VIII SAB/Wa 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Elektrowni "[...]" S.A. z siedzibą w Ś. G. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie nierozpoznania odwołania postanawia : 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca Elektrownia "[...]" S.A. w Ś. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie nierozpoznania odwołania. Skarżąca podniosła, że dnia [...] września 2009 r. wniosła odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R.. Organ II instancji zaś postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. przedłużył termin zakończenia postępowania do dnia [...] marca 2010 r. Ponadto na bezczynność organu II instancji skarżąca wniosła ponaglenie do Ministra Finansów, który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. uznał je za nieuzasadnione. Pełnomocnik skarżącej w osobie radcy prawnego wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia [...] marca 2010 r.) Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, gdyż dnia [...] marca 2010 r. organ odwoławczy wydał rozstrzygnięcie w formie decyzji, którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W dniu [...] lutego 2010 r. skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie [...] złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca, a sprawę szczególnie skomplikowaną nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy – nie później niż w ciągu 3 miesięcy. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy obowiązany jest zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 140 Ordynacji podatkowej). Ustawowe terminy załatwienia sprawy nie zostały przez organ zachowane. Odwołanie wpłynęło do organu II instancji w dniu [...] października 2009 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., czyli po upływie prawie 2 miesięcy od daty wpływu odwołania zawiadomiono skarżącą, że jej odwołanie nie zostanie rozpatrzone w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej z uwagi na konieczność przeprowadzenia wnikliwej analizy akt sprawy. Jednocześnie wyznaczono nowy termin zakończenia sprawy do dnia [...] marca 2010 r. (okres 3 miesięcy). Skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca złożyła błędnie za pośrednictwem Ministra Finansów, do którego pismo wpłynęło w dniu [...] lutego 2010 r. Organ ten w dniu [...] marca 2010 r. przekazał skargę Dyrektorowi Izby Celnej w W., czyli organowi odwoławczemu. Organ II instancji skargę na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę przekazał do Sądu w dniu [...] kwietnia 2010 r. Wcześniej, bo w dniu [...] marca 2010 r. Dyrektor Izby Celnej rozpoznał odwołanie skarżącej spółki. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie - przed przekazaniem tej skargi do Sądu – podjął czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej: "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei z przepisu art. 149 p.p.s.a. a contrario wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (zob. uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008r., sygn. OPS 6/08, LEX nr 463487 ). Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania. Strona uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie [...] złotych oraz poniosła koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 złotych, stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.), a także uiszczono opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Koszty te zasądzono od organu na rzecz skarżącej spółki na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.