VIII SA/Wa 970/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie orzeczenia o niezbędności wejścia na teren nieruchomości w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. M. Z. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...]. Przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia było orzeczenie o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych tj. remontu ściany budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] przy ul. B. w W. W przedmiotowej skardze został zawarty wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na mogącą nastąpić szkodę skarżącego w przypadku rozpoczęcia prac remontowych przez wnioskodawcę. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in. charakter prac remontowych i przykładowe ustawienie przez wnioskodawcę rusztowań budowlanych spowoduje całkowity paraliż funkcjonowania nieruchomości skarżącego. Z uwagi na rozmiary działki nie będzie możliwe przejeżdżanie maszynami rolniczymi w trakcie prac remontowych. Za zasadne skarżący uznał zatem uchylenie decyzji, jak również wstrzymanie jej wykonalności aby zapobiec nieodwracalnym szkodom jakie mogą powstać w przypadku utrzymania w mocy i rozpoczęcia prac remontowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia w zakresie spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Nie wystarcza bowiem jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazanie na rozpoczęcie prac remontowych i ustawienie rusztowań jako przyczynę spowodowania utrudnień korzystania z nieruchomości nie wypełnia wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych war t. 61 § 3 p.p.s.a. Należy również podkreślić, iż w świetle powołanego przepisu, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą uzasadniać podnoszone w skardze zarzuty wskazujące na wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.