VIII SAB/Wa 12/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędziowie Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 16 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Gminy [...] na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w G. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z 2 lutego 2025 r. Stowarzyszenie na rzecz rozwoju Gminy J. (dalej: "Stowarzyszenie", "skarżący") wystąpiło do Prezesa Sądu Rejonowego w G. (dalej: Prezes SR, organ), drogą elektroniczną, o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: "W związku z artykułem jaki ukazał się w dniu 24.01.2024r. pod linkiem: https://www.tvp.[...], zwracamy się z prośbą o udzielenie informacji publicznej na temat obecnej sytuacji związanej z tą sprawą: Jakie czynności wobec Sędziego zostały podjęte przez rzecznika dyscyplinarnego? Czy Sędzia jest nadal zawieszony w swych czynnościach czy już został przywrócony do orzekania (ewentualnie kiedy)? Jakie w tej sprawie są ustalenia Prokuratury Okręgowej w L.?". W odpowiedzi na powyższe, organ odpowiadając na wniosek o udzielenie informacji publicznej, pismem z 17 lutego 2024 r. znak: [...], poinformował Stowarzyszenie, że "sędzia obecnie nie orzeka w tut. Sądzie i jest zawieszony w czynnościach. W celu uzyskania informacji czy i jakie są podejmowane wobec Sędziego czynności przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów należy zwrócić się do tego organu, podobnie jak w sprawie prowadzonego w sprawie postępowania przez Prokuraturę Okręgową w L. należy zwrócić się do tejże Prokuratury. Tut. Sąd nie jest w posiadaniu informacji w tym zakresie". Pismem z 18 lutego 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa SR. Autor skargi zarzucił naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (dalej: u.d.i.p) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. Wobec powyższego Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że informacje, o których udostępnienie się zwrócił, stanowią przedmiot konstytucyjnego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o osobie pełniącej funkcję publiczną, a mianowicie sędziego Sądu Rejonowego w G.. Z powodu nieudostępnienia tych informacji, zgodnie z wnioskiem, organ pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Prezes SR wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż przedmiotowy wniosek otrzymał 3 lutego 2025r., zaś pismem z 17 lutego 2025r. przesłano odpowiedź. Podniósł, że składając wniosek o udostępnienie informacji publicznej wnioskodawca nie wskazał, że odpowiedź należy złożyć przez E-PUAP. Stąd też w dniu 17 lutego 2025 r. odpowiedź została wysłana do Wnioskodawcy pocztą. Jak wynika z potwierdzenia odbioru Wnioskodawca otrzymał odpowiedź w dniu 18 lutego 2025 r. W odpowiedzi podano informacje w sprawie jakie posiadał organ. Odpowiedź została zatem udzielona zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. póz. 1267) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Przedmiotowa sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na mocy art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1 - 2 u.d.i.p.). Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Konstytucja RP nie definiuje, jakie organy wchodzą w skład systemu władz publicznych. W ocenie Sądu kwestia podmiotowa nie budziła wątpliwości, bowiem Prezes Sądu Rejonowego w G. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Informacją publiczną jest natomiast każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Wobec otwartego katalogu danych stanowiących informację publiczną, skonkretyzowanego przez ustawodawcę w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, wedle którego przez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów i danych, wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także do innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki NSA z dnia 25 marca 2003 r. o sygn. akt II SA 4059/02 oraz z dnia 12 grudnia 2012 r. o sygn. akt I OSK 2149/12). Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych, w tym m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit.a u.d.i.p.). Ustawodawca w art. 6 ust. 2 u.d.i.p., definiując pojęcie dokumentu urzędowego, stwierdza, że jest to treść oświadczenia woli lub wiedzy utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego. Przymiot informacji publicznej posiadają wszelkiego rodzaju dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich urzędowo stwierdzono, zaświadczono bądź podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw (wyrok NSA z dnia 1 marca 2022 r. III OSK 1166/21 LEX nr 3349415). Zgodnie natomiast z art. 115 § 13 Kodeksu karnego, funkcjonariuszem publicznym jest sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy. Dodać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wywołuje w zależności od okoliczności odmienne rezultaty. W następstwie jego rozpatrzenia adresat wniosku może, w danym przypadku: 1) wysłać wnioskodawcy powiadomienie związane z brakiem realizacji zakresu podmiotowego lub przedmiotowego trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej; 2) udostępnić informację w postaci zanonimizowanej albo niezanonimizowanej; 3) wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej (w tym informacji przetworzonej); 4) wydać decyzję o umorzeniu postępowania o udzielenie informacji. 5) poinformować, że nie znajduje się w posiadaniu informacji. W sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej podmiot obowiązany pozostaje zatem w bezczynności, jeżeli nie udzielił zainteresowanemu żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni, bądź w terminie 2 miesięcy w sytuacji opisanej w ust. 2 tego artykułu 13. Bezczynność występuje także wówczas, gdy organ nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 u.d.i.p. ze względu na ograniczenia ujęte w art. 5 tej ustawy lub w związku z niespełnieniem przez stronę warunku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (niewykazanie szczególnie uzasadnionego interesu publicznego), albo jeśli nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych we wniosku. Podmiot obowiązany jest bezczynny także wówczas, gdy nie zawiadamia wnioskodawcy w drodze zwykłego pisma o tym, że nie posiada żądanej informacji publicznej. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należało, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy organ rozpoznał wniosek inicjujący postępowanie, w jeden z w/w prawem przewidzianych sposobów. W ocenie tut. Sądu na powyższe pytanie w odniesieniu do żądania wniosku z 2 lutego 2025r. należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. W rozpoznawanej sprawie wniosek Stowarzyszenia dotyczył udostępnienie informacji publicznej w sprawie funkcjonariusza publicznego, jakim jest sędzia, na skutek publikacji artykułu, poprzez udzielenie informacji publicznej na temat obecnej sytuacji związanej ze sprawą oraz poprzez wskazanie jakie czynności wobec Sędziego zostały podjęte przez rzecznika dyscyplinarnego? oraz czy Sędzia jest nadal zawieszony w swych czynnościach czy już został przywrócony do orzekania (ewentualnie kiedy)? Jakie w tej sprawie są ustalenia Prokuratury Okręgowej w L.?". W terminie przewidziany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. tj. 17 lutego 2025 r. organ skierował do skarżącego pismo informujące, zawierające odpowiedź w kwestii obecnej sytuacji zatrzymania sędziego prowadzącego pojazd pod wpływem alkoholu tj. informując, że sędzia obecnie nie orzeka w tut. Sądzie i jest zawieszony w czynnościach. Jednocześnie organ poinformował, że w celu uzyskania informacji, czy i jakie są podejmowane wobec sędziego czynności przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów, jak w sprawie prowadzonego postępowania przez Prokuraturę Okręgową w L. należy zwrócić się do tychże organów, gdyż Sąd nie jest w posiadaniu informacji w tym zakresie. A zatem należy uznać, że Prezes SR, ww. pismem z dnia 17 lutego 2025r., odpowiedział na wniosek skarżącego, jednocześnie powiadamiając w jakim zakresie że nie posiada żądanych informacji, co skutkuje uwolnieniem się w ten sposób z zarzutu bezczynności. Sąd zauważa, co słusznie podnosi organ w odpowiedzi na skargę, że Stowarzyszenie w spornym wniosku nie określiło sposobu w jaki należy udzielić odpowiedzi. Stąd też organ, pismo stanowiące odpowiedź na wniosek, nadał w urzędzie pocztowym na adres pocztowy wskazany we wniosku, zaś jego odbiór potwierdziła w dniu 19 lutego 2025r. W. S. (dorosły domownik) – k. 10 akt sądowych. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.