VIII SAB/Wa 10/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 14 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. na bezczynność Burmistrza Miasta P. w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata S. M. kwotę 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 złotych (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. K. na bezczynność Burmistrza Miasta P. w przedmiocie ustalenia prawa do zasiłku celowego. W dniu [...] czerwca 2010 r. wpłynął do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 czerwca 2010 r., uwzględniając wniosek skarżącej, przyznano jej adwokata. Wyznaczony w sprawie adwokat S. M. przedłożył w Sądzie w dniu [...] września 2010 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2) lit. b) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, wynosi 75% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu, nie mniej niż 120 zł. Według pkt 1 § 18 ust. 1 omawianego przepisu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Mając na uwadze, iż jedyną czynnością podjętą przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjne, a stawka minimalna w przedmiotowej sprawie zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c) cyt. rozporządzenia wynosi 240 zł, kwota należnego adwokatowi wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego wynosi 180 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 22 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 39,60 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.