VIII SA/Wa 978/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezczynność również odnośnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa". Pismem dnia 31 grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.-11 akt sądowych) wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez dorosłego domownika (żonę skarżącego) w dniu [...] stycznia 2013 r. W związku z powyższym, termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem [...] stycznia 2013 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga do sądu administracyjnego, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej p.p.s.a.), a ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. tj. zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Skarga wniesiona przez M. S. nie czyni zadość wymaganiom zawartym w zacytowanym przepisie, a jej braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji.