VIII SAB/Wa 21/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi [...] w W. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. [...] "[...]" [...] w Warszawie (dalej: "skarżąca") pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o przekazanie w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") informacji dotyczącej I. L. – Sekretarza Stanu: 1) wysokości aktualnego wynagrodzenia zasadniczego brutto; 2) rodzaju i wysokości poszczególnych dodatków do wynagrodzenia zasadniczego brutto (nagrody, premie, dodatek stażowy, dodatek funkcyjny, dodatek zadaniowy, inne otrzymywane dodatki). W odpowiedzi na powyższe, Minister Finansów pismem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], poinformował skarżącą, iż w zakresie wynagrodzenia osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe ma zastosowanie ustawa z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2011 r. nr 79, poz. 430 ze zm.), rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 stycznia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 10, poz. 91 ze zm.). Organ wskazał, iż wynagrodzenie sekretarza stanu składa się z wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego, a ich wysokość ustalona jest na podstawie kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej (na rok 2014 wynosi ona 1.766,46 zł) oraz mnożników kwoty bazowej określonych we wskazanym rozporządzeniu tj. na stanowisku sekretarza mnożnik kwoty bazowej wynosi dla wynagrodzenia zasadniczego 4,9 natomiast dla dodatku funkcyjnego 1,2. Jednocześnie organ poinformował, iż osobom zajmującym kierownicze stanowiska państwowe przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w urzędach państwowych, którego wysokość ustalana jest zgodnie z art. 3b ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 269). Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...], skarżąca poinformowała Ministra Finansów, że pismo z dnia [...] lutego 2014 r. nie zawiera wszystkich informacji, o które wnosiła, tj. o nagrodach, dodatku zadaniowym i innych otrzymywanych dodatkach – na przykład za zasiadanie w zespołach roboczych, czy dodatkach z innych tytułów, ani też informacji, że te dodatkowe składniki wynagrodzenia nie występują i poprosiła o przekazanie żądanych danych lub wydanie decyzji o odmowie ich udostępnienia. Minister Finansów w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. poinformował skarżącą, że pismo z dnia [...] lutego 2014 r. zawiera wszystkie niezbędne informacje w zakresie aktualnego wynagrodzenia sekretarza stanu, przewidzianego przez obowiązujące przepisy prawa, które w sposób jednoznaczny określają z jakich składników składa się wynagrodzenie sekretarza stanu, jak również ustalają jego wysokość. Wyjaśnił również, w jaki sposób, na podstawie przekazanych w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. informacji można uzyskać, żądaną przez skarżącą wysokość aktualnego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego, otrzymywanego przez Sekretarza Stanu I. L. Nadto poinformował, że obowiązujące przepisy prawa w zakresie wynagrodzenia osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe nie przewidują premii i dodatku zadaniowego dla stanowiska sekretarza stanu. Skarżąca pismem z dnia [...] lutego 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia "[...] lutego 2014 r." (winno być [...] stycznia 2014 r. – dopisek Sądu). Skarżąca zarzuciła naruszenie: - art. 7, art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, - art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d) i e), art. 6 ust. 1 pkt 4-5, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie przez Sąd Ministra do udzielenia w terminie 14 dni od daty otrzymania akt sprawy merytorycznej odpowiedzi na ww. wniosek w postaci udostępnienia informacji publicznej wskazanej w tym wniosku; 2) włączenie do akt sprawy wnioskowanej informacji publicznej w celu wyeliminowania istotnej wątpliwości, koniecznej do wyjaśnienia dla potrzeb prawidłowego rozstrzygnięcia przez Sąd I instancji w granicach sprawy; 3) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych; 4) wymierzenie grzywny Ministrowi. Uzasadniając skarżąca wskazała, iż Minister Finansów nie przekazał jej informacji o nagrodach, dodatku zadaniowym i innych otrzymywanych dodatkach np. za zasiadanie w zespołach roboczych, czy dodatkach z innych tytułów, ani też informacji, że te dodatkowe składniki wynagrodzenia nie występują. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wskazał m.in., iż w przedmiotowej sprawie udzielił wyczerpującej odpowiedzi na wniosek skarżącej pismami z dnia [...] i [...] lutego 2014 r. Wobec powyższego nie można zarzucić organowi bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest zarzucana Ministrowi Finansów bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Art. 21 u.d.i.p. stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wynika z przeświadczenia organu, że stosowny akt w ogóle nie powinien zostać podjęty, a czynność dokonana. Udostępnienie informacji publicznej na wniosek, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oraz poglądami doktryny, następuje w formie czynności materialno-technicznej. Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 wymagają formy decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 13 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Na gruncie takiego ujęcia normatywnego z bezczynnością w zakresie dostępu do informacji publicznej będziemy mieli do czynienia wtedy, gdy we wskazanym terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie, albo podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym dwumiesięcznym terminie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż żądane przez skarżącą we wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] informacje dotyczące wysokości aktualnego wynagrodzenia zasadniczego brutto oraz rodzaju i wysokości poszczególnych dodatków do tego wynagrodzenia na stanowisku sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów są informacjami publicznymi. Sąd zauważa, iż przedmiotowy wniosek wpłynął do organu w dniu [...] stycznia 2014 r. Organ w terminie krótszym niż 14 dni odpowiedział na wniosek skarżącej (por. pismo z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...]). Odnośnie punktu 1 wniosku z dnia [...] stycznia 2014 r. Minister Finansów poinformował skarżącą o regulacjach prawnych dotyczących wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Wyjaśnił, iż wynagrodzenie sekretarza stanu składa się z wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego, które ustalane się na podstawie kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej (1.766,46 zł na rok 2014) oraz mnożników kwoty bazowej (4,9 dla wynagrodzenia zasadniczego i 1,2 dla dodatku funkcyjnego). Zgodzić się należy z organem, iż powyższe dane poprzez pomnożenie dwóch wartości (kwoty bazowej i mnożnika kwoty bazowej dla wynagrodzenia zasadniczego lub dodatku funkcyjnego) pozwalają na uzyskanie informacji o wysokości aktualnego wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego otrzymywanego przez sekretarza stanu. Z wniosku skarżącej z dnia [...] lutego 2014 r. nie wynika bowiem, że wniosła ona o podanie wysokości wynagrodzenia, jak i przysługujących dodatków określonych kwotowo. Nadto Sąd zauważa, iż z pism Ministra Finansów z dnia [...] i [...] lutego 2014 r. wynika także, że osobie pełniącej funkcję sekretarza stanu, oprócz wskazanego dodatku funkcyjnego, przysługuje również dodatek za wieloletnią pracę w urzędach państwowych. Organ ww. pismach wskazał także, że obowiązujące przepisy nie przewidują premii i dodatku zadaniowego dla stanowiska sekretarza stanu. W ocenie Sądu, w kontrolowanej sprawie organ udzielił skarżącej wnioskowanych informacji i w tym stanie należy przyjąć, że nie doszło do bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, co skutkuje oddaleniem skargi. Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.