VIII SA/Wa 933/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant Sekretarz sądowy Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...]; 2) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] na rzecz skarżącego T. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2017 roku, nr [...]Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U z 2017 roku, poz. 1257, dalej jako k.p.a.) w związku z art. 10 ust.2 oraz art. 29 ust.1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (DZ.U z 2016 roku, poz. 1512 ze zm. dalej jako ustawa), po rozpatrzeniu odwołania T. B. z dnia 11 września 2017 roku od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]nr [...]z dnia [...]sierpnia 2017 roku o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą rozstrzygnięcia organu były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Na podstawie wniosku T. B. z dnia 14 maja 2014 roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...]decyzją z dnia [...]listopada 2014 roku przyznał skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...]zł. Płatność w tej wysokości została zrealizowana w dniu 23 grudnia 2014 roku na rachunek bankowy wskazany przez beneficjenta. W dniu 18 lipca 2017 roku T. B. został poinformowany o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych na podstawie wyżej powołanej decyzji z 2014 roku. Po przeprowadzonym postępowaniu w dniu [...]sierpnia 2017 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...]wydał decyzję nr [...]o ustaleniu T. B. kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach wsparcia bezpośredniego w wysokości [...] zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożył skarżący. Organ odwoławczy zważył co następuje. Zgodnie z art. 29 ust.1 i 2 ustawy organ w drodze decyzji ustala kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: - pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; - krajowych, przeznaczonych na – współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, finansowane przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej. Wypłacone T. B. płatności za rok 2014 w ramach systemów wsparcia bezpośredniego pochodzą z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji. Decyzją z dnia [...]listopada 2014 roku organ przyznał skarżącemu płatności z tytułu jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 7,12 ha. Powierzchnia ta została ustalona zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego (DZ.U z 2012 roku, poz. 1164 ze zm. dalej ustawa z 2007 roku) zgodnie z którym rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia płatnością zgodnie z art. 122 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009. W myśl art. 7 ust.1a ustawy z 2004 roku jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust.1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W wyniku ponownej weryfikacji powierzchni kwalifikowanej w ramach działki referencyjnej (PEG) stwierdzono: - na działce ewidencyjnej nr [...] dla roku 2014 powierzchnia, o której mowa w art. 7 ust.1a ustawy z 2007 roku wynosiła 2,30 ha wobec powierzchni 2,55 ha za którą na mocy decyzji z [...] listopada 2014 roku strona otrzymała płatność. Wypłata skarżącemu na mocy tej decyzji płatność obejmowała powierzchnię niekwalifikującą się do jej przyznania (tj. 0,25 ha) została dokonana z naruszeniem art. 7 ust.1 ustawy z 2007 roku oraz art. 6 ust.1 akapit 2 rozporządzenia nr 1122/2009. Organ wskazał, iż przepis art. 29 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy przewiduje wydanie decyzji w razie dokonania nienależnej i nadmiernej wypłaty rodzajowo określonych środków publicznych. Przepis ten nie uzależnia konieczności wydania decyzji od przyczyny z powodu której nastąpiła taka wypłata. Organ podnosił odwołując się do orzecznictwa sądów wskazał, iż brak jest podstaw do tego aby uznać, iż warunkiem koniecznym do wydania decyzji ustalającej kwoty nienależnie pobranie środków jest uprzednie wzruszenie, w trybie przepisów o wznowieniu postępowania czy stwierdzenie nieważności decyzji przyznających płatności. Ujawniona z aktualizacją ortofotomapy dla działki ewidencyjnej nr [...]okoliczność stwierdzającą, iż na mocy decyzji z dnia [...] listopada 2014 roku T.B. wypłacono środki do powierzchni niekwalifikujących się do ich przyznania uzasadniała zastosowanie przez organ dyspozycji art. 29 ustawy. Płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2014 przekazane na rachunek bankowy strony w dniu 23 grudnia 2014 roku pochodziły z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji tj. funduszu o którym mowa w art. 29 ust.1 pkt ustawy. Płatnością nienależną jest płatność natomiast jest płatność przyznana niezgodnie z przepisami unijnymi i wbrew warunkom przewidzianym dla danej płatności . Zdaniem organu ustalenie, że dokonano wypłaty z uchybieniem któregokolwiek z warunków, będzie oznaczało nieprawidłowe wydatkowanie kwot pomocy, których zwrotu, jako płatności nienależnej należy dochodzić w oparciu o przyjęte przez dane państwo procedury. W przedmiotowej sprawie przyznanie płatności do powierzchni wykraczającej poza powierzchnię, o której mowa w art. 6 ust.1 akapit 2 rozporządzenia nr 1122/2009 stanowi naruszenie art. 7 ust.1 i 1a ustawy z 2007 roku uzasadniające zastosowanie art. 29 ustawy. Z akt sprawy i dokonanych wyliczeń wynika, że kwota nienależnie pobranych przez skarżącego płatności w ramach wsparcia bezpośredniego wynosi [...]zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej. Różnica procentowa pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (7,12 ha) do płatności i stwierdzoną w wyniku aktualizacji ortofotomapy (6,87) wynosi (7,12 – 6,87 = 0,25 ha/6,87 = 3,64 %). Zgodnie z art. 58 akapit 1rozporządzenia Komisji(WE) nr 1122/2009 jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotnie wykrytą różnicę. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 listopada 2014 roku w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2014 rok (DZ.U z 2014 roku, poz. 1602) określona stawka płatności wynosi [...] zł. Zgodnie z art. 57 ust.3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji(WE) nr 1122/2009, w przypadku gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej. Początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wyniosła [...]zł. Zatem kwota należnej stronie płatności obszarowej wyniosła [...]zł. W przedmiocie odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności następuje to w razie stwierdzenia, iż kwota nienależnej płatności nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 106 ust.3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(UE) nr 1306/2013. Kurs euro na podstawie ostatniego kursu wymiany walut ustalonego przez Europejski Bank Centralny przed dniem gdy pomoc została przyznana tj. na dzień 30 września 2014 roku wynosił 3,14 zł. Kwota nienależnie pobranych świadczeń w ramach wsparcia bezpośredniego z tytułu jednolitej płatności obszarowej w wysokości [...]przekraczała kwotę stanowiącą równowartość 100 euro. Na podstawie weryfikacji prawidłowości wyznaczenia na działce ewidencyjnej nr [...]powierzchni ewidencyjno - gospodarczej dla roku 2014 (zdjęcie satelitarne z 4 kwietnia 2014 roku)stwierdzono, iż powierzchnia ta wynosi 2, 30 ha. Ustalona powierzchnia spornej działki wynikała z ustalenia, iż występuje na niej rów melioracyjny o szerokości powyżej 2 metry, którego nie można zaliczyć do gruntów użytkowanych rolniczo. Mając na uwadze pomiary dokonane przez Wydział GIS Biura Kontroli na Miejscu [...]Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]brak jest zasadności weryfikacji powierzchni w terenie. Organ wyjaśniał, że maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 122 ust. 2 rozporządzenia Rady(WE) nr 73/2009. Zatem kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS wyznaczone na podstawie ortofotomapy oraz materiału graficznego na którym rolnik zaznaczył położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej. Nadto obowiązkiem producenta rolnego jest podanie faktycznych powierzchni użytkowanych rolniczo i utrzymywanych zgodnie z normami, a składany wniosek o płatności winien być prawidłowy pod względem faktycznym i prawnym. Dane zadeklarowane przez producenta rolnego we wniosku podlegają stosownej weryfikacji, w szczególności za pomocą kontroli administracyjnej czy też kontroli na miejscu. W przedmiotowym postępowaniu organy były zobowiązane do ustalenia czy T. B. pobrał nienależnie lub nadmiernie płatności za rok 2014, a także do ustalenia, czy nie zachodzą przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu tych płatności na podstawie art. 80 ust.3 rozporządzenia Komisji(WE) nr 1122/2009. Zasadność zastosowania w rozpatrywanej sprawie ww. przepisu wynika z art. 43 rozporządzenia(WE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku. Zgodnie z powołanym przepisem obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli płatność została skierowana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeżeli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach. Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje wtedy, jeśli o decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności. W niniejszej sprawie przekazane na rachunek skarżącego nienależne płatności bezsprzecznie nie wynikały z pomyłki organu. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł T. B.. Skarżący podnosił, iż organ dokonał błędnych ustaleń co do rzeczywistej powierzchni działki o nr ewidencyjnym [...]. W jego ocenie powierzchnia tej działki w całości jest użytkowana rolniczo. Na przedmiotowej działce nie ma żadnych nasadzeń drzew, na działce nie ma też rowu, który by przynależał do jego działki. Wielkość i stan powierzchni potwierdza ewidencja gruntów i budynków, która oddaje istniejący stan faktyczny. W jego ocenie od 1994 roku nie zostały dokonane żadne zmiany na przedmiotowej działce. Z uwagi na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przepisów postepowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1279 ze zm., powoływanej dalej jako p. p. s. a.) rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przedmiotem rozpoznania i kontroli sądu jest sprawa ustalenia czy skarżący T. B. otrzymał kwotę nienależnego świadczenia - przyznanej płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości [...]zł za rok 2014. Skarżący zasadniczo kwestionuje prawidłowość ustaleń organu dokonanych podczas kontroli administracyjnej, co do powierzchni użytkowanej rolniczo działki ewidencyjnej oznaczonej jako działka nr [...]. Organ uznaje prawidłowość dokonanych pomiarów na podstawie ortofotomap i wskazuje, że przedmiotowej działce znajduje się rów o szerokości przekraczającej 2m, którego powierzchnia nie może być wliczona do powierzchni referencyjnej działki Postępowanie przyznające skarżącemu płatność obszarową za 2014 rok toczyło się według przepisów ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z 2007 roku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności przez skarżącego za 2014 rok wydane było w oparciu o przepis art. 29 ust.1- 2 i 8 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (DZ.U z 2016 roku, poz. 1512 ze zm.). Zgodnie z art. 60 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (DZ.U z 2017, poz. 278 zez zm.) do płatności bezpośredniej, a także do postępowań w sprawach dotyczących tych płatności wsparcia lub pomocy zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie przepisów dotychczasowych, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy – stosuje się przepisy dotychczasowe. Ustawa z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zawiera szczególną, w stosunku do k.p.a. regulację dotyczącą prowadzenia przez organ postępowania dowodowego, ograniczającą obowiązki organu w tym zakresie. Przepis art. 3 ust. 1 ustawy 2007 roku stanowi, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Według art. 2 ust. 2 ustawy z 2007 roku w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania płatności organ: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 ustawy). W świetle tej regulacji na organie nie ciąży obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a więc organ nie jest obowiązany do aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie żądania wnioskodawcy. Jest jedynie obowiązany do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Ciężar dowodu co do faktów, z których strona wywodzi skutki prawne, spoczywa na stronie. Ponadto w postępowaniu o przyznanie płatności jedynie na żądanie strony zapewnia się jej czynny udział w postępowaniu. W tym postępowaniu nie stosuje się art. 81 Kpa, co oznacza, że można oprzeć rozstrzygnięcie na dowodach, co do których strona się nie wypowiedziała. Zwrócić należy uwagę, że we wskazanej regulacji ustawodawca zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej - wyrażonej w części drugiej art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. - nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz zrezygnował z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 § 1 Kpa. Obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz wymóg wyczerpującego zarówno zebrania jak i rozpatrzenia całego materiału dowodowego został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego (całego), wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Na organie nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności (por. np. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK 810/11). Nie znaczy to jednak, że organ nie ma prawnego obowiązku podjęcia działań celem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, gdy zachodzą wątpliwości co zasadności zgłoszonego wniosku i przyznania dochodzonych płatności. Warunki i tryb udzielania pomocy finansowej w ramach systemów wsparcia bezpośredniego reguluje ustawa z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w art. 7 ust. 1. Koniecznymi warunkami uzyskania płatności bezpośrednich jest bycie "rolnikiem", posiadanie działek rolnych zgłoszonych do płatności na dzień 31 maja roku, którego dotyczy wniosek o przyznanie płatności i prowadzenie na tych działkach "działalności rolniczej". "Rolnikiem" w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia 73/2009 określa się osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą. "Działalność rolnicza" w myśl art. 2 lit. c rozporządzenia 73/2009 oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich, lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Zasady ustalania potencjalnej maksymalnej powierzchni kwalifikowanej do płatności powierzchni ewidencyjno – gospodarczej(PEG) z wykorzystaniem ortofotomapy wynikają wprost z przepisów prawa wspólnotowego, które muszą być bezwzględnie stosowane przez każde państwo członkowskie. Maksymalna powierzchnia referencyjna(PEG) została określona w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej zgodnie z art. 5 ust.1 rozporządzenia Komisji(UE) nr 640/2014. W przypadku niezgodności powierzchni deklarowanej z powierzchnią maksymalnego kwalifikowanego obszaru organ ma obowiązek wyjaśnić stwierdzone nieprawidłowości stosownie do dyspozycji zawartej w art. 3 ust.2 pkt 1 i 2 ustawy z 2007 roku w związku z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy organ odwołując się do wyników kontroli administracyjnej i wykonanej w 2014 roku ortofotomapy stwierdził, iż powierzchnia referencyjna działki nr [...]wynosi 2,30 ha, ponieważ na działce tej znajduje się rów o szerokości przekraczającej szerokość 2 m i łączna powierzchnia rowu wynosi 0,25 ha. Powierzchnia ta nie może być zaliczona do powierzchni użytkowanej rolniczo i przyznane świadczenie – rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 roku w sprawie minimalnych norm (DZ.U poz. 1372 - § 5 pkt 2 ). Należy zauważyć, iż organ w sytuacji gdy skarżący już w toku postępowania kwestionował zmniejszenie powierzchni referencyjnej działki nr [...]nie wskazał przekonujących argumentów, iż taki rów na przedmiotowej działce się znajduje. Odwołał się do wyników kontroli administracyjnej nie przedstawiając żadnych materiałów z tej kontroli. Analiza materiału graficznego z wniosku producenta w przedmiocie płatności za 2014 roku, odnośnie działki ew. nr [...]wskazywałaby, iż może chodzić o rów biegnący w poprzek działki nr [...]i takie stanowisko zajmował pełnomocnik organu na rozprawie w dniu [...]kwietnia 2018 roku. Skarżący podnosił, iż rów biegnący w poprzek nie przynależy do działki nr [...], a do działki nr ew. [...], co znajduje potwierdzenie w złożonym wypisie z ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżącego sporny rów biegnie równolegle do działki nr ew. [...], ale jego powierzchnia nie jest wliczana do powierzchni tej działki ewidencyjnej. Należy zauważyć, iż organ nie przedstawił materiału graficznego z dokonanych pomiarów kontrolnych, który by jednoznacznie tę kwestię przesądzały i pozwalał dokonać kontroli prawidłowości poczynionych ustaleń w tym zakresie. Wobec tak rozbieżnych stanowisk w sprawie, to samo odwołanie się do wyników kontroli administracyjnej, bez przedstawienia dokumentacji z przeprowadzonej kontroli nie pozwala jednoznacznie przesądzić prawidłowości jej wyników. Wobec sprzeczności wyłaniających się co do prawidłowości ustalenia powierzchni referencyjnej działki ewidencyjnej nr [...], a w konsekwencji braku przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego celem ustalenia czy na przedmiotowej działce znajduje się rów o szerokości przekraczającej 2 m, jaki jest jego przebieg i jaką łącznie zajmuje on powierzchnię. W tej sytuacji należy uznać, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania art. 3 ust.2 pkt 1 i 2 ustawy z 2007 roku w związku z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Organ ponownie rozpoznając sprawę przeprowadzi dokładne postępowanie wyjaśniające jak była w roku 2014 referencyjna powierzchnia działki ewidencyjnej nr 169 i znajdzie to odzwierciedlenie w odpowiedniej dokumentacji postępowania. Samo ogólne odwołanie się wyników kontroli nie mogło zostać uznane za wystarczające wobec stanowiska skarżącego i prezentowanej argumentacji. Biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) i art. 200 i 204 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.