VIII SA/Wa 907/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej oddala skargę. 1. Decyzją z [...] lipca 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w N. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka"), Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "organ odwoławczy", "DIC" lub "Dyrektor IC") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. (dalej: "organ I instancji", "Naczelnik UC" lub "NUC") z [...] marca 2015 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie Spółce obowiązku zapłaty opłaty paliwowej za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Dyrektor IC wskazał między innymi przepisy art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4 i art. 37k ust. 1 ustawy z 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2015 r., poz. 641; dalej także jako "ustawa" lub "uap"), a także art. 21 § 3, art. 70 § 1 i § 6 pkt 1, art. 70c oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Op" lub "Ordynacja podatkowa"). 2. Stan faktyczny i przebieg postępowania podatkowego. 2.1. Decyzją z [...] lutego 2014 r. Dyrektor UKS określił skarżącej zobowiązania w podatku akcyzowym za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI). Skarżąca dokonywała bowiem obrotu olejem napędowym, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Dyrektor IC decyzją z [...] grudnia 2014 r. utrzymał w mocy ww. decyzję DUKS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd") prawomocnym postanowieniem z 25 marca 2016 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 366/15) odrzucił zaś skargę Spółki. W związku z wydaniem dla skarżącej ostatecznej decyzji określającej jej zobowiązania w podatku akcyzowym za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI), Naczelnik UC decyzją z [...] marca 2015 r. określił skarżącej obowiązek zapłaty opłaty paliwowej ([...] zł) za wskazane wyżej okresy rozliczeniowe. Wyjaśnił przy tym, że termin przedawnienia zobowiązań podatkowych skarżącej uległ zawieszeniu z dniem [...] listopada 2013 r., na skutek wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 70 § 6 pkt 1 Op. Nie wystąpiły zatem przeszkody do orzekania o tych zobowiązaniach, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, zgodnie z art. 37q uap. 2.2. W odwołaniu pełnomocnik skarżącej (adwokat M. C.) wystąpił o jej uchylenie i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Postawił przy tym zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, tj.: art. 120 – 122, 180 § 1, 181, 187 § 1 i 191 Op w związku z art. 37q uap, art. 208 § 1 w związku z art. 59 § 1 pkt 9 Op w zw. z art. 37q ustawy, art. 210 § 4 Op w zw. z art. 37q oraz art. 70 § 1 Op w związku z art. 37q ustawy i art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37k ust. 1, art. 37l ust. 1, art. 37m ust. 1, art. 37n ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 37o ust. 1 pkt 1 i art. 37q uap. Zdaniem autora odwołania, stan faktyczny rozpoznawanej sprawy nie został ustalony w sposób prawidłowy. Nie było zatem podstaw do wydawania decyzji wymiarowej. Tym bardziej, że została ona wydana po upływie terminu przedawnienia zobowiązań Spółki z tytułu opłaty paliwowej za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI). Wywiódł, że postępowanie podatkowe powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. 2.3. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, Dyrektor IC w pierwszej kolejności wyjaśnił, że w świetle art. 70 § 6 pkt 1 Op zobowiązania Spółki w niniejszej sprawie nie uległy przedawnieniu (s. 4 – 9). Postanowieniem z [...] listopada 2013 r. wszczęte bowiem zostało śledztwo w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 1 w zw. z art. 56 § 1 Kks w związku z art. 6 § 2 i art. 38 § 2 Kks dotyczące przedmiotowych zobowiązań z tytułu opłaty paliwowej. Pismem z [...] listopada 2013 r. Naczelnik UC poinformował zaś skarżącą o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia jej zobowiązań podatkowych, na podstawie art. 70c Op. Przedmiotowe zawiadomienie zostało skarżącej skutecznie doręczone w trybie zastępczym [...] grudnia 2013 r., zgodnie z art. 150 Op. Organ odwoławczy powołał się także na stosowne postanowienia o przedstawieniu i uzupełnieniu zarzutów stawianych A. J. jako jedynemu udziałowcowi i prezesowi Spółki, wydane w toku prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w R. przeciwko niemu śledztwa w sprawie sygn. akt [...], o których był on informowany. Dyrektor IC uznał zatem, że został zawieszony bieg terminu przedawnienia zobowiązań skarżącej, zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Op. Tym samym nie wystąpiły przeszkody do orzekania w zakresie opłaty paliwowej, której obowiązek zapłaty jest ściśle powiązany z powstaniem zobowiązania w podatku akcyzowym. Dyrektor IC powołał się następnie na przepisy art. 37h ust. 1, art. 37j ust. 1, art. 37k, art. 37 m ust. 1 – 4, art. 37l ust. 1 oraz art. 37q uap i na obwieszczenie Ministra Finansów w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2008 (110,88 zł) z dnia 5 grudnia 2007 r. (M. P. Nr 94, poz. 1033). Wywiódł, że Spółka wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi nie złożyła do właściwego organu informacji o opłacie paliwowej, nie obliczyła i nie wpłaciła tej opłaty we właściwych kwotach. Dodał, że w obrocie prawnym funkcjonuje wydana dla Spółki ostateczna decyzja wymiarowa dotycząca podatku akcyzowego za wskazane okresy rozliczeniowe. A zatem na Spółce ciążył obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od dokonywanego w kontrolowanym okresie obrotu paliwem, zgodnie z art. 37h ust. 1 uap, od którego nie została zapłacona akcyza. Dyrektor IC przedstawił przy tym stosowne obliczenia dotyczące wysokości tej opłaty, powołując się na decyzję wymiarową dotyczącą podatku akcyzowego. 3. Postępowanie sądowe. 3.1. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z [...] września 2015 r. wniosła skargę do Sądu. Autor skargi (adwokat M. C.) wystąpił o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji oraz przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Postawił przy tym zarzuty naruszenia przepisów (pisownia w większości oryginalna): 1) prawa procesowego, tj.: - art. 120, 121, 122, 180 § 1, 181, 187 § 1 i 191 Op w zw. z art. 37q uap poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego niniejszej sprawy w wyniku nieprawidłowej analizy zebranego materiału dowodowego, jak również zaniechanie jego wnikliwego i pełnego zebrania, co doprowadziło do wadliwego przyjęcia, iż Spółka nabywała od firm prowadzących działalność gospodarczą poza terytorium RP, tj. od firmy [...] "G." z siedzibą w K. oraz [...] z siedzibą w R. produkty ropopochodne o nazwach P., olej bazowy i olej przemysłowy nieopodatkowane podatkiem akcyzowym, które następnie po wymieszaniu w zbiornikach na terenie bazy należącej do Spółki odsprzedawała bez naliczenia akcyzy podmiotom krajowym jako pełnowartościowy olej napędowy, co powoduje, iż zdaniem Organu na stronie ciąży obowiązek obliczenia i zapłaty opłaty paliwowej; - art. 208 § 1 w zw. z art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 37q uap poprzez ich niezastosowanie i wydanie decyzji pomimo bezprzedmiotowości prowadzonego postępowania, z uwagi na upływ terminu przedawnienia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej za poszczególne miesiące 2008 r.; - art. 210 § 4 Op w zw. z art. 37q uap poprzez brak uzasadnienia faktycznego decyzji; organ nie wykazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności; 2) przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 70 § 1 Op poprzez jego niezastosowanie pomimo upływu terminu przedawnienia spornych należności, skutkującego bezprzedmiotowością postępowania podatkowego, a w konsekwencji obowiązkiem umorzenia tegoż postępowania; - art. 70 § 1 i § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, poprzez: a) błędną jego wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż termin przedawnienia opłaty paliwowej uległ zawieszeniu, w związku ze wszczęciem w dniu [...] listopada 2013 r. postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, pomimo iż Strona do dnia [...] grudnia 2013 r., tj. do dnia upływu terminu przedawnienia, nie posiadała informacji o toczącym się postępowaniu; b) błędne przyjęcie, iż Strona w dniu [...] grudnia 2013 r. została zawiadomiona, że termin przedawnienia uległ zawieszeniu z dniem [...] listopada 2013 r. w wyniku zastępczego doręczenia pisma z dnia [...] listopada 2013 r.; c) błędne uznanie przez Organa, iż przesyłka zawierająca ww. pismo z dnia [...] listopada 2013 r., wystosowana do Spółki, została doręczona prawidłowo, bowiem po dwukrotnym jej awizowaniu wróciła ona ze skutkiem doręczenia, co implikuje uznaniem przez Organa, iż Strona została poinformowana o toczącym się postępowaniu karnymskarbowym, w którym mają jej zostać przedstawione zarzuty; - art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37k ust. 1, art. 37l ust. 1, art. 37m ust. 1, art. 37n ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 37o ust. 1 pkt 1 i art. 37q uap poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w wyniku uznania, iż Strona podlega obowiązkowi w zakresie opłaty paliwowej za poszczególne miesiące 2008 r. 3.2. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej rozwinął poszczególne zarzuty. Dodał, że "w zaistniałym stanie rzeczy wskazanym jest by Organa nie opierały się przy wydawaniu przedmiotowej decyzji na decyzji dotyczącej podatku akcyzowego, jako ostatecznym rozstrzygnięciu". Zauważył, że wydana dla Spółki decyzja określające jej zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI) nie jest prawomocna, gdyż została zaskarżona do Sądu (zob. s. 13 – 14 skargi). 3.3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wystąpił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zarzuty skargi uznał za chybione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub (i) prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"). Zarzuty skargi Sąd uznał za chybione (procesowe i materialnoprawne). Dodać należy, że działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 uppsa, Sąd nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, która została uzasadniona w sposób zasadniczo odpowiadający art. 210 § 4 Op. 4.2. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe przyjęły, że konsekwencją wydania dla skarżącej ostatecznej decyzji określającej jej zobowiązania w podatku akcyzowym za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI) jest konieczność wydania decyzji określającej Spółce zobowiązanie z tytułu opłaty paliwowej za ww. wymienione miesiące. Dyrektor IC przyjął nadto, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c Op w związku z art. 37q uap, powodujące skuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia spornych zobowiązań Spółki z tytułu opłaty paliwowej za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI). 4.3. Ramy prawne. Zgodnie z art. 37h uap, wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową" (ust. 1). Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz (ust. 2). W myśl art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, ciąży na: innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. Zgodnie z art. 37k ust. 1 uap, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że przepisy ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (uap) samodzielnie nie określają momentu powstania obowiązku zapłaty opłaty paliwowej, ale wiążą go z zasadami powstania obowiązku zapłaty podatku akcyzowego. Podmiotem zobowiązanym do zapłaty opłaty paliwowej jest podmiot obowiązany do zapłaty podatku akcyzowego. Opłata paliwowa jest zatem ściśle powiązana z powstaniem zobowiązania w podatku akcyzowym (jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych) z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych. Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu opłaty paliwowej jest konsekwencją uznania danego podmiotu na gruncie ustawy o podatku akcyzowym za podatnika podatku akcyzowego, obowiązanego do jego uiszczenia w całości lub w stosownej części. Elementy konstrukcyjne opłaty paliwowej, tj. podmiot, przedmiot czy moment powstania obowiązku, są determinowane przez tożsame elementy konstrukcyjne podatku akcyzowego. Obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej ciąży na podmiocie podlegającym obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje zaś z dniem powstania zobowiązania w podatku akcyzowym od paliw silnikowych, a podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych, od jakich określony prawem podmiot jest obowiązany zapłacić podatek akcyzowy. 5.1. Zdaniem Sądu, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zobowiązania Spółki z tytułu opłaty paliwowej za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI) nie uległy przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2013 r., gdyż wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c w związku z art. 150 Op. Postanowieniem z [...] listopada 2013 r. wszczęte bowiem zostało śledztwo w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 1 w związku z art. 56 § 1 Kks w związku z art. 6 § 2 i art. 38 § 2 Kks dotyczące przedmiotowych zobowiązań z tytułu opłaty paliwowej. Pismem z [...] listopada 2013 r. Naczelnik UC poinformował zaś skarżącą o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia jej zobowiązań podatkowych, na podstawie art. 70c Op. Przedmiotowe zawiadomienie zostało Spółce skutecznie doręczone w trybie zastępczym [...] grudnia 2013 r., zgodnie z przepisami art. 150 Op. Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela te poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, w świetle których skuteczne jest tzw. doręczenie zastępcze, o którym mowa w przepisach art. 150 § 1 – 4 Op, także wówczas, gdy dotyczy stosowania przepisów art. 70 § 6 pkt 1 i art. 70c Op (zob. wyrok NSA z 9 września 2016 r., I FSK 259/15; dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: www.orzeczenia.nsa.gov.pl., w skrócie: "CBOSA"). W nawiązaniu do argumentacji skargi dotyczącej obowiązku informacyjnego dotyczącego stosowania art. 70 § 6 pkt 1 Op dodać należy, że skarżąca miała pełną świadomość co do tego, że są prowadzone wobec niej postępowania podatkowe związane z uchylaniem się od wypełniania jej obowiązków podatkowych związanych z wprowadzaniem na terytorium kraju produktów ropopochodnych, które sprzedawała jako olej silnikowy. Od 2008 r. prowadzone były także postępowania karne w sprawie narażania Skarbu Państwa na uszczuplenia podatkowe z tym związane. W toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w R. w sprawie o sygn. akt [...], w latach 2009 – 2010 postawione zostały zarzuty A. J. jako jedynemu udziałowcowi Spółki oraz prezesowi jej zarządu, dotyczące popełniania przestępstw podatkowych w latach 2006 – 2008 przez tego podejrzanego i inne osoby działające w zorganizowanej grupie przestępczej. Spółka stawiała zarzuty naruszenia przepisów art. 70 § 1 i § 6 pkt 1 Op już w 2012 r. (zob. wyrok WSA w Warszawie z 14 lutego 2014 r., VIII SA/Wa 71/13; CBOSA). Za chybione Sąd uznał zatem te zarzuty skargi i związaną z nimi argumentację, które dotyczą wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów art. 59 § 1 pkt 9, art. 70 § 1 i § 6 pkt 1 oraz art. 208 § 1 Op w związku z art. 37q uap, gdyż Spółka (osoba zarządzająca Spółką i jej jedyny udziałowiec) i jej pełnomocnik posiadali pełną wiedzę o konsekwencjach podatkowych dotyczących zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w sytuacji, gdy zostało wszczęte postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe dotyczące niewykonania tych zobowiązań. Tym samym zawiadamianie jej o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Op i art. 70c Op należy uznać za warunek formalny. Spółka posiadała bowiem wiedzę przed końcem 2013 r. o tym, że wszczęcie stosownych postępowań karnych związanych z niewykonywaniem jej zobowiązań w podatku akcyzowym i opłacie paliwowej za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI) skutkuje zawieszeniem biegu terminu tych zobowiązań podatkowych. Pomimo doręczenia jej zawiadomienia w trybie zastępczym (skutecznie) i tak posiadała wiedzę o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia jej zobowiązań podatkowych z tytułu podatku akcyzowego i opłaty paliwowej. Wystąpiły zatem w realiach niniejszej sprawy przesłanki umożliwiające wydanie decyzji wymiarowych organom podatkowym także po upływie pięcioletniego terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 Op, z uwagi na wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 70 § 6 pkt 1 Op. Dodać warto, że dokonując wykładni przepisów art. 150 § 1 – 4 w związku z art. art. 70 § 6 pkt 1 Op należy każdorazowo uwzględniać cel instytucji doręczenia zastępczego w realiach danej sprawy (zob. powołany wyżej wyrok NSA z 9 września 2016 r., I FSK 259/15). 5.2. W nawiązaniu do rozważań dotyczących ram prawnych niniejszej sprawy (pkt 4.3) stwierdzić należy, że zobowiązanie Spółki w akcyzie wynika z decyzji deklaratoryjnej wydanej przez Dyrektora UKS z [...] lutego 2014 r., utrzymanej następnie w mocy decyzją Dyrektora IC z [...] grudnia 2014 r. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 marca 2016 r. (VIII SA/Wa 366/15; CBOSA) skarga Spółki na ww. decyzję Dyrektora IC została odrzucona. Ustalenia faktyczne dotyczące zobowiązań skarżącej w podatku akcyzowym za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI) stanowiły dla organów podatkowych wystarczającą podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie przepisów art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37k ust. 1 i art. 37m ust. 1 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (uap). Brak było racjonalnych przesłanek do tego, aby organy podatkowe uzupełniały materiał dowodowy czy też dokonywały na potrzeby niniejszej sprawy dotyczącej opłaty paliwowej odrębnych ustaleń faktycznych od tych, które wynikają z ww. decyzji (dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 194 § 1 Op) dotyczących zobowiązań skarżącej w podatku akcyzowym. Tym samym za chybione Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania wymienionych w skardze (art. 120, 121, 122, 180 § 1, 181, 187 § 1, 191 i 210 § 4 Op w zw. z art. 37q uap) poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego niniejszej sprawy w wyniku nieprawidłowej analizy zebranego materiału dowodowego. Sąd działając z urzędu, zgodnie z art. 134 § 1 uppsa, nie dopatrzył się również innych uchybień Dyrektora IC, które uzasadniałyby konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Dla porządku dodać należy, że za chybione Sąd uznał także zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37k ust. 1, art. 37l ust. 1, art. 37m ust. 1, art. 37n ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 37o ust. 1 pkt 1 i art. 37q uap, gdyż zostały one właściwie zastosowane przez organy podatkowe orzekające w niniejszej sprawie. Reasumując, zdaniem Sądu organy podatkowe trafnie przyjęły, że dla wydania decyzji określającej skarżącej zobowiązania z tytułu opłaty paliwowej za 6 miesięcy 2008 r. (I – VI) wystarczające są ustalenia faktyczne wynikające z decyzji wymiarowych dotyczących zobowiązań Spółki w podatku akcyzowym za te same okresy rozliczeniowe. Skoro bieg terminu przedawnienia w realiach niniejszej sprawy został skutecznie zawieszony, to nie wystąpiły przeszkody uniemożliwiające wydanie zaskarżonej decyzji, w wyniku prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, tj. ww. przepisów ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (uap). Tym samym za chybione Sąd uznał wszystkie zarzuty skargi i argumentację z nimi związaną. 8. Mając na uwadze powyższe rozważania, działając na podstawie art. 151 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, czyli oddalił skargę.