VIII SAB/Wa 144/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosków postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 15 kwietnia 2026 r. A. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratora Okręgowego w [...] (dalej: organ ) w przedmiocie nierozpoznania wniosków wniesionych w okresie od grudnia 2025 r. do lutego 2026 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej ewentualnie oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone musi być zatem sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-9 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przytoczone powyżej przepisy p.p.s.a. wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, przy czym zawarte w nich wyliczenie stanowi katalog zamknięty. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargi w tym przedmiocie podlegają odrzuceniu. Zaskarżenie bezczynności i przewlekłości prowadzonego postępowania jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem skargi na bezczynność czy też przewlekłość może być jedynie bezczynność i przewlekłość organów w sytuacjach, gdy strona ma prawo żądać od organu podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, która to czynność może stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego. Jeżeli wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a formy działania administracji publicznej nie podlegają zaskarżeniu, to nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność bądź przewlekłość organu w ich podjęciu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prokuratora Okręgowego w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosków skarżącego wniesionych w okresie od grudnia 2025 r. do lutego 2026 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący w ww. okresie skierował do organu: wezwanie z 8 grudnia 2025 r do zwrotu środków pieniężnych po uchyleniu zabezpieczenia majątkowego w dniu 21 października 2025 r., wniosek z 29 grudnia 2025 r. o udostępnienie akt, wniosek z 19 stycznia 2026 r. o wyjaśnienie, wniosek z 19 stycznia 2026 r. o wydanie odpisu postanowienia o umorzeniu, wniosek z 11 lutego 2026 r. o stanowisko sprawie działań urzędu skarbowego oraz wezwanie z 12 lutego 2026 r. do niezwłocznego rozpoznania wniosków. Kwestie rozpoznawania skarg i wniosków w postępowaniu prowadzonym przez prokuratora uregulowano w Dziale VI z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 810) oraz w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 753). Sposób rozpatrywania korespondencji kierowanej do organów prokuratury oraz zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć określa natomiast Kodeks postępowania karnego. Przedmiotowe sprawy nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Działalność organów prowadzących postępowanie karne w takim zakresie, w jakim polega ona na prowadzeniu tego postępowania, nie należy do administracji publicznej w rozumieniu przepisów p.p.s.a. Również przepisy Kodeksu postępowania karnego nie zawierają unormowań szczególnych poddających działalność organów prowadzących postępowanie karne kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego, których dotyczą wnioski skarżącego zostały wydane przez prokuratora i sąd w toku postępowań uregulowanych w Kodeksie postępowania karnego. Nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego rozstrzygnięcie, czy w sprawie organ dopuścił się bezczynności w zakresie ich rozpoznania. Objęcie przedmiotem skargi materii niepodlegającej zakresowi właściwości sądu administracyjnego skutkuje tym, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.