VIII SA/Wa 913/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o wykładnię wyroku sprawy ze skargi Z. G. na czynność Starosty Powiatu R. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zmiany danych w bazie ewidencji gruntów i budynków postanawia : odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 913/14. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VIII SA/Wa 913/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł w o uchyleniu czynności Starosty Powiatu R. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] [punkt 1) wyroku] oraz stwierdził, że zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku [punkt 2) wyroku]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej dnia [...] marca 2015 r. Pismem z dnia [...] marca 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] marca 2015 r., skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wykładnię wyroku. Uzasadniając wskazała, iż Sąd w wyroku z dnia 11 lutego 2014 roku uchylił zaskarżoną przez nią czynność Starosty Powiatu R. Jak wynika ze skargi została zaskarżona czynność Starosty Powiatu R. polegająca na dokonaniu zmian w ewidencji gruntów i budynków, wykazanych w zawiadomieniu z dnia [...]-06-2014 r. znak: [...]. Sąd w wyroku z dnia 11 lutego 2015 roku nie określił w sposób precyzyjny ani przedmiotu skargi, ani też zaskarżonej przez skarżącą czynności Starosty Powiatu R., którą uchylił. Dlatego też skarżąca wniosła o wyjaśnienie czy wyrokiem Sądu z dnia 11 lutego 2015 r. została uchylona zaskarżona przez nią czynność Starosty Powiatu R. polegająca na dokonaniu zmian w ewidencji gruntów i budynków w dniu [...]-06-2014 roku, o której to czynności poinformowano skarżącą w zawiadomieniu z dnia [...]-06-2014 roku znak: [...]. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a"), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może ponadto zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania [zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., II GZ 1/10 i z dnia 11 kwietnia 2014 r., I OSK 662/09 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl); a także T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 652]. We wniosku o dokonanie wykładni należy wyraźnie wskazać, który fragment uzasadnienia jest dla strony niezrozumiały bądź nasuwa określone wątpliwości i dlaczego. W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VIII SA/Wa 913/14. Zarówno bowiem sentencja kwestionowanego wyroku, jak i jego uzasadnienie jest sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Sąd wskazanym wyrokiem orzekł w punkcie 1) o uchyleniu czynności Starosty Powiatu R. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] oraz stwierdził, że zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku [punkt 2) wyroku. Wobec powyższego stwierdzić należy, że konsekwencje rozstrzygnięcia są jednoznaczne, a zatem nie ma również wątpliwości co do jego wykonania. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.