VIII SAB/Wa 20/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-11-09

Skład orzekający: Iwona Owsińska - Gwiazda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia na drodze administracyjnej, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący W. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie budowy ogrodzenia. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł wymaganego zażalenia do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę W. M.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. w Radomiu na posiedzeniu niejawnym skargi W. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...] w przedmiocie budowy ogrodzenia postanawia: odrzucić skargę W. M.. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23; dalej: "k.p.a."), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (§ 1). Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. Jak wynika z akt administracyjnych W. M. nie złożył zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Przy czym wyjaśnienia wymaga, że załączone do pisma strony z dnia 14 kwietnia 2015 r. pisma z 16 października 2006 r, 26 marca 2007 r., 11 maja 2007 r. i 7 lutego 2007 r., nie można uznać za zażalenie wniesione w trybie ww przepisu art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Pisma te były kierowane do organu przed wydaniem decyzji przez PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia, utrzymanej w mocy przez decyzję [...]WINB z dnia [...] czerwca 2013 r. a następnie uchylonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 643/13. Z nadesłanych przez skarżącego pism nie wynika, aby kierował zażalenie do organu wyższego stopnia po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2014 r. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego bez uprzedniego wykorzystania przez skarżącego przysługującego środka zaskarżenia na drodze administracyjnej w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 § i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło