VIII SAB/Wa 15/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-07-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Nawrot
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kontroli sądu administracyjnego, ponieważ sąd administracyjny jest właściwy do kontroli aktów i czynności enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 PPSA. Brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w katalogu zaskarżalnych aktów lub czynności.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, spowodowanego podjęciem uchwały przez Radę Gminy. Organ wniósł o oddalenie skargi, podnosząc brak interesu prawnego skarżącej i niejasność przedmiotu skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie postanawia : odrzucić skargę
Pismem z [...] lutego 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. S. (zwana dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] (zwany dalej: organ) w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem przez Radę Gminy w S. uchwały z [...] grudnia 2015 r. "o zawiadomieniu o sposobie załatwienia skargi na bezczynność Wójta Gminy [...]".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że skarżąca nie wykazała interesu prawnego do złożenia przedmiotowego środka zaskarżenia. Nadto nie wskazała jaka sprawa (uchwała, zarządzenie) jest przedmiotem jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz.1270 ze zm., zwaną dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 p.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów p.p.s.a., jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych.
Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Oznacza to, iż sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione w przytoczonych wyżej przepisach.
Literalne brzmienie skargi wskazuje, że przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie braku odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednak zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie zaś brak odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro niedopuszczalna jest skarga na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w konsekwencji niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność w tym zakresie. Brak odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przekłada się przede wszystkim na sposób obliczania terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Tym samym złożona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło