VIII SAB/Wa 187/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku adwokata I. J. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. P. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata I. J. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł ([...]złotych) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł ([...]). Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu, przy czym nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2015 r. uchylił wyrok Sądu I instancji. Następnie w wyniku ponownego rozpoznania sprawy reprezentowała skarżącego przed Sądem I instancji. Na rozprawie w dniu 9 marca 2016 r. wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W rozdziale 5 cytowanego rozporządzenia wskazano, iż stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: - w pierwszej instancji w innej sprawie niż określona w pkt a i b – 240 zł (§ 18 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia); - w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna i sprawa nie dotyczy decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego. Zatem stawka minimalna, będąca podstawą do ustalenia opłaty wynosi w przedmiotowej sprawie za pierwszą instancję 240 zł, natomiast za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 120 zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącego, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostało mu zapłacone w całości ani w części, należało przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 360 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Uwzględniono przy tym treść § 21 i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Z przepisów tych wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.