VIII SA/Wa 911/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 5 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.K. (dalej jako skarżący) na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r., w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] października 2010 r., zaś pismem z dnia [...] października 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że o złożeniu skargi z uchybieniem terminu dowiedział się z doręczonego mu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Podniósł, że bez swojej winy nie dochował przepisanego terminu, ponieważ jego żona wprowadziła go w błąd co do daty odbioru zaskarżonej decyzji. Do ww. wniosku skarżący dołączył [...] odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4 tego art. przewiduje, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Powyższe oznacza, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r. Sygn. akt FZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie przedstawił w sposób przekonujący okoliczności, które wskazywałyby, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Argumentacja strony, że złożył skargę po terminie z uwagi na wprowadzenie w błąd przez małżonka co do daty odbioru zaskarżonej decyzji nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Przyjąć zatem należy, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. W tej sytuacji Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji - na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. - odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.