VIII SA/Wa 978/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] S.A. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Pismem z dnia [...] września 2011r. skarżąca [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. Do skargi dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że w dniu [...] kwietnia 2011r. nabyła nieruchomość, której dotyczy zaskarżona decyzja, zaś o zaskarżonej decyzji skarżąca powzięła wiadomość w dniu [...] września 2011r., wtedy też została jej wydana kopia decyzji Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dokonując analizy wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że jest on niedopuszczalny, podlega zatem odrzuceniu. Sąd zauważa, iż skarżąca nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Decyzja ta nie była jej doręczona, skarżąca otrzymała jedynie jej kopię. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.