VIII SA/Wa 907/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Protokolant referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi R. M. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" oddala skargę. W dniu [...] kwietnia 2009 r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) [...] Oddziału Regionalnego we W. (zwanej w dalszej części uzasadnienia także "Agencją") wpłynął złożony na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) wniosek R. M. o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Pismem z dnia [...] maja 2010 r. znak [...] Agencja odmówiła przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu wskazała, że powyższe nastąpiło z powodu zaistnienia okoliczności określonych w § 14 ust. 1 w związku z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.). Z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, lub został wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika zaś, że w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy. W wyniku przeprowadzonej analizy dokumentacji stwierdzono, że wnioskodawczyni – R. M. w 2009 r. w ramach naboru wniosków z działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" złożyła wnioski o przyznanie pomocy zarówno jako osoba fizyczna (znak sprawy: [...]), jak również wspólnik spółki cywilnej (znak sprawy: [...], "[...]"s.c. – M. P., M. R.). W związku z powyższym, jeżeli jeden podmiot złożył kilka wniosków o dofinansowanie np. jako osoba fizyczna i jako spółka cywilna, w której jest wspólnikiem, w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych", to należy uznać, że ten sam wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek. Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. wnioskująca o przyznanie pomocy wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa z uwagi na domniemane naruszenie § 11 ust. 1 i § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2007-2013. W uzasadnieniu wezwania wskazała, że jedyną podstawą prawną do odmowy przyznania pomocy przed wezwaniem do usunięcia nieprawidłowości lub braków we wniosku stanowi § 18 ust. 1 rozporządzenia. W niniejszej sprawie w żaden sposób nie naruszono dyspozycji ww. przepisu, dlatego też Agencja odmówiła przyznania pomocy bez podstawy prawnej. Nadto, wzywająca do usunięcia naruszenia prawa podniosła, że spółka cywilna jako przedsiębiorstwo jest jedną z kategorii beneficjentów pomocy. Dodała również, że nie można twierdzić, iż został naruszony § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia z uwagi na wyłączenie wynikające z ust. 2 § 11 rozporządzenia. Osoby fizyczne i wspólnicy spółek cywilnych stanowią odrębne kategorie ubiegających się o pomoc. Osoba fizyczna składa wniosek we własnym imieniu natomiast wspólnicy spółek cywilnych składają wniosek w imieniu przedsiębiorstwa prowadzonego wspólnie w ramach spółki cywilnej. Nie jest zaś zabronione, a wręcz dozwolone, składanie wniosków przez osobę fizyczną i wspólników spółki cywilnej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] Zastępca Dyrektora Działań Inwestycyjnych ARiMR w W. negatywnie rozpatrzył ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, że spółka cywilna jest umową cywilnoprawną zawartą przez wspólników na gruncie prawa cywilnego i dotyczy realizacji wspólnego przedsięwzięcia przez tych wspólników. Jeżeli ci sami wspólnicy spółek cywilnych złożyli kilka wniosków o dofinansowanie w ramach ww. działania, to należy uznać, że ten sam wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, co ma znaczenie dla oceny kryteriów dotyczących przyznania pomocy wynikających z rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.). Na rozstrzygnięcie z [...] maja 2010 r. R. M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu w całości oraz o stwierdzenie uprawnienia do ubiegania się przez wspólników spółki cywilnej o przyznanie pomocy w ramach ww. działania. W uzasadnieniu skargi skarżąca co do zasady powtórzyła wcześniej prezentowaną argumentację. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Dodał, że R. M. jest również wspólnikiem wielu innych spółek cywilnych w ramach których wystąpiła o pomoc w innych sprawach, np. "[...]" s.c, "[...] s.c, "[...]" s.c. Z pisma organu z dnia [...] grudnia 2010 r. uzupełniającego odpowiedź na skargę wynika, że R. M. złożyła nadto wniosek w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" również jako wspólnik spółek cywilnych "[...]" oraz "[...]", w których wspólnikami są P. M. i R. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art.1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a"). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno akty jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Podkreślenia wymaga, że wojewódzkie sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej i nie prowadzą postępowania dowodowego we własnym zakresie. Sąd wskazuje, że jest kompetentny jedynie do oceny legalności zaskarżonego aktu czy czynności. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, to jest oceniając czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie, zaznaczenia wymaga, że kwestie przyznawania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 w zakresie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" mają swoje źródło w stosownych regulacjach podjętych przez Unię Europejską (Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 roku w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 roku ustanawiające zasady przejścia do systemu wsparcia obszarów wiejskich określonego w Rozporządzeniu Rady(WE) nr 1698/2005, nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 roku ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady(WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady(WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich), natomiast w zakresie przepisów krajowych kwestie te określa ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm. zwana w dalszej części uzasadnienia w skrócie "ustawą o wspieraniu") oraz wydane na jej podstawie, przywoływane już wyżej, rozporządzenie z dnia 17 października 2007 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.). W rozstrzyganej sprawie przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej o jakim mowa w przywołanym już w uzasadnieniu wyroku art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotowy akt dotyczy odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu, zgodnie z którym program (Program Rozwoju Obszarów Wiejskich) jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje między innymi modernizację gospodarstw rolnych. Należy wskazać, że zaskarżony akt wymaga uzasadnienia zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę w formie pisemnej o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W myśl art. 22 ust. 2 powołanej ustawy, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy (czyli min. na mocy art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu - postępowań w ramach programu modernizacja gospodarstw rolnych) prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników, organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast ustęp 3 art. 22 ustawy o wspieraniu określa sposób załatwienia sprawy. Mianowicie, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania prawa pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej o odmowie jej przyznania. Na negatywne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 22 ust. 4 wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozstrzyganej sprawie skarżąca prawidłowo złożyła skargę do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak podniesiono już wyżej, na podstawie delegacji ustawowej (zawartej w art. 29 ust.1 pkt 1 ustawy o wspieraniu) zostało wydane rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.). Rozporządzenie to określa zaś szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy w ramach tego działania. I tak o pomoc w ramach tego działania mogą ubiegać się różne podmioty, między innymi zarówno osoba fizyczna, jak i wspólnicy spółek cywilnych. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia o pomoc może ubiegać się osoba fizyczna, która jest posiadaczem samoistnym lub zależnym gospodarstwa rolnego w rozumieniu Kodeksu cywilnego o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha lub nieruchomości służącej do prowadzenia produkcji w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu prowadzenia produkcji w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, zwanych dalej "gospodarstwem", wielkość ekonomiczna gospodarstwa stanowi co najmniej równowartość 4 ESU (Europejska Jednostka Wielkości Ekonomicznej). W myśl natomiast § 4 rozporządzenia o pomoc mogą ubiegać się wspólnicy spółki cywilnej, jeżeli: 1) każdy ze wspólników spełnia warunki wymienione w § 2 pkt 1 pkt 3,4 i 6 – w przypadku gdy wspólnik jest osobą fizyczną; 2) każdy ze wspólników spełnia warunki wymienione w § 2 ust. 1 pkt 6 oraz w § 3 pkt 2 - w przypadku gdy wspólnik jest osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej; 3) gospodarstwo, w którym będzie realizowana operacja, stanowi wkład wniesiony do spółki; wielkość ekonomiczna gospodarstwa stanowi co najmniej równowartość 4 ESU (Europejska Jednostka Wielkości Ekonomicznej); 4) prowadzą w ramach umowy spółki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność rolniczą: 5) co najmniej jeden ze wspólników posiada kwalifikacje zawodowe określone w : a) § 2 ust. 1 pkt 5 – w przypadku gdy wspólnikiem jest osoba fizyczna, b) § 3 pkt 3 – w przypadku gdy wspólnikiem jest osoba prawna. Wnioskodawcą nie może zaś być spółka cywilna jako podmiot uczestniczący w ramach procedury przyznawania pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Kwestia statusu spółki cywilnej w ramach postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego była przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 28. 10. 2008, sygn. akt GPS 5/08- ONSAiWSA 2009/1/3). W wyżej wskazanym wyroku Sąd wskazał, że : ,,Spółka cywilna do żadnej z grup podmiotów wymienionych w art. 25 p.p.s.a. nie należy. W tym stanie rzeczy spółki cywilne nie mają zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ponieważ przedsiębiorcami, zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej są wspólnicy spółki cywilnej, to oni jako przedsiębiorcy związani umową spółki cywilnej, mogą występować jako strona postępowania administracyjnego, a następnie jako strona postępowania sądowego’’. Z powyższego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela wynika, że wniosek wspólników spółki cywilnej należy traktować jako wniosek przedsiębiorców, którzy będą realizować wskazaną we wniosku operację w ramach spółki cywilnej. Nie można zaakceptować stanowiska skarżącej, iż jest to wniosek ,,w imieniu przedsiębiorstwa prowadzonego w ramach spółki cywilnej’’. Z pojęciem ,,przedsiębiorstwa‘’ złączone jest pojęcie przedsiębiorcy, którym w świetle zapisu art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U z 2007 roku, nr 155, poz. 1095 ze zm. dalej jako ustawa o swobodzie działalności gospodarczej) jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Tak więc każdy ze wspólników spółki cywilnej prowadzi własne przedsiębiorstwo i łączy ich tylko stosunek obligacyjny. Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia pomoc jest przyznawana na operację obejmującą wyłącznie inwestycje związane z prowadzeniem działalności rolniczej. Zgodnie z art. 2 pkt e) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 roku przez "operację" należy rozumieć projekt, umowę lub porozumienie, lub inne działanie wybrane zgodnie z kryteriami ustanowionymi dla danego programu rozwoju obszarów wiejskich i wykonywane przez jednego lub wielu beneficjentów w sposób pozwalający na osiągnięcie celów określonych w art. 4. W związku z tym należy uznać, że prawidłowe wykonanie ,,operacji’’ w rozumieniu wyżej cytowanego rozporządzenia może nastąpić gdy jest ona realizowana przez wszystkich beneficjentów. Stosownie do treści § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezes Agencji podaje informację o możliwości składania wniosków o przyznanie pomocy określając dzień rozpoczęcia oraz dzień zakończenia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 10 dni roboczych. Wniosek o przyznanie pomocy składa się w oddziale regionalnym Agencji właściwym ze względu na miejsce realizacji operacji - § 12 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie jednak z § 11 ust. 1 w jednym roku można złożyć jeden wniosek o przyznanie pomocy. W sytuacji zaś gdy wnioskodawca złożył w danym okresie składania wniosków więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy - § 14 ust. 1 rozporządzenia. Organ w sytuacji gdy ustalił, że R. M. w 2009 r., w danym okresie składania wniosków w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" złożyła wnioski o przyznanie pomocy zarówno jako osoba fizyczna, jak również jako wspólnik spółki cywilnej "[...]"(której wspólnikami są: P. M. i R. M.) – pismem z dnia [...] maja 2010 roku, odmówił przyznania jej pomocy powołując się na przepisy § 11 ust.1 i § 14 ust. 1 rozporządzenia. Zdaniem organu wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek w danym okresie składania wniosków. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie pogląd ten należy podzielić. Należy zauważyć, że prawodawca wprowadzając ograniczenie podmiotowe, iż jeden wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek w ciągu roku, miał na celu aby jak najwięcej podmiotów mogło skorzystać z pomocy udzielonej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Pomoc w świetle przepisu § 6 pkt 1 rozporządzenia jest przyznawana osobie fizycznej, która spełnia warunki określone w § 2 ust. 1 pkt. 1-3, 5 i 6, z zastrzeżeniem § 2 ust. 3, i której został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Pomoc taka przyznawana jest również stosownie do treści § 6 pkt. 3 wspólnikom spółki cywilnej, jeżeli są spełnione warunki określone w § 4 oraz jednemu ze wspólników, co do którego pozostali wspólnicy wyrazili zgodę, został nadany numer identyfikacyjny, o którym mowa w pkt 1. W przedmiotowej sprawie R. M., zarówno jako osoba fizyczna, jak i jako wspólnik spółki cywilnej, ubiegała się o przyznanie takiej pomocy. Należy uznać za trafne stanowisko organu, że wnioski pomocowe złożone przez tą samą osobę, jako osobę fizyczną i jako wspólnika spółki cywilnej winny być na podstawie § 14 ust.1 w związku z § 11 ust.1 rozporządzenia załatwione odmownie jako złożone przez tego samego wnioskodawcę. Organ rozpoznając złożony wniosek winien bowiem również mieć na uwadze dyspozycję art. 5 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 roku, który wskazuje organom badanie wniosków pomocowych i odmawianie płatności na rzecz beneficjentów w odniesieniu do których stwierdzono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane w odniesieniu do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami systemu wsparcia. W ocenie Sądu nietrafny jest zarzut strony skarżącej, że odmowa przyznania pomocy nastąpiła bez podstawy prawnej. W myśl bowiem § 14 ust. 1 rozporządzenia jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów, których niedołączenie skutkuje nieprzyznaniem pomocy, lub wniosek nie został złożony w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 2, lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy. Za niezasadny należy uznać również zarzut, że nie został naruszony § 11 ust.1 rozporządzenia ze względu na wyłączenie wynikające z ust. 2 tego przepisu. O uprzednio złożonym wniosku w rozumieniu tego przepisu można bowiem byłoby mówić, gdyby uprzednio złożony wniosek został już rozpoznany. W niniejszej zaś sprawie skarżąca obydwa wnioski złożyła równocześnie w tym samym okresie składania wniosków. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.