VIII SAB/Wa 17/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski (sprawozdawca) Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 12 grudnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. J. (dalej: "wnioskodawca" lub "skarżący") wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r., wystąpił do Wójta Gminy [...] (dalej: "organ" lub "Wójt") z wnioskiem o udostępnienie w trybie przepisów ustawy z 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782; dalej: "u.d.i.p.") informacji w następującym zakresie: "Umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy cywilnoprawne i inne pozostałe dokumenty w oparciu o które wypłacono wynagrodzenia w ramach funduszu bezosobowego w 2015 r." Wnioskodawca zażądał udostępnienia wskazanej informacji publicznej w formie kserokopii. W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. zwrócił się do wnioskodawcy o uszczegółowienie pytania zawartego w ww. wniosku. Pismem z dnia 4 stycznia 2017 r. wnioskodawca wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2016 r. Wniósł o zobowiązanie przez Sąd Wójta do rozpoznania ww. wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w terminie wymaganym przez u.d.i.p. Wójt nie udostępnił mu żądanej informacji ani też nie odmówił jej udostępnienia, tym samym pozostaje w zwłoce w załatwieniu złożonego wniosku. Podniósł, że treść pisma organu z dnia 21 grudnia 2016 r. jest wymijająca i nie spełnia wymogów zawartych w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Wniosek nie zawierał bowiem żadnych pytań a wymieniał konkretne, wytworzone dokumenty, których skarżący żądał w formie kserokopii. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W ocenie organu wskazane we wniosku skarżącego dokumenty nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., gdyż zakres żądania jest niedookreślony. Właściwa realizacja wniosku wymaga zaś precyzyjnego określenia, jakich konkretnych informacji żąda wnioskodawca. Organ nie odmówił udostępnienia informacji publicznej, tylko wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku, ze względu na nieprecyzyjne jego sformułowanie. Powyższe skutkowało bowiem niemożnością rozpatrzenia wniosku. Dopiero gdyby skarżący sprecyzował swój wniosek, zaczęłyby biec terminy dotyczące udostępnienia informacji publicznej. Skarżący nie chciał jednak podjąć współpracy poprzez doprecyzowanie wniosku w celu uzyskania informacji i wniósł skargę do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sprawowana przez sądy administracyjne kontrola administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zaskarżenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W świetle art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie do treści art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). Na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 12 grudnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: "Umowy zlecenia, umowy o dzieło, umowy cywilnoprawne i inne pozostałe dokumenty w oparciu o które wypłacono wynagrodzenia w ramach funduszu bezosobowego w 2015 r." Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że organ w swoim piśmie z dnia 21 grudnia 2016 r. nie udostępnił skarżącemu ww. informacji. Sporne jest zaś, czy ww. informacje, bez sprecyzowania czy też uszczegółowienia żądania zawartego we wniosku stanowią informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Zdaniem bowiem organu, w celu udzielenia odpowiedzi, niezbędne jest uszczegółowienie pytania zawartego we wniosku skarżącego. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., a podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 tej ustawy. W świetle ww. przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Na gruncie przepisów ustawy, w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w u.d.i.p., następuje w formie czynności materialno – technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, zaś w razie odmowy udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji. Na podstawie art. 13 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku w zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Zgodnie z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Uznając skargę za zasadną, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że skarżący w swoim wniosku żądał udostępnienia kserokopii dokumentów wytworzonych przez organ w sferze wynagrodzeń bezosobowych za 2015 r. nie wnosząc, wbrew temu co podniósł Wójt w swoim piśmie z dnia 21 grudnia 2016 r., żadnych dodatkowych pytań. W ocenie Sądu, skoro takie dokumenty mogły zostać przez organ wytworzone, to stanowią one informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2f) oraz pkt 5 c) u.d.i.p. Informacje bowiem o wydatkach organu na ww. wynagrodzenia niewątpliwie stanowią informacje o majątku publicznym. Treść dokumentów w postaci umów cywilnoprawnych, którymi są również umowy zlecenia lub umowy o dzieło, jest informacją publiczną bowiem dotyczą one majątku publicznego. Umowy takie stanowią informacje o sprawach publicznych, dostarczają wiedzy na temat majątku publicznego i sposobu jego zagospodarowania, dlatego też, podlegają udostępnianiu w trybie i na zasadach określonych w u.d.i.p. Istotnym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest także, że brak było w ogóle podstaw wezwania przez organ skarżącego do sprecyzowania czy też uszczegółowienia jego wniosku. Należy bowiem odróżnić w sposób jednoznaczny wniosek o udostępnienie informacji poprzez doręczenie kopii konkretnych dokumentów (czego żądał skarżący) od wniosku o udostępnienie treści zawartych w tym dokumencie. Tylko zaś w przypadku wniosku o udostępnienie treści zawartych we wniosku mogłaby zachodzić potrzeba jego ewentualnego sprecyzowania lub dookreślenia. Powyższe nie mogło mieć jednak miejsca w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z wniosku - skarżący żądał udostępnienia kopii wytworzonych konkretnych dokumentów, a nie treści w nich zawartych. Z przedstawionych wyżej przyczyn należało przyjąć, że organ pozostaje w bezczynności, bowiem mimo żądania przez skarżącego udostępnienia informacji publicznej w ustawowym terminie nie udzielił takiej informacji, ani nie wydał decyzji odmawiającej jej udostępnienia. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie uznał powyższej bezczynności za rażącą, bowiem organ z powodu błędnej interpretacji intencji wnioskodawcy wystosował do skarżącego pismo w terminie zakreślonym w art. 13 u.d.i.p., o uszczegółowienie żądania. Z tych też przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do nałożenia grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. uznając, że w działaniach organu skutkujących zaistnieniem formalnej bezczynności brak jest zawinienia, czy nawet niedbalstwa. Reasumując, Wójt powinien rozpatrzyć wniosek skarżącego przez udostępnienie informacji publicznej w drodze czynności materialno – technicznej lub też wydanie decyzji odmownej, jeśli stwierdzi okoliczności określone w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. skutkujące zaistnieniem ustawowych przeszkód do udzielenia tych informacji. Z wyżej przytoczonych względów, działając na podstawie art. 149, art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.