VIII SAB/Wa 11/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów postanawia: odrzucić skargę S. W. (dalej "skarżący") pismem z [...] lutego 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej "organ") w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów. Pismem z [...] maja 2021 r. stanowiącym wykonanie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] kwietnia 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie, czy skarżący składał ponaglenie w trybie art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a."), a w przypadku jego złożenia o nadesłanie odpisu ponaglenia wniesionego wraz z dowodem jego nadania w placówce pocztowej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł pismo z [...] maja 2021 r., w którym podniósł m.in, że organ nigdy nie pouczył skarżącego o możliwości wniesienia ponaglenia. Skarżący nie nadesłał odpisu ponaglenia oraz dowodu jego nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Ponaglenie, stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a., wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia – do organu prowadzącego postępowanie. W niniejszej sprawie powyższa procedura nie została zachowana, ponieważ skarżący nie nadesłał odpisu ponaglenia oraz dowodu jego nadania. Powyższe oznacza, że skarżący przed złożeniem skargi nie złożył ponaglenia, a zatem nie wyczerpał środka zaskarżenia, warunkującego dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność organu. Należało zatem uznać, że skarga na bezczynność jest na obecnym etapie postępowania niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jej odrzucenie nie zamyka jednak skarżącemu drogi do wniesienia kolejnej skargi na bezczynność organu, o ile tylko zostanie ona poprzedzona ponagleniem. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia