VIII SA/Wa 970/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych M. S. podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, matką i siostrą, przy czym matka posiada emeryturę – [...] zł, siostra rentę socjalną – [...] zł, natomiast skarżący z żoną osiągają dochód z gospodarstwa rolnego ([...]ha) – [...] zł. Wyjaśnił, że większość domowego budżetu pochłaniają wydatki dla siostry i przewlekle chorej matki. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zagwarantowanie dostępu do sądu podmiotom, których wyjątkowo trudna sytuacja materialna nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania oraz to, że przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie musi być postrzegane jako wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania (por. art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). W związku z tym strona występująca na drogę postępowania sądowego powinna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania oraz wyjątkowości zwolnienia z tego obowiązku, czego konsekwencją powinno być wykazanie w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego domaga się skarżący (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) jest natomiast wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z informacji zawartych we wniosku nie wynika, aby skarżący znajdował się w sytuacji uzasadniającej zastosowanie instytucji prawa pomocy. Każdy z członków czteroosobowej rodziny posiada własny dochód i nawet jeśli nie jest on wysoki to jest stały. Natomiast jedyne koszty do jakich skarżący jest zobowiązany na obecnym etapie postępowania to wpis od skargi w wysokości 100 zł. Jest to najniższy wpis jaki przewiduje rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Trudno uznać, że poniesienie takiego wydatku przekracza możliwości finansowe skarżącego, bądź spowodowałoby powstanie uszczerbku w utrzymaniu koniecznym jego rodziny. Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych przepisów oraz art. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.