VIII SA/Wa 950/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. C. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Z. C. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia postanawia : odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Pismem z [...] września 2015 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) Z. C. (skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania takiego aktu skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia - w związku z jego wykonywaniem - znacznej szkody lub też spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne (...), s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2014 r., II GZ 95/14). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 888/08 i postanowienie WSA we Wrocławiu z 16 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 411/08). Przedmiotem złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania jest wydane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie budowy. Bezspornym jest zatem, że zaskarżone w niniejszym postępowaniu sądowym rozstrzygnięcie jest aktem odmownym, nie kwalifikuje się więc ono do wstrzymania jego wykonania. Nie nakłada ono na strony żadnych obowiązków, ani nie przyznaje im uprawnień, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Tym samym ochrona tymczasowa wobec zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może mieć zastosowania, bowiem zaskarżona decyzja nie stwarza niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.