VIII SAB/Wa 22/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie prowadzenia postępowania w sprawie przywrócenia stosunków wodnych postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia [...] marca 2015 r. B. W. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie prowadzenia postępowania w sprawie przywrócenia stosunków wodnych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy skarżąca składała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, zwana dalej "k.p.a.") pouczając, iż czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] kwietnia 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym wyjaśniła, że nie występowała do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższy warunek obowiązuje zarówno w sytuacji wnoszenia skargi na akt lub czynność organu, jak i w sprawach bezczynności organu, czy też przewlekłe prowadzenie postępowania. Jak wynika z ww. art. 52 § 2 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania winno być poprzedzone uprzednim złożeniem do organu wyższego stopnia zażalenia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a."). W niniejszej sprawie wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stanowiłoby spełnienie warunku wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, jak tego wymaga art. 52 § 1 p.p.s.a. Niedopuszczalna jest zatem skarga na przewlekłość postępowania organu, przed której wniesieniem warunek z art. 52 § 1 p.p.s.a. nie został spełniony. Przedstawione przy skardze akta administracyjne nie wskazują, by w toku prowadzonego przez organ postępowania skarżąca składała tego typu środek zaskarżenia. W tych okolicznościach należało przyjąć, że skarżąca nie wykazała spełnienia warunku formalnego złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, tj. uprzedniego wyczerpania trybu zażaleniowego z art. 37 § 1 k.p.a. Skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie wówczas, gdy wszystkie wymagane prawem warunki formalne jej wniesienia zostaną wypełnione. Taka sytuacja w sprawie niniejszej nie wystąpiła. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia