VIII SAB/Wa 17/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie niewydania decyzji postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. M. N. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie niewydania decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2011r. wezwano skarżącego do wskazania, czy składał ponaglenie na Wójta Gminy [...] do organu wyższego stopnia w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej. W przypadku złożenia przedmiotowego zażalenia wezwano skarżącego do nadesłania odpisu pisma wraz z dowodem nadania w placówce pocztowej. Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. skarżący wyjaśnił, że nie składał ponaglenia na Wójta Gminy [...] w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W myśl art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1. organu podatkowego wyższego stopnia, 2. ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Stosownie do § 2 ww. przepisu organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zatem zarzut bezczynności organu podniesiony przez skarżącego jest bezzasadny. Na podkreślenie zasługuje to, że skarga na bezczynność organu przysługuje stronie postępowania wyłącznie w przypadku bezczynności organu występującej po otrzymaniu przez organ podatkowy ponaglenia w rozumieniu art. 141 Ordynacji podatkowej. Mając na względzie treść powołanych przepisów, a także fakt, iż skarga na bezczynność organu podatkowego została wniesiona do Sądu Administracyjnego bez uprzedniego wystąpienia z ponagleniem określonym w art. 141 ww. ustawy skarga ta jest niedopuszczalna. Zważywszy powyższe, Sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.