VIII SA/Wa 953/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. T. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podała, że wspólnie z mężem utrzymuje się z emerytury w łącznej wysokości [...] zł, przy czym stałe wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą [...] zł, leki – [...] zł rocznie, spłata kredytu - [...] zł. Do wniosku załączyła karty informacyjne leczenia szpitalnego oraz zaświadczenia o stanie zdrowia. Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Warunkiem przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, jest wykazanie przez nią, że istotnie znajduje się sytuacji uzasadniającej skorzystanie z tej instytucji. Stanowi ona bowiem pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą ponieść kosztów postępowania oraz ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Z akt sprawy i złożonych wyjaśnień wynika, że dwuosobowa rodzina skarżącej utrzymuje się ze stałego dochodu w wysokości [...] zł. Nie jest to dochód, który kwalifikowałby stronę do skorzystania z instytucji prawa pomocy, która co do zasady jest przewidziana dla osób samotnych, bez majątku i bez środków do życia. Skarżąca nie wykazała w żaden sposób, że w tej sytuacji finansowej nie jest w stanie w ramach posiadanych środków ustanowić profesjonalnego pełnomocnika zwłaszcza, że jest z mocy ustawy zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że skarżąca jest osobą schorowaną. Korzysta ona bowiem z publicznej służby zdrowia, co wynika z załączony dokumentów, natomiast konieczność ponoszenia wydatków na leki (nieudokumentowanych zresztą) nie przesądza wobec ustalonego dochodu, o zasadności wniosku. Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.