącego część drogi przeznaczonej do ruchu pieszego, stwierdził jednocześnie, że nie doszło do zmiany granicy pasa drogowego. W tym zakresie organ oparł się o dowody zgromadzone w sprawie, w szczególności o inwentaryzację powykonawczą chodnika sporządzoną przez geodetę uprawnionego L.T.. Przebudowa drogi to wykonywanie robót, w których wyniku następuje podwyższenie parametrów technicznych i eksploatacyjnych istniejącej drogi, niewymagających zmiany granic pasa drogowego, zaś remont drogi oznacza wykonywanie robót przywracających pierwotny stan drogi, także przy użyciu wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym. Podkreślając, iż w sprawie miała miejsce przebudowa chodnika, a nie remont organ odwoławczy uznał, że pozostaje to bez wpływu na niniejsze postępowanie. Nie jest sporne w sprawie, że przed wykonywanymi robotami budowlanymi w obrębie chodnika miał on szerokość około 1m, bowiem wykonany był ze zniszczonych rozpadających się płyt betonowych o wymiarach 50cm × 50cm, natomiast obecnie został on wykonany z kostki brukowej i posiada szerokość1,30cm, co oznacza, że został poszerzony o 30cm. Sąd uznaje za prawidłowe ustalenia organu nadzoru budowlanego, że w sprawie mamy do czynienia z przebudową chodnika, a zatem zastosowanie znajduje art. 29 ust. 3 pkt d) Prawa budowlanego, wskazujący, że do przebudowy chodnika było wymagane zgłoszenie. Wprawdzie inwestor dokonał zgłoszenia w zakresie remontu a nie przebudowy chodnika, to ta okoliczność pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie. Chodnik wchodzi w zakres pasa drogowego w myśl ustawy o drogach publicznych. Skoro przeprowadzona inwentaryzacja powykonawcza potwierdziła, że inwestycja została zrealizowana w zakresie pasa drogowego, a nie na terenie nieruchomości skarżącego (działka ew. nr [...]), to wbrew zarzutom skargi nie doszło do naruszenia prawa materialnego powołanego w skardze. Zarzut skargi, iż inwestycja wymagała pozwolenia na realizacje inwestycji drogowej (zrid) Sąd uznał za chybiony. Organ odwoławczy przeprowadził w tym zakresie należyte postepowanie dowodowe, dokonał oceny i analizy zarówno zgłoszenia, opisu technicznego do projektu zgłoszenia, inwentaryzacji geodezyjnej budynku sporządzonej [...] grudnia 2010 r. (złożonej przez skarżącego) z inwentaryzacją powykonawczą, dokumentacją fotograficzną. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 7 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. wyjaśnić należy, że strona stawiająca zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. powinna wykazać, iż uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, tzn., że uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2017 r. sygn. akt I OSK 2841/15). Tymczasem skarżący odnosi się do granicy nieruchomości, braku stabilizacji granic pasa drogowego i działek objętych inwestycją, ponadto gdyby został poinformowany o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, mógłby się ustosunkować do zdjęć pozyskanych z http://www.google.pl/maps. W ocenie Sądu okoliczność szerokości chodnika została w należyty sposób wykazana przez organ odwoławczy, który potwierdził, iż obecnie szerokość chodnika wynosi 1,3 m, co oznacza, że zwiększyła się o 30 cm, niemniej w dalszym ciągu mieści się ona w pasie drogowym. Okazanie przez skarżącego granicy pomiędzy pasem drogowym, a jego nieruchomością nie doprowadziłoby do ustalenia granicy pomiędzy działkami. Rozgraniczenie nieruchomości odbywa się bowiem w innym trybie, a nie przy okazji przeprowadzenia remontu czy przebudowy chodnika. Zdaniem Sądu strona skarżąca nie zanegowała skutecznie dowodu w postaci inwentaryzacji powykonawczej. Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z nowymi dowodami w postaci zdjęć pozyskanych z http://www.google.pl/maps. Sąd uznał jednak, że powyższe uchybienie nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia, bowiem skarżący doskonale znał i posiadał wiedzę jak wyglądał chodnik przed przebudową. Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi – organ odwoławczy orzekający w sprawie dokonał prawidłowej kwalifikacji robót budowlanych, wykonanych w zakresie przebudowy chodnika. Zarzuty skargi odnoszące się do braku ochrony konserwatorskiej, czy zagospodarowania przestrzennego nie znajdują aprobaty Sądu. Istotne jest w sprawie co należy podkreślić, że inwestor dokonał zgłoszenia (przebudowa mieści się w zakresie zgłoszenia), zatem nie doszło do samowoli budowlanej, co podnosił w skardze skarżący. W tak ustalonym stanie faktycznym organ nadzoru budowlanego zobligowany był do wydania decyzji na podstawie art. 105 §1 k..pa. z uwagi na bezprzedmiotowość toczącego się postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Sąd w pełni aprobuje stanowisko organu, co do braku podstaw prowadzenia postępowania naprawczego w oparciu o przepisy Prawa budowlanego, w stosunku do zrealizowanej inwestycji. Podkreślić należy, że decyzja o umorzeniu postępowania ma charakter formalny i nie rozstrzyga o istocie sprawy, dlatego organ nadzoru budowlanego po zbadaniu legalności i prawidłowości realizowanej na podstawie zgłoszenia przebudowy chodnika nie posiadał kompetencji do rozstrzygania ewentualnej zgodności z prawem faktycznie innych okoliczności (ochrony konserwatorskiej czy naruszenia m.p.z.p.) Z tych przyczyn zarzuty skargi nie mogą być skuteczne. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na postawie art. 151 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.