VIII SAB/Wa 21/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej sposobu przetwarzania danych osobowych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić P. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 20 lutego 2019 r. P. W. (dalej: skarżący) zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] (dalej: organ, Dyrektor AŚ) w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej sposobu przetwarzania danych osobowych. Skarżący wyjaśnił, że 28 grudnia 2018 r. za pośrednictwem systemu Voice – to –email na adres poczty elektronicznej [...], należącej do pełniącego funkcję Inspektora Ochrony Danych według RODO kap. J. A., złożył wniosek w ww. sprawie, który nie został zarejestrowany i na który nie uzyskał odpowiedzi. Wskazał, że był to już jego drugi wniosek w tej sprawie. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie Inspektora Ochrony Danych Aresztu Śledczego w [...] do zgodnej z RODO odpowiedzi na pismo oraz nałożenie przewidzianych prawem sankcji i kwoty ewentualnego zadośćuczynienia na jego rzecz za niezrealizowanie jego praw wynikających z RODO. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że wniosek skarżącego został zarejestrowany [...] grudnia 2018 r. pod numerem L.dz. [...]. W dniu [...]stycznia 2019 r. Inspektor Ochrony Danych spotkał się ze skarżącym na I Oddziale Penitencjarnym Aresztu Śledczego w [...], podczas którego poinformował, że skarżący nie jest osobą, której zgodnie z przepisami można udostępnić kopie rejestrów czynności przetwarzania danych. Skarżący został poinformowany, że Areszt Śledczy w [...] przekazuje dane osobowe, wyłącznie na pisemny wniosek podmiotom ustawowo uprawnionym lub osobom najbliższym. Uzyskał informacje o sposobie przechowywania dokumentów zawierających dane osobowe oraz o tym, że poza funkcjonariuszami działu kadr, wszyscy inni pracownicy posiadają upoważnienia dostępu do danych osobowych osób pozbawionych wolności, zgodnie z zakresem swoich obowiązków. Skarżący przyjął do wiadomości wyjaśnienia Inspektora Ochrony Danych, nie zgłaszał żadnych uwag. Nie wnosił o pisemne wyjaśnienie podnoszonych we wniosku kwestii. Ponadto organ wyjaśnił, że nie wpłynął żaden inny wniosek od skarżącego. W związku z powyższym Dyrektor AŚ wniósł o uznanie skargi za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl § 2 ww. artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast według § 3 omawianego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowało się jednolite stanowisko, zgodnie z którym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Nie jest zatem dopuszczalna skarga na bezczynność, gdy załatwienie sprawy nie może nastąpić w drodze decyzji lub postanowienia i nie dotyczy aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarżący zarzucił Dyrektorowi AŚ bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej sposobu przetwarzania danych osobowych wnioskodawcy. Jednakże w tym wypadku Dyrektor AŚ nie występuje w roli organu administracji, na którym według przepisów prawa ciąży obowiązek wszczęcia postępowania i wydania aktu administracyjnego lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków skarżącego. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4 maja 2016, str. 1, zwanego dalej: rozporządzeniem 2016/679) Dyrektor AŚ jest administratorem danych osobowych, na którego rozporządzenie nakłada określone obowiązki w zakresie przetwarzania danych osobowych. Obowiązkom tym odpowiadają z kolei uprawnienia osoby, której dane dotyczą, w tym określone w art. 15 rozporządzenia 2016/679 prawo do uzyskania od administratora potwierdzenia, czy przetwarzane są dane osobowe jej dotyczące. Natomiast w świetle obowiązującej ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. poz. 1000, dalej: u.o.d.o.) organem właściwym w sprawie ochrony danych osobowych jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (art. 34 ust. 1 u.o.d.o.), który m.in. prowadzi postępowania w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych (art. 60 u.o.d.o.) oraz przeprowadza kontrolę przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych (art. 78 ust. 1 u.o.d.o.). W świetle art. 7 ust. 1-4 u.o.d.o. w sprawach nieuregulowanych w ww. ustawie do postępowań administracyjnych przed Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych, o których mowa w rozdziałach 4-7 i 11, stosuje się ustawę Kodeks postępowania administracyjnego. Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest postępowaniem jednoinstancyjnym. Do postanowień wydanych w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, na które zgodnie z ustawą Kodeks postępowania administracyjnego służy zażalenie, przepisów o zażaleniu nie stosuje się. Na postanowienia, o których mowa w ust. 3, służy skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Dyrektora AŚ w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej sposobu przetwarzania danych osobowych jest niedopuszczalna, bowiem ten podmiot, jako administrator danych, nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie ma możliwości wydawania decyzji, postanowień czy innych aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stąd też nie można zarzucić mu bezczynności w tym zakresie. Jeżeli natomiast skarżący uważa, że Dyrektor AŚ narusza obowiązki wynikające z przepisów o ochronie danych osobowych, to powinien zwrócić się ze stosownym żądaniem do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 sentencji).